obb เขียน: naddyswiss เขียน: ยังไงก้อขอเม๊าท์บ้างน๊า นั่งนึกถึงอดูด กร๊ากๆๆ ของสองเราจำได้เลย แบบว่าแชทกันมันทุกวัน คิดดูดิพี่ นั่งอีเมล์จากที่ทำงาน ตกเย็นกลับบ้านมาก้อมานั่งคุยกะพี่เฒ่า ถ้าวันไหนไม่ได้คุยกัน มีแบบว่าขออัดวิดีโอ ส่งให้กันดูต่างหน้าอีกอ่ะ กร๊ากๆๆ หนูไปคุ้ยเจอสมัยจีบกัน แบบว่ามีร้องเพลงอัดเป็นวิดีโอส่งไปให้กันอีกแน่ะ ไปเปิดดูมา ฮาโคตะระ แบบว่า อะไรมันจะสะเหร่อได้ขนาดนี้วะคะ คริๆๆๆ
พี่เฒ่าก้ออัดวิดีโอส่งมาให้ว่าคิดถึงเราอย่างนู๊นอย่างนี้ ฮ่าๆๆ เออคนเรายามแรกรักนี่มันไรก้อสีชมพู๊ ชมพูไปโม๊ดเลยเนอะ แต่ตอนนี้เหรอ เออบางทีหนูก้อทำนิสัยไม่ดีใส่ปั๋วน๊า เมื่อวันอาทิตย์อ่ะ ตะคอกปั๋วแบบดังมากเลย แบบปั๋วตกใจมากอ่ะ เหอๆๆ ทำไมเรามันเลวแบบนี้ฟะ ไม่เข้าใจตัวเองเลย นิสัยเอาแต่ใจตัวเองแก้ไม่หายเสียที
ตอนกลางวันตะคอกปั๋ว แต่ตกกลางคืนเปลี่ยนเป็นคางหงิ๋งๆ แทน คริๆๆๆ นี่แหละฟามร๊ากกกกกกกกกก
พี่นั่งหัวเราะก๊ากกกก..เลยล่ะโหน่ง...เข้าใจเลยตอนนั้นอะไรมันก็ไม่สะเหร่อ ดูน่ารัก น่าเอ็นดูไปซะหม๊ดดดด...เหอเหอ เหอเหอ
แต่มาคุยกันตอนนี้ สะเหร่อจริ๊งๆวุ้ย คู่นี้
มีคำถาม สามีน้องโหน่งจีบกันวันแรก เขาหวานเลี่ยนจนหน้ากลัวไหม
เพราะพี่ไม่เคยคุยอย่างนี้กับใครเลยล่ะ
กับแฟนเก่า ก็ไม่ได้เจอกันทางเน็ต เจอกันตัวเป็นๆ แต่ไอ้นั้นก็หวานเลี่ยนได้อีกเหมือนกัน วันแรกที่แนะนำให้รู้จักกัน เขาจับมือเรา เอาไปจุ๊บ ดีนะที่เอามือซ้ายเช็ดก้น
แล้วก็นั่งยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม อีกอาทิตย์หนึ่งนัดเดท
พี่โหน่งอ่ะมันนักแชทค่ะ โหน่งแชทมาตั้งแต่เรียนมหาลัยได้ค่ะ แต่ไม่เคยนัดใคร จนกระทั่งอกหักรักคุดจากไอ้ตี๋คนนึง ก้อเลยเปลี่ยนแนวขอเป็นพี่หรั่งแทน เพราะใบหน้านี่คนไทยไม่ค่อยจะแลหนูเลย คริๆๆๆ
ตอนแชทกะพี่อันเล็กครั้งแรกนั่นเป็นช่วงประติดประต่อ ที่จะเลิกกะพี่ยิว ก๊ากๆๆ แฟนเก่าเป็นยิวที่โตเมกา พี่แกมาเป็นครูสอนภาษาที่เชียงใหม่ ตอนนั้นก้อเล่น thailandfriends.com อยู่ โหน่งเห็นเอ็มพี่อันเล็กก้อไปแอดเค้าเองน่ะค่ะ แบบว่าแอดประมาณร้อยกว่าคน คุยกะคนเยอะมาก หน้าจอเปิดไม่หวาดไม่ไหว
เจออเล็กในแชทโหน่งก้อตอบเค้าช้ามาก พี่แกก้อด่ามาว่า จะคุยด้วยป่ะ ถ้าไม่คุยจะไปแว๊วนะ กร๊ากๆๆ หนูก้อพวกชอบเอาใจก้อบอกว่าคุยๆ ก้อเลยคุยกะพี่แก ตอนนั้นโหน่งไปเที่ยวเชียงใหม่พอดี ก้อแชทที่เชียงใหม่ โหน่งให้อีเมล์ที่บริษัทเค้าไว้ บอกว่านี่ทำงานที่นี่อ่ะ พี่แกก้ออีเมล์ไป หลังๆมีแอบโทรเข้ามาหาเราที่บริษัทด้วย เค้าเลยรู้ว่าเรามีตัวตนจริง
พี่แกก้อส่งอีเมล์หาโหน่งทุกวัน ตอนนั้นพี่ท่านหัดใช้กล้องดิจิตอล ก้อถ่ายรูปฝูงวัว ภูเขา เหล่ากา รูปบริษัทพี่แกมาให้ดูทุกวัน ยังบอกเพื่อนโหน่งเลยว่า ไอ้ลุงนี่มันเป็นไรวะเนี่ยส่งรูปมาให้ดูทุกวัน คริๆๆๆ แต่ตอนแชทใหม่ๆเราก้อไม่ได้หวานกันมากนะคะ จนกระทั่งแชทไปสักพักพี่แกก้อหลงรัก เด็กน้อยไร้เดียงสาแบบหนูเข้าให้น่ะค่ะ อิอิ เลยซื้อตั๋วเครื่องบิน บินมาหาหนู มาได้แค่อาทิตย์นึงก้อยังอุตส่าห์มาดูหนังหน้าหนูเนี่ย ฮ่าๆๆๆ เค้าก้อกำลังว๊าเหว่ หนูก้อเพิ่งเลิกกะพี่ยิว ต่างคนก้อเลยจีบกัน พอเค้ากลับไปแว๊วนั่นแหละ เค้าเป็นเอามาก หุๆๆๆ ไปนั่งละเมอถึงหนูทุกวัน
เออๆแต่จำได้ว่าไปเสม็ด (เสร็จทุกราย) ด้วยกันตอนเจอกันครั้งแรก พี่ท่านก้อบอกรักเราแว๊วอ่ะ เขินว่ะค่ะ หุๆๆ คนสวยก้ออย่างนี้ ถ้าไม่รีบตีตราจองก้อไม่ได้ เหอๆๆ
แต่โหน่งก้อคบกะพี่อันเล็กโดยใช้เวลาไม่ได้มากอะไรนะคะ คนเรามันรู้สึกได้ตั้งแต่แรกๆแหละค่ะ ว่าเราจะสามารถอยู่กับเค้าได้ไหม เพราะพี่อันเล็กแกไม่ค่อยเรื่องมาก แต่ก้อมีบ้างแหละคนสองคน ด่ากัน กัดกัน เรื่องธรรมดา หนูเห็นพ่อแม่หนูทะเลาะกันประจำอ่ะ แต่พ่อเค้าก้อรักแม่หนูเสมอมา