ครัวไกลบ้าน

<span style='color:red'><span style='font-size:14pt;line-height:100%'>วันที่ 1 ธันวาคม 2552..</span></span>

เป็นวันขึ้นชั่งน้ำหนักของการลดน้ำหนักเดือนที่ 5 ค่ะ

น้ำหนักที่ชั่งได้ คือ <span style='color:blue'><span style='font-size:14pt;line-height:100%'>91 กิโลกรัม</span></span> (จริงๆต่ำกว่า 91 กิโลกรัมนิดหน่อย แต่ไม่นับดีกว่า เอาที่ 91 นี่แหละ)

แสดงว่าเดือนนี้ ไม่มีกำไรมากมายแต่ก็ไม่ขาดทุน เพราะตอนต้นเดือน น้ำหนักเริ่มต้นคือ 91 กิโลกรัม

กำลังรู้สึกว่าหลังชนกำแพงของการลดน้ำหนักอันแรกแล้ว
คือ...น้ำหนักลงอย่างสม่ำเสมอมาซักระยะหนึ่ง แล้วก็เริ่มหยุดนิ่ง ทั้งๆที่กินอาหารในแต่ละวันโดยส่วนใหญ่ไม่เกินค่าพลังงานที่คำนวณไว้
การใช้ออกของพลังงานโดยกิจวัตรประจำวันและการออกกำลังกาย ก็ถือว่าสม่ำเสมอในระดับหนึ่ง
อาจจะไม่หนักหน่วงมากมาย หรือใช้เวลานานแต่ก็ถือว่าได้ออกกำลังอย่างน้อยอาทิตย์ละ 3 ถึง 4 ครั้ง

ต้องไปศึกษาหาความรู้เรื่องการเกิดภาวะที่ น้ำหนักหยุดนิ่ง ไม่ขยับเขยื้อน จากพี่ใหญ่ยายหนูอีกทีค่ะ

<span style='color:purple'><span style='font-size:14pt;line-height:100%'>เดือนนี้วางแผนไว้ว่า จะ....</span></span>

1..ลดน้ำหนัก ขออย่างน้อย แค่ 1 กิโลกรัม (เป้าหมายที่ 90 กิโลกรัม)
2..แก้ไขภาวะน้ำหนักหยุดนิ่งให้ได้
3..กินอาหารที่ดี มีประโยชน์ อร่อย ในจำนวนพอดีที่ควรกิน
4..ต้องออกกำลังให้ได้ อย่างน้อย 4-5 ครั้ง ต่อ อาทิตย์
5..พักผ่อนให้เพียงพอ
6..หัวเราะให้มาก
7..ได้ทำในสิ่งที่ชอบ

<span style='color:blue'>ส่วนสูง 165 cm.
น้ำหนัก 91 kg.</span>
<span style='color:green'>
<span style='font-size:14pt;line-height:100%'>พลังงานเพื่อการดำรงชีวิต BMR เท่ากับ 1668 kcal / วัน
พลังงานที่ควรได้ต่อวันประมาณ 1368 - 1968 kcal (เพิ่ม-ลดอีก 300 kcal)</span></span>

ถ้าทานน้อยกว่านี้ ก็จะไม่เพียงพอต่อระบบการทำงานและระบบการเผาผลาญก็จะแย่ลงไปด้วย
ถ้าทานมากกว่านี้ ร่างกายใช้ไม่หมดก็จะเหลือ แล้วก็ อ้วนมากขึ้น

ขออนุญาตยกที่พี่ๆโพสที่บันทึกเดิม มาตอบที่นี่นะคะ

เผลอแป๊บเดียว ภาค ๕ แล้ว น้ำหนักลดไปเยอะจนใส่ชุดเก่าได้ นับว่าเก่งมาก มีความอดทนสูง
การลดน้ำหนักแบบมีความสุขไม่ต้องฝืนใจตัวเอง นับเป็นสิ่งที่ดี ทำให้ไม่เครียดไม่กดดันตัวเอง
ขอเป็นกำลังใจให้ลดต่อไปจนบรรลุเป้าหมายที่ต้องการ

ถึงภาค 6 แล้วค่ะ พี่แตง อย่าลืมแวะเวียนมาให้กำลังใจให้เก๋เรื่อยๆนะคะ
ไปช้าๆแบบไม่เครียดค่ะพี่

เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง ตราบใดที่เรายังต้องเจอกับอาหารไทย ขนมไทยที่อร่อยๆ เราก็ต้องกิน เพียงแต่ให้มันน้อยหน่อย แล้วก็นานๆครั้ง พี่ถึงได้คัดค้านกับวิธีที่ให้ตัดโน่น อดนี่ไงล่ะเพราะคงไม่มีใครทำไปได้ตลอดชีวิตหรอก นอกจากคนที่ป.ส.ด. เป็นโรคกลัวความอ้วนจนขึ้นสมอง อดจนเป็นโรคกระเพาะกันก็มี แต่หลังจากที่ผอมแล้ว ก็กลับมาอ้วนเหมือนเดิม แล้วมันจะทรมานตัวเองไปทำไมฟร่ะ งงกับพวกฉลาดน้อย....

มีนักศึกษาอยู่คนหนึ่ง ก็อบมาเลยดีกว่า

สูง 165.3 cm
น้ำหนักเบาสุด 53.7 kg
น้ำหนักมากสุด 68 kg
น้ำหนักเริ่มโครงการ 57.7 kg กรี๊ดสลบ
น้ำหนักปัจจุบัน 56.4 kg

เป้าหมายระยะสั้น
2-12-09 54.2 kg
6-12-09 53.9 kg
20-12-09 53.5 kg

เป้าหมายระยะยาว
8-02-10 50 kg

โรคจิตรหรือเปล่าสูงขนาดนี้แล้วจะให้ผอมขนาดนั้น พอบอกว่าน้ำหนักกำลังพอดีแล้ว55-56เนี่ย ก็ไม่พอใจ....

555555
อ่านแล้วก็ได้แต่ทึ่งน้องเค้า
สูงเท่าเก๋เลย แต่เค้าตั้งใจจะหนักครึ่งนึงของเก๋ตอนนี้นะนี่
อยากเห็นเมนูที่กินจังเลย

ปล.เก๋หาบทความที่เกี่ยวกับ หิดปลาทู ไม่เจอค่ะคุณพี่ เดี๋ยวจะหาอีกทีทั้งที่นี่และที่โน่น ถ้าไม่เจอจริงๆ จะรบกวนนะคะ

หนูเก๋หายเงียบไปไหนเอ่ย
เจ็บไข้ไม่สบายตามคนในบ้านไปหรือเปล่าเนี่ย หรือหยุดยาวไปเที่ยวไหน
นน.พี่น่ะเด้งขึ้นมาอีกแว้ว
มาเด้งเป็นเพื่อนกันหน่อยเร้ว

มาแล้วค่ะ เจ้แซว...
ไม่ได้หายไปไหนค่ะ 4-7 ธค. กลับบ้านหนองคายมาค่ะ ไปเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่ แอบเข้าครัวฯมาแว๊บๆ
แต่ก็ไม่ได้เม้นหรือตั้งกระทู้ใหม่ซะที เพราะเนทที่บ้านโน้นไม่ดีค่ะ

55555..คุณเจ้ ชวนอะไรไม่ชวน ชวนน้ำหนักเด้ง..
เดือนนี้เอาใหม่ค่ะ คุณพี่ เด้งกลับมาเท่าเดิมก็ยังดีกว่าขึ้นมามากกว่าเดิมนะ (คิดบวกค่ะคิดบวก)

<span style='color:red'>
สวัสดีค่ะคุณเก๋ รีบวิ่ง100ม.มาให้กำลังใจเลยค่ะ
จุกอ่ะ เพิ่งกินข้าวเสร็จ
ต้องทำได้อยู่แล้วค่ะเดือนนี้ เห็นด้วยค่ะ ทำโดยไม่เครียด และไม่ลืมที่จะหัวเราะกับชีวิตทุกวัน
<span style='color:blue'>นักวิจัยพบว่า..........การหัวเราะ1นาที เท่ากับการออกกำลังกาย1ชั่วโมง และช่วยรักษาโรคเบาหวานได้ด้วย</span>
จริงสิ วันนี้ ยังไม่ได้หัวเราะเลย
แล้วจะมาเยี่ยมเยียนใหม่ค่ะ</span>

T@ddao1972 เขียน: <span style='color:red'>
สวัสดีค่ะคุณเก๋ รีบวิ่ง100ม.มาให้กำลังใจเลยค่ะ
จุกอ่ะ เพิ่งกินข้าวเสร็จ
ต้องทำได้อยู่แล้วค่ะเดือนนี้ เห็นด้วยค่ะ ทำโดยไม่เครียด และไม่ลืมที่จะหัวเราะกับชีวิตทุกวัน
<span style='color:blue'>นักวิจัยพบว่า..........การหัวเราะ1นาที เท่ากับการออกกำลังกาย1ชั่วโมง และช่วยรักษาโรคเบาหวานได้ด้วย</span>
จริงสิ วันนี้ ยังไม่ได้หัวเราะเลย
แล้วจะมาเยี่ยมเยียนใหม่ค่ะ</span>

ขอบคุณค่ะ พี่ทัด (ขออนุญาต นับเป็นพี่นะคะ)

เขียนเตือนใจตัวเองไว้ค่ะเรื่องหัวเราะ..555
เพราะน้ำหนักเริ่มนิ่ง ชักหัวเราะแหะแหะ..ต้องหาทางปรับเปลี่ยนแล้วค่ะ
สงสัยจะทำอะไรเดิมๆมากเกินไป ร่างกายชักชิน ต้องกระตุ้นมันหน่อย..

<span style='color:blue'><span style='font-size:14pt;line-height:100%'>อาทิตย์ที่ 1
(1 - 7 ธันวาคม 2552)</span></span>
วันที่ 1 ชั่งน้ำหนักและชั่งใจว่า เกิดอะไรขึ้นกับน้ำหนักหนอ ทำไมมันไม่ขยับไปไหน

วันที่ 2 อย่ามัวแต่คิดดีกว่า เริ่มต้นเดือนแบบคิดบวก อย่างน้อยน้ำหนักมันก็ไม่ขึ้นหล่ะ
..........วันนี้เริ่มต้นด้วยการกินอาหารดีเป็นมื้อแรกของเดือน คือ
..........โยเกริ์ต low fat / low sugar 1กระป๋อง + กล้วยอบ 2 ผล + ข้าวต้มข้าวกล้อง + ผัดถั่วงอก

..........วันนี้ออกกำลังกายครั้งแรกของเดือน เรียกกำลังใจ
..........aerobic 40 นาที + เดินเร็ว 20 นาที (5 เพลง) + แกว่งแขนขา 6 ท่า 3 set

วันที่ 3 อาหาร 5 มื้อที่รับเข้า ประมาณ 1800 kcal
..........ออกกำลังกาย คือ เดินเร็ว 20 นาที + แกว่งแขนขา 2 set + step บันได 100 ครั้ง

วันที่ 4 - 7 กลับบ้านหาแม่ที่หนองคาย
................กินอาหารฝีมือแม่อย่างมีความสุขมาก ขนาดไข่เจียวยังอร่อยเลย..(แต่ยังมั่นคงกับจำนวนและพลังงานที่ไม่เกิน)
................ไม่ได้ออกกำลังกายเป็นเรื่องเป็นราว เพราะใช้เวลาทั้งหมดเมาท์กับแม่ หุหุหุ

ดีจังเนอะ
ใช้เวลาทั้งหมดเม้าท์กับแม่ น้องเก๋ทำถูกต้องแล้วคร๊าบ .....
นานๆ ไปหาที ต้องใช้เวลาที่มีอยู่ให้คุ้ม
พี่เองอยุ่กับแม่ทุกวัน
แต่ไม่ค่อยได้เม้าท์กันหรอกค่ะ

โบราณว่า คนอยู่ไกลกันมันจะหอม คนอยู่ใกล้กันมันจะเหม็น
พี่เองก็หอมๆ เหม็นๆ แล้วแต่อารมณ์คุณนาย

น้องเก๋คงกินอย่างมีความสุขจริงๆ เลยนะ
กับข้าวฝีมือแม่น่ะ อร่อยอยู่แล้ว

คุณพี่ เปิดบ้านใหม่แล้วหรือจ๊ะ น้องตอนนี้คงต้องหยุดไปสักพัก แค่นี้ก็หัวฟูแล้ว แต่ยังไงก็เป็นกำลังใจให้พี่เก๋เสมอนะจ๊ะ ตอนนี้ภาวนาว่าน้ำหนักไม่ลงก็ได้แต่อย่าขึ้นเป็นอันขาด ถ้ายังไงก็ลดเผื่อน้องด้วยละกันนะ วันนี้จะย้ายบ้านแล้วแค่คิดก็เหนื่อยใจ เฮ้อ...

tewatera เขียน:

T@ddao1972 เขียน: <span style='color:red'>
สวัสดีค่ะคุณเก๋ รีบวิ่ง100ม.มาให้กำลังใจเลยค่ะ
จุกอ่ะ เพิ่งกินข้าวเสร็จ
ต้องทำได้อยู่แล้วค่ะเดือนนี้ เห็นด้วยค่ะ ทำโดยไม่เครียด และไม่ลืมที่จะหัวเราะกับชีวิตทุกวัน
<span style='color:blue'>นักวิจัยพบว่า..........การหัวเราะ1นาที เท่ากับการออกกำลังกาย1ชั่วโมง และช่วยรักษาโรคเบาหวานได้ด้วย</span>
จริงสิ วันนี้ ยังไม่ได้หัวเราะเลย
แล้วจะมาเยี่ยมเยียนใหม่ค่ะ</span>

ขอบคุณค่ะ พี่ทัด (ขออนุญาต นับเป็นพี่นะคะ)

เขียนเตือนใจตัวเองไว้ค่ะเรื่องหัวเราะ..555
เพราะน้ำหนักเริ่มนิ่ง ชักหัวเราะแหะแหะ..ต้องหาทางปรับเปลี่ยนแล้วค่ะ
สงสัยจะทำอะไรเดิมๆมากเกินไป ร่างกายชักชิน ต้องกระตุ้นมันหน่อย..

เอากำลังใจมาฝากจ้า...

หลายคนเขาว่า ทุกๆโปรแกรมที่เราทำจะต้องปรับเปลี่ยนทุกๆ3-4เดือนค่ะ และนี่คือเหตุผลที่ว่าถ้าเรามีน้ำหนักส่วนเกินที่จะต้องลดเยอะ ไม่ควรลดอย่างฮวบฮาบ เพราะถ้ามันชินแล้วจะเจอทางตันคือลดอาหารให้น้อยลงไม่ได้อีกแล้ว...

แต่พี่อยากให้น้องเก๋ทานเท่านเดิม แต่เพิ่มการออกกำลังกายให้ต่อเนื่องหรือหนักหน่วงเข้าไปอีกทีละขั้นตอน...

น้ำหนักพี่ก็ไม่ลด เพราะปรับเปลี่ยนมาหมดแล้ว ไม่ว่าจะอาหาร หรือการออกกำลังกาย นี่ถ้าตาบิลไม่กลับไทยด้วยอยากจะเข้ายิมแล้วไปส่งสายตามองหาหนุ่มๆกล้ามโตๆ เพื่อกระตุ้นร่างกายเพราะสงสัยว่าร่างกายของพี่มันคงจะชินกับคนข้างๆซะแล้วล่ะ ถ้าได้มีกิ๊ก น้ำหนักมันอาจจะขยับลงอีกบ้างก็ได้...เอิ๊กเอิ๊ก

Rattanawadee lamanchai เขียน: ดีจังเนอะ
ใช้เวลาทั้งหมดเม้าท์กับแม่ น้องเก๋ทำถูกต้องแล้วคร๊าบ .....
นานๆ ไปหาที ต้องใช้เวลาที่มีอยู่ให้คุ้ม
พี่เองอยุ่กับแม่ทุกวัน
แต่ไม่ค่อยได้เม้าท์กันหรอกค่ะ

โบราณว่า คนอยู่ไกลกันมันจะหอม คนอยู่ใกล้กันมันจะเหม็น
พี่เองก็หอมๆ เหม็นๆ แล้วแต่อารมณ์คุณนาย

น้องเก๋คงกินอย่างมีความสุขจริงๆ เลยนะ
กับข้าวฝีมือแม่น่ะ อร่อยอยู่แล้ว

กินอย่างมีความสุขจริงๆค่ะเจ้..แต่อาศัยเนียนกินให้แกแบบเรื่อยๆ ไม่กินชามใหญ่เหมือนเดิม
ข้าวก็น้อยๆหน่อย เน้นกับข้าวที่แกทำ แค่นี้คุณนายเธอก็ยิ้มแก้มปริ

เก๋อยู่ไกล อารมณ์ส่วนใหญ่ก็จะหอมๆกันเหมือนเจ้ว่าค่ะ แต่กับคนอยู่ใกล้เธอก็หอมนะคะ เพราะแม่เก๋แกออกแนวเฮฮา บ้าเมาท์ 555
อยู่กันเหมือนเพื่อนมากกว่า เพราะแกอายุห่างเก๋ 15-16 ปีเอง (แกบอกว่า นี่แหละผลดีที่แกเอาปั๋วเร็ว มีลูกเร็ว 555)

MissMo เขียน: คุณพี่ เปิดบ้านใหม่แล้วหรือจ๊ะ น้องตอนนี้คงต้องหยุดไปสักพัก แค่นี้ก็หัวฟูแล้ว แต่ยังไงก็เป็นกำลังใจให้พี่เก๋เสมอนะจ๊ะ ตอนนี้ภาวนาว่าน้ำหนักไม่ลงก็ได้แต่อย่าขึ้นเป็นอันขาด ถ้ายังไงก็ลดเผื่อน้องด้วยละกันนะ วันนี้จะย้ายบ้านแล้วแค่คิดก็เหนื่อยใจ เฮ้อ...

พูดเรื่องย้ายบ้านแล้วเหนื่อยใจแทนจริงๆแหละ..
พี่อยู่บ้านหลวงมา 11 ปี ย้ายมาแล้ว 3 ครั้งแต่ละครั้งก็งงๆว่า สมบัติบ้าบออะไรนักหนา มันงอกขึ้นมามากมายตั้งแต่เมื่อไหร่
ย้ายทีก็บริจาคที ทิ้งที...
ช่วงหลังๆนี้ เลยตั้งสติก่อนซื้อทุกครั้ง..ไม่งั้นเดี๋ยวได้สะสมอีก

เดี๋ยวพี่ลดรอไปเรื่อยๆก่อน ไม่รีบไม่เร่ง คุณน้องหายวุ่นวายแล้วกลับมานะ คุณพี่รออยู่

หลายคนเขาว่า ทุกๆโปรแกรมที่เราทำจะต้องปรับเปลี่ยนทุกๆ3-4เดือนค่ะ และนี่คือเหตุผลที่ว่าถ้าเรามีน้ำหนักส่วนเกินที่จะต้องลดเยอะ ไม่ควรลดอย่างฮวบฮาบ เพราะถ้ามันชินแล้วจะเจอทางตันคือลดอาหารให้น้อยลงไม่ได้อีกแล้ว...

แต่พี่อยากให้น้องเก๋ทานเท่านเดิม แต่เพิ่มการออกกำลังกายให้ต่อเนื่องหรือหนักหน่วงเข้าไปอีกทีละขั้นตอน...

น้ำหนักพี่ก็ไม่ลด เพราะปรับเปลี่ยนมาหมดแล้ว ไม่ว่าจะอาหาร หรือการออกกำลังกาย นี่ถ้าตาบิลไม่กลับไทยด้วยอยากจะเข้ายิมแล้วไปส่งสายตามองหาหนุ่มๆกล้ามโตๆ เพื่อกระตุ้นร่างกายเพราะสงสัยว่าร่างกายของพี่มันคงจะชินกับคนข้างๆซะแล้วล่ะ ถ้าได้มีกิ๊ก น้ำหนักมันอาจจะขยับลงอีกบ้างก็ได้...เอิ๊กเอิ๊ก

เก๋ก็กำลังคิดว่าร่างกายมันเริ่มชินรึเปล่า..
พี่ยายหนูแนะนำตรงใจ (คนบ้าอะไร พูดอะไรอย่างที่ใจคิดทุกทีเลย 555)
เพราะตั้งใจว่าจะทานเท่าเดิม ไม่ลดแคลอรี่ลงไปมากกว่าที่ตั้งใจไว้ค่ะ แต่อาจจะดูเรื่องไขมัน น้ำตาลและแป้งเพิ่ม
และจากที่พี่ link เรื่องหิดปลาทูให้อ่าน ในเรื่องกินก็ตั้งใจจะเพิ่มผัก ผลไม้ น้ำเปล่า ให้มากขึ้น

และที่ตั้งใจมากคือเรื่องการออกกำลังกาย..
ตั้งแต่กลับจากบ้านแม่จนถึงวันนี้ (8-10 ธค.) เต้นแอโรบิคทุกวันเลยค่ะ คุณสามีเธอโหลดมาไว้ให้ค่ะ
รวมเวลาตั้งแต่ warm up...work out ระดับ 1...work out ระดับ 2...cool down (ตามที่คนนำเค้าพาเรียกจ๊ะ) ก็เกือบ 50 นาที
เต้นมัน 2 ทุ่ม 3 ทุ่มโน้นแหละ..ให้ลูกๆหลับก่อน ไม่งั้นมันเรียกหาแม่ทุก 5 นาทีเลย

ปล.ถึงลุงบิลไม่มาด้วย น้องก็ไม่คิดว่าคุณพี่จะมีเวลาหากิ๊กได้ โปรแกรมกิจกรรมคุณพี่แน่นขนาดนั้น
จะเอาเวลาที่ไหนไปเข้ายิมหากิ๊กคะ..
ส่งสายตามองหนุ่มคนเดิมไปก่อนแล้วกันค่ะ อาจจะน้ำหนักลดก็ได้ เพราะคิดว่าส่งสัญญาณ คริคริ

เจ้ว่า รุ่นลุงบิล ส่งแค่สายตาไม่พอละมั้ง
สัญญาณต้องแรงกว่านั้นหน่อยถึงจะต่อติด 555

ถ้ารุ่นน้องเก๋น่ะไม่แน่ แค่เดินผ่านก็ Spark แร้ว

ส่วนของเจ้ ต้องสัญญาณแรงมากๆ เพราะแกมีความสนใจในเรื่องอื่นมากกว่า ทั้งดนตรีและกีฬา

น้องเก๋ เจ้เองน่ะย่ำอยู่กับที่มาจะครบปีแล้ว
จาก ก.พ. ปีนี้เป็นต้นมา นน.ไม่ลงอีก แถมยังขึ้นมา ประมาณ 2-3 กก. สวิงไปมา
ลดได้ต่ำสุด 82.8 ตีซะ 83 เกือบปีที่ผ่านมา นน. จะวิ่งขึ้นลงอยู่ที่ 83-86 ตามพฤติกรรมการกินและออกกำลัง
พอจะสรุปได้ว่า ต้องเลือกการกินให้เหมาะสมกว่านี้ ออกกำลังให้มากกว่าเดิม

ปีหน้าเอาใหม่่ ลองทำตามที่เคยทำเมื่อตอนตั้งต้นครั้งแรก
ตัดเบเกอรี่ ของหวาน เน้นผัก ผลไม้ โปรตีน
ขอกินเค้กฉลองปีใหม่ก่อนน้า ....