แบบนี้ธรรมดา หรือว่า อาการหนักต้องรักษาด่วนคะ?

[tAd natchadapOrn]

โรคแบบนี้ถึงจะอาการหนักแค่ไหน ก็คงรักษาไม่หายหรอกค่ะ
ถ้าจะให้หายก็คงยาก แต่จะรักษาทำไมน๊อ ในเมื่อมันทำให้เจ้าตัวมีความสุขใจสบายเท้า ไม่เดือดร้อนใคร
<span style='color:red'>แต่ถ้าจะให้ดี แทนการรักษา ต้องบริจาคออกไปบ้างค่ะ เหอๆ
คู่ใหม่มา คู่เก่าไป....มีคู่ไหนไม่ถูกใจบริจาคเลยค่ะ คนสวยต้องใจบุญค่ะ 555....</span>

เอ่อ ฝากบอกถึงท่านพี่ท่านป้า ที่มีอาการเดียวกัน กับคุณมาราตีด้วยน่ะค่ะ แหะๆ

[Phailin]

เป็นเหมือนกันค่ะพี่รตี ยิ่งรองเท้าหน้าร้อนนะเยอะมากๆๆ
แถวบ้านร้านไอติมจะอยู่ติดกับร้านรองเท้า เวลาหน้าร้อนก็จะพาลูกเดินไปกินไอติม
จากนั้นก็แวะร้านรองเท้าต่อ อิอิ แต่ก่อนจะออกจากบ้านคุณสามีจะบอกว่าขากลับกรุณาหิ้วมาแค่คนล่ะคู่ก็พอนะ แต่อีแม่มานไม่กลัว คิดว่ากลับมาบ้านก็ทนฟังเอาจั๋กหน่อย แบบหูซ้ายทะลุหูขวา ยิ่งร้าน Deichmann นะหิ้วมาทีล่ะ 3 คู่เหมือนกันค่ะ เพราะราคามันน่าคบ อิอิ

[agira7]

ก้อยว่าไม่หนักหรอกค่ะพี่รตี เป็นธรรมดาของผู้หญิง เวลาเดินไปในเมือง ก็จะมอง รองเท้า กระเป๋า และเสื้อผ้า เพราะก้อยก็เป็นเหมือนกัน อิอิ นี่แค่ก้อยมาได้แค่ห้าเดือน ก้อยก็ซื้อปาเข้าไปสิบกว่าคู่แล้ว อาจเป็นเพราะความเก็บกด เพราะตอนอยู่ที่ไทยไม่มีรองเท้าผู้หญิงไซด์ ใหญ่ให้เลือกมาก (ก้อยใส่เบอร์ 42-43) ครั้งก่อนไป เนินแบก มันลดราคาก็สอยมา 3 คู่ ไม่รู้ว่าอาการหนักกว่าพี่ป่าว ฮ่าๆๆๆ

[phimmanee]

<span style='color:red'>แต่ถ้าจะให้ดี แทนการรักษา ต้องบริจาคออกไปบ้างค่ะ เหอๆ
คู่ใหม่มา คู่เก่าไป....มีคู่ไหนไม่ถูกใจบริจาคเลยค่ะ คนสวยต้องใจบุญค่ะ 555....</span>

เอ่อ ฝากบอกถึงท่านพี่ท่านป้า ที่มีอาการเดียวกัน กับคุณมาราตีด้วยน่ะค่ะ แหะๆ

ใช่ๆเห็นด้วยอย่างยิ่งเลยกับความคิดนี้ ชอบคู่ไนกี้สีแดงแรงริทธิ์ของหญิงป้ามากกกก ฮิ ฮิ

[Nok HI]

นกว่าเป็นเรื่องธรรมดาของผู้หญิงแต่ผู้ชายไม่เข้าใจ 55555 นกเองรองเท้าไม่ค่อยเท่าไหร่แต่เสื้อผ้าโดยเฉพาะกางเกงยีนส์นี่เยอะมาก เยอะจนต้องเอาใส่กล่องแยกใครแยกมันเลย ตู้เสื้อผ้าล้นจนไม้แขวนเสื้ออันนึงนกเอาเสื้อพวกเป็นสาย ๆ แขวนรวมกันทีละห้าตัวเลยจ๊ะ นกซื้อเสื้อผ้าเกือบทุกวันเลย มันเป็นของชอบแก้ไม่หาย เป็นความสุขอย่างหนึ่งด้วยล่ะจ๊ะไม่ได้เดือดร้อนใครเนอะ

[tawud]

ดูท่าทางสายเกินรักษาไปแล้วครับรตี555 ล้อเล่นนะ เข้าใจครับ รองเท้า กระเป๋า
น้ำหอม เครื่องประดับ เสื้อผ้า เอาเป็นว่าเสื้อผ้าหน้าผม ผู้หญิงไม่ยอมล่าหลังอยู่แล้ว
ทุกอย่างที่ลองเข้ากับฉันหมด ออกแบบมาเพื่อกระเป๋าตังค์ของฉันทั้งนั้น555
ส่วนผมดูท่าก็ต้องรักษาเหมือนกัน โรคชอบสระสมผู้ชาย แต่โรคนี้หมอก็คงช่วยไม่ได้
เดี่ยวคุณหมอจะโดยจับเข้า collection ไปด้วย555

[มาราตี]

เข้ามาอ่านคอมเม้นท์พี่ๆเพื่อนๆแล้วค่อยสบายใจหน่อย สรุป อาการไม่หนักเนอะ ตาคุณสามีสุดที่เลิฟนี่ พูดไม่จริง เลย

<span style='color:red'>phimmanee</span> เป็นโรคสะสมเพชรพลอยนี่ดีกว่าโรครองเท้าคะ ยิ่งมากยิ่งรวยยิ่งมีค่า แต่ของหนูนี่ยิ่งมากยิ่งโดนบ่นเพราะค่าก็ไม่มีแถมแย่งพื้นที่ในบ้านเค้าอีก อิอิ

<span style='color:red'>หญิงป้า</span> โอ้อิจฉาพี่หญิงป้า อยากเป็นคนชี้ๆๆบ้าง ชี้แล้วได้โดยไม่ต้องจ่ายเงินนี่ อาการหนักแค่ไหนยังไงหนูไม่สนเลยน่ะนี่ ของหนูชี้ให้นิ้วหงิกนิ้วงอ คุณเธอก็เดินผ่านคะ ถ้าไปไหนด้วยกันแล้วเดินผ่านร้านรองเท้านี่ คุณจะบอกว่ารีบ ไม่มีเวลา หรือปวดเอวปวดหลังกระทันหันทันทีเลยคะ สรุปของหนูชี้เอง ซื้อเอง กระเป๋าแฟบเองแต่ก็มีความสุขจ้า

<span style='color:red'>Phakdee </span> พี่ไหมหนูก็คิดถึงเหมือนกันจ้า อ๋อหนูเปลี่ยนเบอร์ใหม่แล้วน่ะคะ ทั้งบ้านและมือถือเลย เดี๋ยวจะหลังบ้านไปบอกพี่น่ะคะ


<span style='color:red'>tAd natchadapOrn</span> คิดว่าคนรับคงหายากน่ะคะ เพราะคนเท้าเล็กๆอย่างรตีคงมีน้อยนิ เบอร์ ๓๖ (ของยุโรป) เองคะ EM101 EM101 EM101

<span style='color:red'>Phailin</span> ของรตีร้านโปรดในดวงใจ ขณะนี้ก็ Humanic คะ เข้าไปแล้วไม่เคยออกมือเปล่าเลย เมื่อสองวันก่อนหิ้วของตัวเองไม่พอยังหิ้วมาฝากคุณสามีอีหนึ่งคู่ Napapijri ถูกใจเราไม่รู้จะถูกใจเค้าหรือเปล่านี่ เผลอๆแทนที่จะถูกใจอาจจะโดนบ่นก็ได้ อิอิ กะว่าจะให้วันคริมาสนี้ รอดูว่าโดนบ่นหรือเปล่านิ

<span style='color:red'>agira7</span> อืม ก้อยอยู่ไม่ไกลเนือร์นแบร์กเนาะ มาอีกดิ ช่วงนี้ลดกระหน่ำเลย ยิ่งหลังคริสมาส คิดว่ายิ่งลดเยอะกว่านี้
ปล. สามคู่ไม่มากไปหรอกจ้า กำลังพอดีเลย อิอิ

<span style='color:red'>Nok HI</span> บ้าเสื้อผ้ารตีว่าดีน่ะ สลับสับเปลี่ยนความสวยได้ทุกวัน ทุกแบบ เสื้อผ้ารตีไม่ค่อยซื้อบ่อย นานๆซื้อแต่ซื้อทีหลายหลายตัว จะเน้นรองเท้ามากกว่า อันนี้บ่อยจนคิดว่า ต้องรักษาให้หายขาด

<span style='color:red'>tawud</span> <span style='color:blue'><span style='font-size:14pt;line-height:100%'>ทุกอย่างที่ลองเข้ากับฉันหมด ออกแบบมาเพื่อกระเป๋าตังค์ของฉันทั้งนั้น555</span></span> แหลงได้ถูกจัยย่างแรงเลยนิพี่บาวเอ้อ (พูดได้ถูกใจอย่างแรงเลยน่ะพี่ชาย)

EM002 EM002 EM002 EM002 EM002 EM002 EM002 EM002 EM002 EM002

[ร้านหนังสือนกน้อย]

<span style='color:green'>สวัสดีค่ะทุกๆคน

เรื่องความบ้าของผู้หญิงพี่ว่าบ้ากันได้หลายแบบนะคะ ว่าแต่จะบ้าเรื่องอะไร..อย่างพี่เนี่ย บ้าไม่ซ้ำ

แบบบ้าแล้วมีความสุขไม่เบียดเบียนใคร ทำไปเหอะค่ะ แต่...อาการหนักแบบนี้ต้องรักษาด่วนคะ

รักษาด้วยการซื้อเพื่อความสบายใจของเราไง..ฮิๆๆ พี่เองก็ถูกค่อนขอดอยู่ประจำ...เรื่องรองเท้า มี

ไม่เยอะเหมือนน้องสาวหรอกค่ะ แต่ก็เยอะพอฝาชีหมั่นไส้ เพราะฝาชีพี่เขานิยมแบบใส่คู่เดียวหรือ

สองคู่ยกเว้นรองเท้าทำงานนะคะ(ใส่ไปได้ไง)เอาให้ขาดไปเป็นคู่ๆๆ

ตอนนี้อยากจะบ้าเหมือนวุฒิดูอ่ะ แต่ไม่รู้จะหาผู้ชายที่ไหนมาสะสม</span>

[cake]

น้องสาวคนงาม โรคนี้รักษายาก อาจแก้ไขได้บ้างก็แค่แจกจ่ายให้เพื่อนบ้านไปบ้าง แล้วก็รักษาด้วยการหามาใหม่ อิอิ แบบนี้เรียกว่า Shoe Shop แล้วจ้า

[modnoi]

แต่ละคู่งามๆทั้งนั้นเลย

[Layla]

อยากบอกว่าชอบคนบ้าค่ะ อิอิ
ไม่ว่าจะบ้าเครื่องแต่งตัว บ้าเสื้อผ้า
บ้าอะไรก็ตามที่เกี่ยวกับความสวยความงาม
ชอบหมด เพราะดูแล้วสุขอุราดีแท้

ที่สำคัญ คนที่บ้าอย่างนี้ต้องไม่ธรรมดานะคะ ต้องบ้า
แล้วมีตังค์ซื้อด้วยนะ ถึงจะทำได้ บ้าพอกะเทินทำไม่ได้ค่ะคุณรตี
หมดสิทธิ์

สงสารบางคนที่อยากจะบ้า แต่หาเงินจะซื้อไม่มีค่ะ เหอๆ ....อิจฉากันต่อปายยยยยย......

[หนูป้อม]

ดูท่าทางสายเกินรักษาไปแล้วครับรตี555 ล้อเล่นนะ เข้าใจครับ รองเท้า กระเป๋า
น้ำหอม เครื่องประดับ เสื้อผ้า เอาเป็นว่าเสื้อผ้าหน้าผม ผู้หญิงไม่ยอมล้าหลังอยู่แล้ว
ทุกอย่างที่ลองเข้ากับฉันหมด ออกแบบมาเพื่อกระเป๋าตังค์ของฉันทั้งนั้น555
ส่วนผมดูท่าก็ต้องรักษาเหมือนกัน โรคชอบสระสมผู้ชาย แต่โรคนี้หมอก็คงช่วยไม่ได้
เดี่ยวคุณหมอจะโดยจับเข้า collection ไปด้วย555

หนูป้อมว่า พี่วุฒิลืมเครื่องสำอางค์ไปอีกอย่างนะคะ

พี่รตีคะ เห็นครั้งแรกนึกว่าเอามาขาย อิอิ ...สวยๆทั้งนั้น...เลยค่ะ

ไม่เห็นจะแปลกเลย เสื้อผ้า หน้า ผม กระเป๋า รองเท้า ใส่แล้วสวย เด้ง ...ก็พร้อมจะเฉิดฉาย หุหุ

ยิ่งมีคนข้างๆคอยจ่าย ด้วย(แบบคุณหญิงป้า) มีความสุขจริงๆ

[หญิงป้า ณ คุ้มฮาแตก]

ยิ่งมีคนข้างๆคอยจ่าย ด้วย(แบบคุณหญิงป้า) มีความสุขจริงๆ

วิธีจ่ายเงินอีกแบบหนึ่งของพระยาเทครัวคือ

เจ้าของร้านรองเท้ารู้จักกับหญิงป้า...
คอลเลคชั่นส้นเข็มที่หญิงป้าสั่งเป็นพิเศษมาถึงปุ๊บ
โทรบอกหญิงป้าปั๊บ (เห็นยังว่าสนิทกันแค่ไหน)
หญิงป้าพุ่งรถไปทันที
ไม่มีเงิน ไม่มีบัตรติดกระเป๋า ส่วนมากไม่พกเงินไปทำงาน... เอาไปก่อนเล้ย
จากนั้นหญิงป้าโทรเข้ามือถือของพระยาเทครัว บอกว่างานเสร็จ อย่าเพิ่งกลับบ้าน
แวะไปจ่ายเงินค่ารองเท้าก่อนนะคะ

เจ้าคุณก็ใจดีเหลือหลาย ไปจ่ายเงินตามขอร้อง
แต่ไม่ได้รอจนเลิกงาน ระหว่างพักประชุมตอนนั้น
บอกลูกน้องว่า พักประชุมสามสิบนาที เหตุผล...ไปจ่ายเงินค่ารองเท้า
ลูกน้องฮาาาาาาาาาา เธอก็ไม่อายนะ จ่ายเสร็จ กลับไปประชุมต่อ
แถมยังไปสอนลูกน้องว่า พวกเราควรจะรักคู่ชีวิตอย่างไร้เหตุผล
ความรัก ต้องไม่มีเหตุผล เมียให้ทำอะไร ทำทุกอย่าง บ้านจะอบอุ่นไปด้วยความสงบ (ฮาาาา)

เจ้าของร้านเลยล้อเธอว่า ไม่เห็นเธอบ่นเหมือนชายคนอื่นเลย
เธอก็ตอบไปว่า...ระหว่างผู้หญิงที่ชอบซื้อรองเท้ากับผู้หญิงที่สูบบุหรี่
ผมขอตามมาจ่ายค่ารองเท้ามากกว่า...

หมายเหตุ ความคิดนี้หญิงป้ายัดเยียดให้เธอเองแหละว่า
"ก็ฉันไม่สูบบุหรี่นี่คะคุณ"

[มดดำ]

ไม่รู้ว่าอาการหนักหรือเปล่า คิดเอาเองว่าไม่ธรรมดาแล้วจ๊ะ(ล้อเล่นน่ะ) แต่ว่าอย่าคิดมากไปเลย คนเรามีความชอบไม่เหมือนกัน ถ้าทำ(ซื้อ)แล้วมีความสุขก็ทำต่อไป รองเท้าของรตีก็มีแต่สวยๆถูกใจพี่มดดำทั้งนั้นเลยจ๊ะ

[Glueckspilz]

ไม่ค่อยบ้ารองเท้า้หรือกระเป๋าเหมือนสาว ๆ ส่วนใหญ่ แต่กลายเป็นบ้าเสื้อแจ๊ตเำก๊ตแทน แบบว่าเห็นแล้วต้องเข้าไปจับ แต่ก็คอยเบรค ๆ ตัวเองไว้ เพราะว่าเสื้อมันกินที่มาก ไม่มีที่จะเก็บ รองเท้าซื้อปีละ สองสามคู่เองค่ะ พังเมื่อไหร่ โยนใส่ถังแล้วก็ซื้อใหม่ กระเป๋าใบหนึ่งก็ใช้ได้ซะหลายปี ซื้อมาเก็บใส่ตู้แล้วไม่มีโอกาศได้ใช้ นึกเจ็บใจตัวเอง เหมือนเอาตังค์โยนทิ้งซะงั้น ไม่ทันได้ใช้ก็เบื่อซะแล้ว ใช้จริงๆ ก็มีแค่ใบสองใบ