ชีวิตที่เลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้

[prettypass2000]

อ่านแล้วประทับใจในความเป็นนักสู้ และเด็ดเดี่ยวของยายหนูมากเลยนะคะ ประสบการณ์ทำให้เราแกร่งขึ้นค่ะ มดยังนึกดีใจที่ตัดสินใจมาอยู่เมกาทำให้ได้เรียนรู้ว่าชีวิตแบบที่ไม่มีพ่อแม่ช่วยเหลือเป็นยังไงน่ะค่ะ เพราะตอนมาก็ตัดสินใจทำงานร้านอาหารดูเป็นงานเสริมและเลี้ยงเด็กด้วยเพราะไม่อยากใช้เงินทางบ้านเพราะอยากรู้ว่าชีวิตที่ไม่มีความสะดวกสบายเป็นยังไง ซึ่งตรงนี้ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้นจริงๆค่ะ

[ยายหนู]

เมื่อสมัยตอนเป็นสาวๆ ยายหนูเคยสงสัยว่า ทำไมแม่ตื่นมาหุงหาอาหารตั้งแต่ตี4 ตี5 ทั้งๆที่ตื่นสายหน่อยก็มีเวลาพอ
ถามแม่ แม่ก็บอกว่าไม่รู้ มันตื่นเอง พยายามนอนต่อแล้ว แต่ก็ไม่หลับ
คำตอบมากระจ่างชัดหลังจากมาอยู่อเมริกาเมื่ออายุได้ 40ปี เพราะห่างไกลแม่
ห่างไกลลูกๆหลานๆและอีกหลายๆอย่าง นอนไม่ค่อยจะหลับ พอรู้สึกตัวกลางดึก
ความกังวลเหล่านั้น ก็แล่นเข้ามาในสมอง ไม่สามารถหลับต่อได้ จึงได้รู้คำตอบที่เคยถามแม่ว่าตื่นมาทำอะไรดึกๆดื่นๆ เพราะแม่ห่วงเกรงว่าจะทำอาหารไม่ทันใส่บาตรรรพระพี่ชายฯลฯ


วันนี้อยากจะกล่าวถึงความรู้สึกของผู้เป็นแม่ก่อนว่า ไม่ว่าลูกจะโตแค่ไหน ในความรู้สึกของแม่ ลูกก็ยังเป็นลูกน้อยของแม่อยู่วันยังค่ำ

ในอีกมุมหนึ่งของความเป็นลูก กับความรู้สึกที่มีต่อแม่ ยิ่งห่างไกลแม่ที่นับวันแม่จะแก่เฒ่า(แม่ของยายหนูตอนนี้ 76-77แล้ว)

ร่างกายแม่ผ่ายผอม(หลานส่งรูปในวันสงกรานต์มาให้ดู)ก็ยิ่งเพิ่มความเจ็บปวดให้ยายหนูมากยิ่งขึ้น โรคภัยไข้เจ็บก้ตามมาเบียดเบียนแม่อยู่ตลอดเวลา ด้วยอาการปวดท้องเนื่องจากแก๊สในกระเพาะอาหาร

ซึ่งลูกคนนี้ไม่สามารถช่วยอะไรแม่ได้เลย นอกจากส่งเงินไปให้แม่ได้จับจ่ายใช้สอยในสิ่งที่แม่อยากจะทำ เพราะทำแล้วแม่มีความสุข ....

ตั้งแต่เข้าโปรแกรมลดน้ำหนักมา 3-4เดือน ยายหนูพยายามค้นหาสิ่งดีๆให้กับชีวิต
อยากเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นคนที่มีสุขภาพดี รับแต่อาหารที่ดีมีประโยชน์
เมื่อสุขภาพเริ่มดีขึ้น แล้วยายหนูก็เริ่ม "คิดถึงแม่" และคิดถึงมากขึ้นทุกวัน

เพราะแม่แก่มากแล้ว จะมีใครสนใจเสาะหาอาหารที่ดีมีประโยชน์ให้แม่กิน
เวลาที่ยายหนูกินนมแล้วท้องอืด พี่ต่ายจะแนะนำว่า ต้องกินนมที่ไม่มีสารแล็คโต๊ด ยายหนูก็ลอง แล้วก็เห็นผล ต้องกินข้าวกล้อง ต้องกินแคลเซี่ยมเพราะเราอายุมากแล้ว

แต่สำหรับแม่ จะมีใครสนใจดูแลเยี่ยงนี้ ซึ่งแม่มีโรคประจำตัวคือท้องอืดอยู่บ่อยๆ เนื่องจากแก๊สในกระเพาะอาหาร ยายหนูไม่รู้ว่าจะช่วยแม่ได้อย่างไร พี่น้องก็ได้แต่พาไปหาหมอ แล้วก็ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น

ปีแล้วปีเล่า แม่ก็ยังมีอาการเหมือนเดิม ยายหนูควรทำอย่างไรดี เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว ถ้าแลกเปลี่ยนสุขภาพได้ ยายหนูอยากจะเอาสุขภาพของเราในตอนนี้ไปให้แม่ แล้วเอาสุขภาพของแม่มาดูแลแทน เพียงได้แต่คิด คงไม่มีสิ่งมหัศจรรย์ใดๆในโลกนี้ช่วยให้สามารถทำอย่างนั้นได้...

วันนี้...."คิดถึงแม่มากที่สุด" เมื่อเช้า ร้องไห้ไปแล้วพักนึง ตอนกำลังพิมพ์บทความนี้ก่อนไปทำงาน แล้วก็ร้องอีกเมื่อกลับมาพิมพ์ต่อ....ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า แม่เป็นอะไรไปหรือเปล่า...ขออย่าได้เป็นอย่างที่คิดเลย...

ถ้าแม่กำลังเจ็บปวดอยู่ในขณะนี้ ลูกขอให้บุญกุศลที่ลูกได้เคยกระทำมาตลอดชีวิต จงส่งผลให้ผู้ให้กำเหนิดของลูกซึ่งเหลืออยู่คนเดียว จงพ้นจากบ่วงกรรมนี้ และขอให้แม่มีอายุยืนยาวต่อไปด้วยสุขภาพที่ดี เทอญ สาธุ...

[ทัพพี]

<span style='color:green'>หวัดดีค่ะ ยายหนู เข้ามารับรู้ถึงความรู้สึกนั้นด้วยนะคะ เพราะว่าแม่ของทัพพีเองก็สุขภาพไม่ค่อยดีค่ะ เค้าเป็น เนื้องอกตรงท้ายทอยด้านหลังของหูค่ะ แต่ก็ได้รับการผ่าตัดแล้ว แต่ทีนี้ผลกระทบของการผ่าตัด คือว่าหน้าจะเบี้ยวไม่เหมือนเดิมค่ะ ดื่มน้ำไม่ได้เหมือนเดิมเพราะว่าปากแกจะเบี้ยว ต้องค่อยๆดื่มเพราะไม่งั้นจะสำลักได้ แม้แต่ทานอาหาร รสชาติก็ไม่ค่อยรู้รส ทานอะไรก็ไม่อร่อย พูดแล้วอยากจะร้องไห้ แค่นี้แล้วกันนะคะ ขอให้คุณพระศรีรัตนไตร คุ้มครอง แม่ แม่ ของพวกเราชาวครัวด้วยเทอญ </span>

[sugarland]

อ่านไปก็น้ำตาคลอเบ้า....แม่ของหนูก็แก่เฒ่าลงทุกวันเช่นกันค่ะ...แถมยังมีอาการเจ็บป่วยออด ๆ แอด ๆ อยู่เป็นประจำ....และท่านก็เป็นโรคเบาหวานด้วย....และที่แย่ไปกว่านี้ก็คือไม่มีลูกเต้าอยู่ใกล้ชิดคอยดูแลท่านเลย....พี่ยายหนูยังดีที่ได้คอยส่งเงินทองให้ท่านได้ใช้จ่ายบ้าง.....แต่หนูไม่ได้ช่วยเหลือท่านเลย....ทุกวันนี้ยังคิดเสียใจที่จากท่านมาอยู่ไกลเหลือเกิน....อยากจะกลับไปอยู่คอยดูแลท่านใกล้ ๆ ......ขอให้พี่ยายหนูจงเข้มแข็งเข้าไว้...และทำใจให้สบายอย่าคิดมากเลยนะคะ.....ชีวิตคนเรามีเกิด แก่ เจ็บ ตาย....ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนค่ะ

[kaibicker]

สวัสดีค่ะพี่ยายหนู มาเป็นกำลังใจให้ค่ะ
เข้มแข็งนะคะ อย่าคิดมากนะคะ
ท่านคงไม่เป็นไรหรอกค่ะ เทวดาคุ้มครองท่านค่ะ
ไก่ก็รักแม่เหมือนกันค่ะ ตั้งแต่ไก่มาอยู่ฮอลแลนด์
ไก่ไม่เคยให้แม่ทำอะไรเลยค่ะ ไก่ส่งเงินให้แม่ทุกเดือน
แม่อยากได้อะไรไก่ก็จะส่งตังค์ไปให้แม่ซื้อ ไก่พูดกับแม่
ทุกครั้งที่โทรไปหาแม่ว่าไก่จะไม่ยอมให้แม่ลำบาก
แม่คนเดียวไก่เลี้ยงได้ ถ้าน้องๆไม่เลี้ยงไก่จะเลี้ยงแม่เอง
เลี้ยงไปจนวันตายเลยค่ะ ไก่หาความสุขสบายให้แม่ก่อนที่แม่จะจากไก่ไป
ความสุขสบายที่ไก่ได้รับไก่แบ่งไปให้แม่ไก่ด้วยค่ะ
เพราะว่าในโลกนี้ไม่มีใครรักเราเท่าแม่กับพ่อ คิดถึงแม่กับพ่อจังเลยค่ะ

[pimlapas]

พี่ยายหนูึิคิดถึงนะจ๊ะ ไม่ได้คุยกันนานแล้วจ้า พิมก็ยุ่ง ๆ อยู่ เข้ามาอ่านที่พี่เขียนแล้วก็ร้องไห้ไปยกนึุงเหมือนกันค่ะ ก็คิดถึงแม่ทุกวันเหมือนกันนะ ตอนนี้แม่พิมก็คงอายุ เท่าๆ แม่พี่ยายหนูนี่แหละค่ะ ป่วยเป็นเบาหวานอยู่ ความดัน และไม่มีคนดูแลเลย อยู่กันสองคนตายายค่ะ น่าสงสารมาก ๆ ลูกตั้งเก้าคนแต่ก็ต้องมีวิถีชีวิตของใครของมัน พ่อ แม่ก็แก่ลง ๆ ทุกวัน นี่ยังบอกกับพ่อบ้านอยู่เลยว่า อยากกลับไปดูแล พ่อ แม่ สักปีนึง แต่ก็ยังไปไม่ได้ เพราะพ่อบ้านพิมไม่ยอมค่ะ ก็ได้แต่คิดถึงท่าน และโทรหาเมื่อทำได้ค่ะ ยังไงก็ขอให้คุณแม่พี่ยายหนู สุขสบาย ไม่เจ็บไม่ไข้นะจ๊ะ พิมก็ได้แต่สวดมนตร์ ให้พ่อ แม่มีความสุขทุกวันเท่านั้นเองค่ะ

[grace2b]

เข้ามาอ่านเรื่องของคุณยายหนูแล้ว จากที่คิดถึงแม่อยู่แล้ว ยิ่งคิดถึงมากขึ้นค่ะ
ถึงแม้ว่าแม่เกรซจะเสียชีวิตไปเกือบ 12 ปีแล้วก็ตาม แต่เกรซก็ไม่เคยลืมวันคืนที่เราสองคนแม่ลูกอยู่ด้วยกันค่ะ เมื่อก่อนเวลาที่เรามีความสุข ได้กินของอร่อย หรือไปเที่ยว ตามประสาสองคนแม่ลูก แม่มักจะพูดเสมอว่า โลกนี้มีเพียงเราสองคนแม่ลูก ทำให้เกรซไม่รู้สึกขาด หรือต้องการพ่อเหมือนคนอื่นๆ (พ่อกับแม่เลิกกันตั้งแต่เกรซ 1 ขวบค่ะ)

แม่จากไปด้วยอาการแทรกซ้อนจากการผ่าตัดนิ่วในถุงน้ำดี เสียใจที่แม่จากไปเร็วเหลือเกิน แต่ก็ภูมิใจที่ได้ปรนนิบัติแม่ตลอดเวลาที่อยู่ รพ. จนถึงลมหายใจสุดท้ายของแม่ในอ้อมแขนของเกรซเองค่ะ

พอแม่จากไปชีวิตเกรซเหมือนอยู่คนเดียวในโลก แต่โชคดีที่เข้มแข็งเหมือนแม่ เลยดูแลตัวเองจนเรียนจบ มีงานทำ และยังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้กับคนที่เรารัก และรักเราต่อไปค่ะ

ขอให้พี่ๆ น้องๆ ทุกท่านที่ยังมีคุณแม่อยู่ ได้ดูแลคุณแม่ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนที่จะสายเกินไปค่ะ

[มะยมเปรี้ยว]

รักและคิดถึงแม่เช่นกันค่ะ ไม่เคยอยากจากบ้านมาไกลอย่างนี้ แต่ด้วยความจำเป็นทุกครั้งไปที่ต้องจากแม่มา โชคชะตากำหนดให้ดิฉันต้องจากบ้านมาตลอดเลยไม่รู้ทำไม
แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยลืมคือ มีแม่ที่รักเรามากเพียงใด ถึงแม้ชีวิตจะเจออะไรมามากมาย แต่ยังไม่ครึ่งที่แม่ผ่านมาเลย แม่เป็นคนที่ทำให้ดิฉันเป็นคนเข้มแข็ม ในขณะที่เราอ่อนแอค่ะ ถึงแม้ว่าดิฉันจะไม่ค่อยได้พูดความในใจกับแม่มากเท่าไหร่ แต่เราสองคนต่างรู้กันดีค่ะ ว่าเรารักกันมากเพียงใด อยากบอกว่า รักแม่มากๆเช่นกันค่ะ

[Amelia]

ยายหนูจ๋า แม่ยายหนูมีอาการยังไงมั่ง นอกจากท้องอืด เคยไปตรวจหรือเปล่าว่า นอกนอกเป็นโรคกระเพาะอาหารธรรมดาแล้ว ถ้าเป็นแค่กระเพาะอาหารธรรมดา ไม่ได้ร้ายแรงกว่านี้ แจ๋แนะนำยาได้ค่ะ แม่ก้เป็นมาตลอด นานหลายปี ทานแต่ยายเคลือบกระเพาะ ช่วง ๓-๔ เดือนก่อน แจ๋ให้แม่กินยาลดการหลั่งกรด กินไป ๖ สัปดาห์ ตอนนี้แม่ไม่บ่นเลยค่ะ ถามแกๆก็บอกว่า ไม่มีอาการท้องอืด หรือปวดท้องอีกเลย ก็เลยสบายใจไปเปรอะ ผ่านมาเกือบ ๓ เดือนแล้วค่ะ ยายหนูจะเมล์ไปก็ได้นะคะ ยาไม่อันตรายค่ะ หาซื้อได้ หรือจะให้แจ๋ซื้อส่งไปให้ก็ได้ค่ะ

[มะยมเปรี้ยว]

พี่ยายหนูค่ะ ขอเข้ามาอีกรออบค่ะ

พอดีหนูก็ได้ไปนั้งเปิดหนังสือธรรมะอ่านพอดี

และหนูก็ได้เจอคำกลอนดีๆค่ะ

 &nsbp; &nsbp; &nsbp; &nsbp; รักใดเท่ารักแม่


รักใดเล่า รักแน่ เท่าแม่รัก &nsbp; &nsbp; ผูกสมัคร รักมั่น ไม่หวั่นไหว

ห่วงใดเล่า เท่าห่วง ดังดวงใจ ที่แม่ให้ กับลูก อยู่ทุกครา

ยามลูกขื่น แม่ขม ตรมหลายเท่า ยามลูกเศร้า แม่โศก วิโยคกว่า

ยามลูกหาย แม่ห่วง ดังดวงตา &nsbp; &nsbp;ยามลูกมา แม่หมด ลดห่วงใย

ยามมีกิจ หวังให้เจ้า เฝ้ารับใช้ &nsbp; &nsbp;ยามป่วยไข้ หวังให้เจ้า เฝ้ารักษา

ยามถึงคราว ล่วงลับ ดับชีวา &nsbp; &nsbp; หวังให้เจ้า เฝ้าปิดตา เวลาตาย


นี้เป็นบทกลอนดีๆจากหนังสือสวดมนต์ของหนูค่ะ

ห่วงว่าพี่ยายหนูคงชอบค่ะ

[marema]

ขอให้คุณแม่ของยายหนูมีสุขภาพแข็งแรงนะคะ ทานยาอย่างที่คุณแจ๋แนะนำก็ดีนะคะ และขอให้ลอง งดอาหารบางอย่าง เช่นไม่ควรดื่มน้ำส้มคั้น หรือส้ม หรือเครื่องดื่มที่มีกรดทุกชนิด ชา กาแฟ ช๊อกโกแลต ผักเช่นผักกระถิน ชะอม บล็อกโคลี่ งดอาหารเผ็ด และเครื่องเทศทุกชนิด บางทีอาจดีขึ้นบ้างค่ะ

[ภรรยาไวกิ้ง]

ยายหนูจ๋าเข้าใจยายหนูมากที่เป็นห่วงแม่เพราะท่านก็แก่แล้วแต่ยายหนูยังโชคดีมีแม่ที่รักอยู่ ยายหนูให้ใครที่บ้านพาท่านไปตรวจภายในกระเพาะหรือยัง ถ้าเป็นไปได้ให้เขาใช้กล้องตรวจในกระเพาะแก และจะให้ดีที่สุดคือเอาเนึ้อเยึ่อในกระเพาะมาตรวจด้วยจะดีที่สุดแล้วยายหนูเองจะได้หายกังวล แม่เราเองเสียชีวิตก็เพราะคิดว่าแค่โรคกระเพาะธรรมดาแต่ที่ไหนได้แกเป็นกระเพาะเรื้อรังและเจอหมอไม่เก่งเลยต้องจากพวกเราไปแค่อายุ 66 ปีเอง คนแก่ส่วนมากกลัวว่าจะลำบากลูกหลานเวลาถามก็จะบอกว่าไม่เป็นไร ทางที่ดีพาแก่ไปตรวจดีกว่าจ๊ะ อย่าไรก็ขอให้คุณแม่ยายหนูอยู่กับลูกหลานนานๆๆนะ และสำหรับชาวครัวทุกคนที่มีแม่อยู่ดูแลท่านให้ดีๆๆนะแค่หมั่นโทรหาท่านแค่นี้ท่านก็มีความสุขแล้วจ๊ะ EM081 EM168

[Sweetcapucino]

ก่อนอื่นขอให้แม่ของพี่ยายหนูอาการดีขึ้นและหายไวๆ นะคะ นัทเองก็คิดถึงแม่เหมือนกันคะ ยิ่งได้เป็นแม่คนด้วยแล้วมันก็ย้อนและสะท้อนกลับไปถึงหัวอกของแม่ที่เขาเฝ้าเลี้ยงลูกตั้งแต่เกิดจนโตว่ามันเหนื่อยและลำบากมากแค่ไหน (ขนาดนัทเพิ่งเป็นแม่กับเขาแค่ 4 เดือนกว่าเองนะ) ตอนนี้นัทก็พยายามดูแลเขาให้ดีที่สุดถึงแม้ว่าจะอยู่ไกลกัน แต่ยิ่งไกลก็ยิ่งสนิท เหมือนจะใกล้ชิดมากกว่าอยู่เมืองไทยซะอีก เพราะนัทไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ตั้งแต่อายุ 18-19 ปี ไปเรียนที่ กทม แล้วก็ทำงานที่นั่นเลย ปีๆ หนึ่งก็กลับไปหาเขาแค่ 2 ครั้ง โทรศัทพ์ก็ไม่ค่อยได้โทรเลย แต่พอมาอยู่ต่างประเทศ โทรหาแม่ทุกอาทิตย์เลยคะ จนแม่บอกว่าจะเปลื้องค่าโทรศัพท์ อยากบอกว่ารักแม่มากที่สุดคะ และก็ขอภาวนาให้ลูกเรารักเราเหมือนที่เรารักแม่

[กิ่ง]

ชีวิตโลดโผนเหลือเกินยายหนูอย่างนี้ต้องมอบปริญญาชีวิตให้แล้ว

[pensij]

พี่ยายหนุเป็นคนที่มีจิตใจดีมากมากค่ะ ขอบคุณน่ะค่ะ ที่นำกระทู้นี้ขึ้นมาเตือนจิตค่ะ