ชีวิตที่เลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้

[Sweetcapucino]

เห็นด้วยเป็นอย่างมากที่ยายหนูว่า ชีวิตเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลิกเป็นได้ เพราะความเป็นจริงแล้วเราเลือกทางเดินของเราเองได้ นัทก็ยึดแนวทางนี้เหมือนกันค่ะ ตามอ่านทุกกระทู้ของยายหนูค่ะ ได้ความรู้เยอะเลยค่ะ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ยายหนูเสมอนะคะ

[risa]

EM150
ติดตามอ่านเรื่องราวของยายหนููมาตลอดค่ะ
แสดงความยินดีกับยายหนู ทีทุกอย่างผ่านไปด้วยดี
ขอให้การค้าเจริญรุ่งเรืองตลอดไปนะคะ

[มาราตี]

รตีก็เป็นนางเอก อุ๊บส์ไม่ใช่ นางแอบมานั้งอ่านเรื่องยายหนูอยู่บ่อยๆ ไม่ค่อยแสดงตัวแต่มาทีไรเอากำัลังมาให้เสมอคะ่..

พี่ยายหนูนี่เป็นคนที่มีความอดทนดีจริงๆคะ่ ตั้งใจจะทำอะไรแล้วทำได้ดีจริงๆค่ะ ข้าน้อย ขอคาราวะท่านพี่ หนึ่งจอกครับผม EM150

[wasana dean]

hello p"yai nu i read you story yesterday from begin to the end .and make me very cry i cant beleve how stonger wimen you are .i an so plou for you.you story make me stong too.thank you for you story i hope you and mr.bill have happy famili thank you very much.ps. i am from nakhonsawan takhil when youback thailand are you stil in takhil .bun xxxxx EM131

[ยายหนู]

สวัสดีค่ะ คุณวาสนา ขนลุกทุกทีเลย ถ้ามีใครบอกว่าเป็นคนนครสวรรค์ ยิ่งบอกว่าเป็นคนตาคลีด้วย โอ้ย...อยากเจอ ยายหนูเป็นเด็กตลาดบนค่ะ หลังวิกรุ่งนภา เกิดที่นั่น โตที่นั่น มีปั๋วก็ที่นั่นค่ะ ฮิฮิ... เมื่อไรจะได้กลับบ้านอีกครั้ง ยังไม่รู้เลยค่ะ ตอนนี้เงินยังไม่มี ขายไปลงทุนไป เงินไปอยู่กับของใช้ในร้านหมดค่ะ สิ้นปีนี้คงจะหมดหนี้หมดสิน เป็นไทกะเขาสักที แล้วค่อยคิดอีกทีว่าจะกลับบ้านเมื่อไร แต่เที่ยวนี้ อยากจะกลับช่วงสงกรานต์ เพราะเกิดวันนั้น ที่เมืองไทยเขาจัดฉลองวันเกิดให้ทุกปีทั่วสารทิศ 7-8ปีแล้ว ยังหาโอกาสไปร่วมงานไม่ได้เลย เฮ้อ...ตรูล่ะเบื่อคนขี้โม้...แล้วคุณล่ะคะ อยู่ส่วนไหนของตาคลี ...โทรมาคุยกันก็ได้นะ ถ้าไม่สะดวกที่จะพิมพ์...

[wasana dean]

hello again bun leve kokgradee.now i am in uk

[grace2b]

ตามมาให้กำลังใจ และชื่นชมคุณยายหนูค่ะ
เกรซหลงรักคุณยายหนูผ่านตัวอักษรซะแล้วค่ะ (พี่หมูแดงอีกคน)
น่าชื่นชมค่ะ นับถือๆ

[ยายหนู]

ขอบคุณค่ะ คุณเกรซ....ตอนนี้ก็ไปติดตามการขับไล่ไขมันของยายหนูต่อที่ห้อง คลีนิกชาวครัวนะคะ...

โคกกระดี่....แล้วจะกลับเมืองไทยเมื่อไรคะ เผื่อเจอกัน

[Jerry]

"คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้" ชีวิตเรา เราลิขิตเองค่ะ ดีใจกับคุณยายหนูด้วยนะคะ ในที่สุดก็ถึงวันฟ้าหลังฝนที่สดใส

[Jerry]

เป็นกำลังใจให้ค่ะ...สู้สู้ค่ะ อย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยนะคะ

[ไทยแท้แท้]

<span style='color:purple'>อ่านเรื่องยายหนู ตั้งแต่คราวผู้ช่วยเจ้าปัญหาคนก่อน มาคราวนี้ก็เป็นปัญหาอันใหม่อีก
ถ้าตามความเห็นมุ้ยนะคะ คำนวณคร่าวๆตามที่ยายหนูบอก แบบเด็กบัญชีเก่า มันไม่คุ้มเลยค่ะ เหนื่อยไม่คุ้มกับเงิน
วิธีแก้ง่ายๆ ตามที่ยายหนูบอก ถ้าคิดว่าราคาถูกกว่าคนอื่นมากๆอยู่แล้ว ก็ลองปรับขึ้นมาอีกนิด
หรือ ถ้าราคาใกล้เคียงกันตอนนี้ ก็คงต้องใช้วิธีลดปริมาณลงหน่อย แค่พออิ่ม ไม่ต้องห่อให้เปลืองถุง เปลืองกล่องอีก
ส่วนเรื่องลูกจ้าง จำได้ว่ายายหนูมักจะจ่ายค่าจ้างสูงกว่าที่อื่น ก็น่าจะลดลงมาเป็นค่าแรงมาตรฐานทั่วไปก็พอค่ะ เพื่อประหยัดต้นทุน
เพราะส่วนใหญ่ งานที่ร้านยายหนู ก็ให้ทำเบาแรงกว่าที่อื่นๆเยอะ

มุ้ยขอแนะนำวิธีเพิ่มรายได้อีกวิธี ยายหนูลองตั้งมุมผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงเล็กๆในร้าน น้ำปลา ซอส น้ำจิ้มฯ
ซื้อมาจากเมืองใหญ่ หรือบางทีของเมืองไทย เอาไปบวกเพิ่มกำไรอีกนิด ลูกค้าบางคน อาจจะอยากได้ไปทำอะไรทานที่บ้าน
เราก็ได้กำไรจากตรงนี้ด้วย

ทำธุรกิจ การบริหารคน บริหารเงินสำคัญมากนะคะ ยายหนู กับคุณบิล ลองใจเย็นๆ
ต่างคนต่างลองนั่งลงเขียนปัญหาที่เจอ เหมือนคนทำงานคนละแผนกมาแชร์ปัญหากัน
แล้วก็ลำดับความสำคัญ นั่งถกให้เคลียร์ หาวิธีทดลองแก้ปัญหาไป จนลงตัว
มุ้ยว่าการเลิก การหันหลังย้อนกลับให้กับปัญหา หรือวิ่งใส่ตอนที่เรากำลังเป็นไฟ ไม่ใช่ทางออกที่ดีค่ะ

ที่สำคัญลองหันมาดูแลตัวเอง ให้เวลาพักผ่อนกับตัวเอง กับชีวิตคู่บ้างนะคะ
คนรักกันสองคน ช่วยกันทำมาหากิน แต่อย่าให้ปัญหาเรื่องงาน มาทำให้ชีวิตคู่ของเราสั่นคลอนเลยค่ะ
เอาใจช่วยทั้งสองคนเลยค่ะ ให้เข้มแข็ง ผ่านปัญหาต่างๆไปได้ ยังไงเงินก็สำคัญค่ะ แต่ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต
อย่างที่เค้าบอก ตายไปก็เอาไปไม่ได้สักสตางค์แดงเดียว</span>

เออ พี่ก็เข้ามาให้กำลังใจนะยายหนู อาจจะช้าไปหน่อย เพราะไม่ค่อยได้เข้ามาในห้องนี้บ่อยนัก ใครๆเขาก็มากันหมดแล้ว รวมทั้งคุณป้าติ๋วของเราด้วย แม้ว่าพี่ไม่มีคำแนะนำให้ยายหนูมากนัก แต่พี่อยากให้ยายหนูใจเย็นๆกว่านี่ อาจจะทำยากเพราะเวลาเหนื่อยมากมันก็พาลให้หงุดหงิดง่าย แต่โมโหมากถึงขั้นทุบโต๊ะจนมือบวมมือเขียวนี่มันไม่ดีนะ สู้เฝี้ยงตะหลิวใส่กำแพงซะยังดีกว่า ตะหลิวหักยังดีกว่ามือหักเน้อ คุณบิลเองเขาก็เหนื่อยมากเหมือนกัน ทางที่ดีอย่าไปโมโหใส่กันเลย ใจเย็นๆ แล้วเอาสองหัวมาช่วยกันคิดปรับปรุงการบริหารให้ดีขึ้นดีกว่านะ คิดซะว่า ยายหนูกำลังเข้าคอร์สบริหารธุรกิจในมหาวิทยาลัยชีวิต เรียนจากของจริงนี่แหละดีกว่าเรียนจากหนังสือ อาจจะยากกว่า แต่ผลลัพธุ์จะมากตามไปด้วย

พี่ชอบคำแนะนำของหนูมุ้ยคนนี้ และคิดว่ายายหนูควรจะลองทำตามดู ลดปริมาณอาหารลงนิดนุง แต่ราคาเท่าเดิมก็ดีเหมือนกัน เพราะพี่คิดว่าคนเราไม่ค่อยชอบของแพง แม้ว่าจะได้ปริมาณมากก็ตาม และที่ดีอีกอย่างคือ พี่คิดว่าลูกค้าจะได้สั่งได้หลายอย่างขึ้น ทำให้เราขายได้มากขึ้น

ปีหนึ่งๆยายหนูก็ขายดีได้ไม่กี่เดือน อย่ามัวนั่งน้อยใจ ทะเลาะกันเองอยู่เลยจ้ะ เก็บแรงไว้ทำงานหาเงินดีก่าน้า.......

[wasana dean]

sawaddee kha.i am go back next month .what you phon number.thank you bye

[pangjang]

สู้ๆคะ ขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้

[Mary UK]

<span style='color:blue'>ไอ้เราก็ตกใจนึกว่ายายหนูจะตายเพราะลดน้ำหนักสาอีก เห็นเขียนไว้ว่าเป็นครั้งสุดท้าย อิอิอิอิ เนี่ยแหละหนาที่เค้าว่า ไม่มีสงครามวีรบุรษไม่เกิด ต้องขอชมเชยยายหนูอย่างออกหน้าออกตาเลยว่าเฮี้ยนจริงๆ ยังไงยายหนูก็รักษาสุขภาพมั้งนะคะ งานก็ล้นมือปัญหาก็เอ่อสมอง ขนาดเมรีเลี้ยงแต่ลูกก็เหนื่อยขนหลุดอยู่แล้ว ยิ่งยายหนูต้องรับผิดชอบทั้งกิจการร้านอาหารที่สำคัญกับคนด้วยแล้ว ขนจะงอกทันได้หลุดรึเป่าก็ไม่รู้
เมรีขอเป็นกำลังใจให้กะยายหนู และขอให้พระเจ้าคุ้มครองยายหนูกะเฮียบิลและครอบครัวนะคะ

<span style='color:red'>ปล.</span> อ่านทุกเรื่องของยายหนูเด้อ แต่ไม่ได้เม้นเพราะกลัวยายหนูจะประสาทกินหนักขึ้นกว่าเก่าน่ะ อิอิอิอิอิ</span>

[chotika3]

สวัสดีค่ะยายหนู เก๋เป็นอีกคนที่อ่านเรื่องของยายหนูค่ะ ยอมรับค่ะว่าเก่งจริงๆ ค่ะ ยายหนูขอหลังไมค์ได้ไหมค่ะ จะทิ้งอีเมลย์ไว้ให้น่ะค่ะ อยากปรึกษาน่ะค่ะ ขอบคุณมากน่ะค่ะ
chotika3@hotmail.com