ครัวไกลบ้าน • แสดงกระทู้

โดย **ranonkel** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 3:51 pm

อยากเล่าความอัดอั้นตันใจให้เพื่อนๆฟังกันค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า ตอนนี้มีปัญหาทะเลาะระหองระแหงกับแฟน
ด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง ทุกวัน วันละหลายๆรอบ ยิ่งอยู่ด้วยกัน
นานก็ยิ่งไม่เข้าใจกัน ไม่รู้ทำไม ดูเหมือนเราทำอะไรก็ผิดไปซะหมด
เลยรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนโง่เง่าไม่รู้อะไร ทำอะไรไม่เป็น ไม่ทันคน
อะไรประมาณนี้ค่ะ อีกทั้งการตัดสินใจอะไรๆของเราหลายๆอย่าง
ไม่เคยดูดีในสายตาเค้าเลยค่ะ ทุกๆอย่างต้องเป็นไปตามความพอใจ
ของเค้าเท่านั้นค่ะ ดิฉันไม่เกี่ยว ถ้าถามว่าเค้าถามความคิดเห็นเรามั้ย
เค้าถามค่ะ แต่สุดท้ายก็ลงเอยด้วยการตัดสินใจของเค้าทุกทีไปค่ะ
บางครั้งก็ไม่คิดอะไรค่ะเพราะไม่อยากมีปัญหา แต่บางครั้งก็ทนไม่ไหวค่ะ
เลยตัดสินใจถาม พอเค้าเห็นเราไม่พอใจ เค้าก็จะถามว่า "อะไรของเธออีกล่ะ
ฉันก็ถามเธอแล้วหนิ จะเอายังไงอีก "

โดย **ranonkel** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 4:31 pm

ก็จะเป็นยังงี้ทุกทีไปค่ะ พอเราบอกว่า งั้นทีหลังไม่ต้องถาม
อยากซื้ออะไรอยากทำอะไรก็ไปคนเดียวเลย เลือกเลยตามใจคุณ
เค้าก็จะบอกว่า "เธอนี่มันชอบสร้างปัญหา ชอบหาเรื่องชววนทะเลาะอยู่เรื่อย"
แล้วก็จบด้วยการทะเลาะกันใหญ่โต ด้วยเพียงเพราะว่า เค้าอยากเป็นฝ่ายชนะคะ
และก็ไม่ใช่แค่เรื่องแค่นี้หรอกค่ะ มันยังมีเรื่องมากกว่านี้อีกเย๊อะค่ะ และยิ่งตอนนี้ก็ทะเลาะกันทุกวัน เป็นว่าเล่นเลย ไม่มีความสุขเลยแม้แต่น้อยรู้สึกอึดอัด
อย่างบอกไม่ถูก ทุกวันนี้นอนร้องไห้ทุกคืน คับแค้นใจ
คิดไปต่างๆนานา ว่าจะเอายังไงกับชีวิตนี้ดี คิดถึงเรื่องหย่า
แล้วก็คิดถึงลูก พอคิดเรื่องลูกทีไรก็ปวดทรมานใจทุกที
เพราะรู้ว่าถ้าเลิกกันเค้าคงไม่ให้ลูกกับเราแน่นอน เพียงแค่
คิดว่าจะต้องจากลูกมันก็ทำให้ดิฉันเจ็บเหมือนตายทั้งเป็นแล้วค่ะ
น้ำตาไหลไม่ยอมหยุด หลายต่อหลายครั้งที่แอบกอดลูกแล้วร้องไห้
ตอนลูกหลับคงกอดแน่นมากโดยไม่รู้ตัว
ร้องไห้สะอึกสะอื้นด้วยความที่คิดว่า จะอยู่ได้ยังไงถ้าไม่มีลูก
ยิ่งคิดยิ่งร้องหนักเข้าไปใหญ่ ด้วยความที่กอดแน่น
ลูกคงอึดอัดเลยตื่นทำหน้างงถามแม่ว่า"มาม๊าเป็นอะไรเหรอครับ"

โดย **greenfrog** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 4:40 pm

เป็นกำลังใจให้นะคะเศร้าจังเลยค่ะ

โดย **BabyMuffin** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 4:56 pm

ขอให้ผ่านปัญหาทุกอย่างไปด้วยดีนะคะ
คิดถึงลูกเข้าไว้

โดย **ranonkel** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 5:01 pm

เราก็พูดไม่ออก และก็เป็นแบบนี้อยู่เรื่อยค่ะ

แล้ววันนึงอยู่ดีๆก็หวนคิดถึงแฟนเก่าขึ้นมาดื้อๆ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
แต่ก็เดาเอาว่าคงเป็นเพราะเราไม่มีความสุขเลยทำให้เราโหยหา
ความสุขในครั้งก่อนๆ และก็ไม่รู้ทำไมอีกเหมือนกันที่ทำให้เราอยากเปิดดูเมล์
ทั้งๆที่ไม่ได้เปิดดูมานานมากแล้ว แล้วก็เห็น e-mail ฉบับนึง จากใครรู้มั้ยคะ
จากแฟนเก่าค่ะ แล้วเราก็เปิดเข้าไปอ่าน เท่านั้นละ่ค่ะ น้ำตามันตีตื้น
ขึ้นมาก็ไม่รู้อีกล่ะ่ค่ะว่าทำไม แต่อยากจะขอท้าวความเรื่องแฟนเก่าซักนิดหน่อยค่ะ
คือดิฉันกับแฟนเนี่ยเป็นเพื่อนกันในกลุ่ม
แชท รวมทั้งแฟนเก่าด้วย เรารักกันมากค่ะ ขอยอมรับอย่างไม่อายเลย
แต่ด้วยความเข้าใจผิดของแฟนเก่าที่คิดว่าเราแอบคบกับแฟนคนปัจจุบัน
เลยทำให้เค้าโกรธมาก เลยประชดเราด้วยการแต่งงานกับผู้หญิงฟิลิปปินส์ที่เพิ่งคุยกันได้ไม่นาน
(หลังจากเข้าใจผิด)ทำให้เราเสียใจมาก คิดว่าทำไมเค้าไม่ถามเราซักคำ แล้วเค้าไปรักกันตอนไหน ทำไมเราไม่เคยรู้
แล้วจู่ๆก็แต่งงานกันซะงั้นน่ะ่

โดย **mareecha** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 5:01 pm

ลองขอพูดกับเค้าตรงๆค่ะว่าพี่อึดอัดใจอะไรบ้าง
พยายามจำตัวอย่างที่เค้าทำกับเราและเราไม่ค่อยพอใจ
จดใส่กระดาษไว้เลยก็ดีค่ะแล้วจดไว้ด้วยว่าเราคิดอะไร
เพราะเวลาเราพูดกับเค้าตรงๆจะประหม่าและคิดไม่ออก
อย่างเช่นเหตุการณ์เกิดวันไหนเรื่องอะไรประมาณว่าให้เหตุผลที่เค้าดิ้นไม่หลุด
ส้มเคยเป็นเหมือนกันเมื่อปีแรก
ตอนนั้นส้มตัดใจจะเลิกกับแฟนด้วยเหตุผลที่ว่าเธอทำกับฉันไม่เหมือนคนรักกันเลย
เค้าก็ถามว่าฉันทำยังไงกะเธอบ้างละ ประมาณว่ามั่นใจว่าไม่ได้ทำอะไรผิด
ส้มก็พูดยกตัวอย่างให้แกฟังว่าวันไหนตอนไหนที่เค้าทำอะไรไม่ดีกะเราบ้าง
ตอนนั้นจำได้ว่ามีประมาณห้าหรือหกเหตุการณ์ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เค้าฟังแล้วอึ้งเลย
คือบางอย่างเค้าก็ไม่รู้ตัวหรอกเพราะเค้าไม่ใช่คนที่ถูกกระทำ
และพูดเหตุผลเสริมไปว่าเรามาอยู่ที่นี่ไม่ใช่บ้านเกิดเมืองนอน
ข้ามฟ้าข้ามทะเลมาไม่รู้จักใครไม่มีญาติพี่น้อง คนเดียวที่จะหวังพึ่งได้ก็เป็นสามี
แต่เมื่อสามีมาเป็นแบบนี้เราก็เหมือนตัวคนเดียวแล้วเราจะอยู่ได้อย่างไร
หลังจากเหตุผลหลักและเหตุผลเสริมทำให้เค้าเงียบไปสักพักแล้ว
เค้าก็บอกว่าเค้าเคยอยู่คนเดียวมานานมากเลยทำอะไรไป
ตามที่เคยชินพอมีคนมาอยู่ด้วยแล้วทุกอย่างก็ไม่เป็นไปตามที่เค้าเคยเป็น
เค้าเลยเกิดอาการแบบนั้นโดยไม่รู้ตัวเค้าก็ขอเวลาแก้ตัว
ด้วยความที่ส้มเองก็ไม่ได้อยากไปอยู่แล้ว และลูกเต้าก็มี ก็เลยอยู่ต่อ
และตอนนี้เค้าก็ดีขึ้นกว่าเดิมเริ่มทำอะไรให้เรามากขึ้น
สนใจเรามากขึ้น อาจไม่ดีไปซะทุกอย่าง แต่ก็ทำให้เค้าระวังตัวในการปฎิบัตต่อเรา
และมันทำให้เราเกิดความมั่นใจว่า
หากเค้าทำอะไรไม่ถูกเราก็สามารถที่จะพูดบอกเค้าและเอาเหตุผลมาพูดกัน
เรื่องบางเรื่องของส้มกับสามีเอง ทุกวันนี้ก็ยังไม่เคยเอ่ยปาก เพราะยังพอทนได้
และมันก็ต้องมีบางเรื่องที่เค้าก็ต้องทนกับเราเหมือนกัน
เพราะฉนั้นก่อนพูดหรือตัดสินใจอะไร ก็ลองคิดทบทวนดูให้ดีๆก่อนนะคะ
ยังไงส้มก็เป็นกำลังใจให้นะคะ

EM239-----EM239-----EM239-----EM239

โดย **tawud** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 5:02 pm

อยากช่วยนะ แต่ก็บอกยากจังเพราะมันเป็นเรื่องของคนสองคน บอกได้แค่ว่า
พยายยามคิดแต่สิ่งดีๆ ทำแต่สิ่งที่ควรและพยายามนึกถึงช่วงเวลาที่เคยมีความสุข
ด้วยกันให้มากๆ เป็นไปได้ว่าสถานะการณ์ของสามีคุณตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงของการ
เปลี่ยนแปลงอยู่หรือปล่าว (เช่น หน้าที่การงาน ฯลฯ) เลยทำให้อารมณ์แปลปรวนง่าย
หรือถ้าทนไม่ได้จริงๆก็ลองชวนเขาออกไปเดินเล่นกันสองต่อสอง แล้วหาโอกาสบอก
ความในใจของคุณให้เขาฟัง แต่ให้บอกแบบเสียงอ่อนๆนะครับ ประมาณว่าระบาย
ความรู้สึกของตัวเองให้เขาได้ฟังบ้าง ถ้ามีหยดน้ำตาไหลมาข้างหนึ่งได้จะยิ่งดีเลยครับ
อย่าลืมนะว่าผู้ชายตายเพราะหยดน้ำตามานับร้อยแล้วครับคุณขา

อดทนให้พ้นช่วงนี้แล้วกันนะครับ ขอเป็นกำลังใจให้

โดย **ranonkel** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 5:33 pm

เราเสียใจมากๆเลย ก็เลยตัดสินใจรับคำขอแต่งงานกับแฟนคนปัจจุบันเพราะเค้าบอกว่าแอบชอบเรามานานแล้ว
&nsbp; &nsbp;ต่อเรื่อง e-mail ค่ะ
เค้าก็บอกว่ารู้สึกเสียใจที่แต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นโดยไม่ได้ศึกษากันก่อน เพียงแค่อยากประชดเราเท่านั้นเอง มันเลยทำชีวิตคู่ของเค้าพังไม่เป็นท่า ไม่มีความสุขเลย
ที่ผ่านมาเค้าคอยสอบถามเรื่องเรากับเพื่อนอยู่ตลอดค่ะ
แต่ก็ไม่เคยได้คำตอบอะไรมากไปกว่า she is ok ตอนนี้เค้าหย่าแล้ว มันยัวกว่านี้เยอะค่ะแต่ขี้เกียจเขียน อ่านไปก็ร้องไห้ไป ในใจก็คิดว่าอะไรกำลังเล่นตลกกับเรากันนะ โชคชะตาฟ้าลิขิต หรืออะไร ที่ทำให้เรากลับมาติดต่อกันอีกครั้งในเวลาที่เรากำลังคิดถึงเค้าอยู่พอดี (อย่าหาว่าอยากมีชู้เลยนะคะ ก็แค่อยากสัมผัสกับความสุขบ้างก็เท่านั้น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าอยากกลับไปหาแฟนเก่าด้วย เพราะเรารู้ดีว่า
เรากำลังทำอะไรอยู่ ลูกก็มีคิด ไม่ใช่ตัวคนเดียวแล้วที่คิดอยากจะทำอะไรก็ทำ ทุกวันนี้ถ้าไม่มีลูกคงหนีไปตายเอาดาบหน้าแล้วค่ะ และคงไม่แต่งงานใหม่ด้วยค่ะ เพราะเข็ดกะชีวิตคู่เต็มที

เอาไว้แค่นี้ก่อนนะคะ ขอบคุณมากๆที่เข้ามาอ่านและให้กำลังใจค่ะ

โดย **bchaiwan** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 5:36 pm

อือ จะแนะนำอย่างไงดีละ

คือว่า ลิก็เป็นเหมือนกันค่ะ แบบสามีเขาอยากทำอะไรหรือต้องการอะไร เขาจะมีเหตุผลร้อยแปดมาบรรยาย แล้วก็จะทำให้เราต้องยอมรับไปด้วย แต่บางครั้งก็ใช่ว่าจะเต็มใจนะคะ ลิมองเห็นปัญหาต่างๆ แต่เขาจะมองไม่ค่อยเห็น เขาจะเห็นแค่ปัจจุบัน ไม่สนอดีต อนาคตก็นิดหน่อย คือความคิดเขาจะไม่เหมือนเรา อาจเป็นเพราะเขาเกิดในสังคมตะวันตก และวัฒนธรรมที่ต่างจากเรา พอคุยกันเขาก็จะประมาณว่า เขาปรับตัวเยอะแล้วที่จะเข้ากับเราให้ได้

แต่เราก็ต้องมานั่งคิดถึงข้อดีกับข้อเสีย ตัดทอดกันออกไป ถ้าข้อดีมันเยอะกว่าแล้วรับได้ ก็ต้องทำความเข้าใจกัน แต่ถ้าว่าข้อเสียเขามีมากกว่าเราก็ต้องคุยกันเกี่ยวกับปัญหานั้นๆ ถ้าเขาไม่สามารถปรับเปลี่ยนเข้ามาหาได้ ก็ต้องมองที่เราละว่า เราจะปรับเข้าหาเขาได้หรือเปล่า ถ้าไม่ได้มันก็คงต้องจบกันไป

ในกรณีของลิ ลิคิดดู และตรึกตรองแล้ว เขามีข้อดีมากกว่าข้อเสีย บางอย่างเราก็ปรับเข้าไปหาเขา ถ้าไม่ไหวจริงๆ ลิก็จะคุยกับเขาค่ะ ว่าเราไม่พอใจ ให้เขาเปลี่ยนแปลง เขาก็จะมีเหตุผลมาบอก ว่าทำมัย พูดง่ายๆ ก็คือ ต้องหันหน้าเข้าหากันค่ะ ปรับความเข้าใจ ให้มีเหตุผลมากกว่าอารมณ์ ชีวิตคู่ถึงจะไปรอด

อย่างไงก็เป็นกำลังใจให้ค่ะ

โดย **happypimpim** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 5:38 pm

พ่อปริมชอบบอกว่าให้เอามาชั่งดูน่ะค่ะ
ความดีกับความไม่ดีของเขา
ลองมองดู ว่าอะไรมันมากกว่ากัน
แล้วเรารับและรู้สึกอย่างไร
พอหลังจากนั้นน่าจะตัดสินใจได้จ้า

ทุกคู่มีปัญหาเหมือนกันค่ะ แต่จะมากหรือน้อย
หากมองข้ามได้ก็ดีไปค่ะ

มีอะไรจะระบายก็เอาออกมานะคะ
เพื่อนรับฟังได้ค่ะ

เป็นกำลังใจด้วยค่ะ

โดย **happypimpim** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 5:39 pm

เขียนเสร็จมาอ่านของพี่ลิเขียนเหมือนกันเลยน่ะค่ะ หุหุ
เอาใจช่วยจ้า

โดย **ranonkel** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 5:43 pm

mareecha เขียน: ลองขอพูดกับเค้าตรงๆค่ะว่าพี่อึดอัดใจอะไรบ้าง
พยายามจำตัวอย่างที่เค้าทำกับเราและเราไม่ค่อยพอใจ
จดใส่กระดาษไว้เลยก็ดีค่ะแล้วจดไว้ด้วยว่าเราคิดอะไร
เพราะเวลาเราพูดกับเค้าตรงๆจะประหม่าและคิดไม่ออก
อย่างเช่นเหตุการณ์เกิดวันไหนเรื่องอะไรประมาณว่าให้เหตุผลที่เค้าดิ้นไม่หลุด
ส้มเคยเป็นเหมือนกันเมื่อปีแรก
ตอนนั้นส้มตัดใจจะเลิกกับแฟนด้วยเหตุผลที่ว่าเธอทำกับฉันไม่เหมือนคนรักกันเลย
เค้าก็ถามว่าฉันทำยังไงกะเธอบ้างละ ประมาณว่ามั่นใจว่าไม่ได้ทำอะไรผิด
ส้มก็พูดยกตัวอย่างให้แกฟังว่าวันไหนตอนไหนที่เค้าทำอะไรไม่ดีกะเราบ้าง
ตอนนั้นจำได้ว่ามีประมาณห้าหรือหกเหตุการณ์ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เค้าฟังแล้วอึ้งเลย
คือบางอย่างเค้าก็ไม่รู้ตัวหรอกเพราะเค้าไม่ใช่คนที่ถูกกระทำ
และพูดเหตุผลเสริมไปว่าเรามาอยู่ที่นี่ไม่ใช่บ้านเกิดเมืองนอน
ข้ามฟ้าข้ามทะเลมาไม่รู้จักใครไม่มีญาติพี่น้อง คนเดียวที่จะหวังพึ่งได้ก็เป็นสามี
แต่เมื่อสามีมาเป็นแบบนี้เราก็เหมือนตัวคนเดียวแล้วเราจะอยู่ได้อย่างไร
หลังจากเหตุผลหลักและเหตุผลเสริมทำให้เค้าเงียบไปสักพักแล้ว
เค้าก็บอกว่าเค้าเคยอยู่คนเดียวมานานมากเลยทำอะไรไป
ตามที่เคยชินพอมีคนมาอยู่ด้วยแล้วทุกอย่างก็ไม่เป็นไปตามที่เค้าเคยเป็น
เค้าเลยเกิดอาการแบบนั้นโดยไม่รู้ตัวเค้าก็ขอเวลาแก้ตัว
ด้วยความที่ส้มเองก็ไม่ได้อยากไปอยู่แล้ว และลูกเต้าก็มี ก็เลยอยู่ต่อ
และตอนนี้เค้าก็ดีขึ้นกว่าเดิมเริ่มทำอะไรให้เรามากขึ้น
สนใจเรามากขึ้น อาจไม่ดีไปซะทุกอย่าง แต่ก็ทำให้เค้าระวังตัวในการปฎิบัตต่อเรา
และมันทำให้เราเกิดความมั่นใจว่า
หากเค้าทำอะไรไม่ถูกเราก็สามารถที่จะพูดบอกเค้าและเอาเหตุผลมาพูดกัน
เรื่องบางเรื่องของส้มกับสามีเอง ทุกวันนี้ก็ยังไม่เคยเอ่ยปาก เพราะยังพอทนได้
และมันก็ต้องมีบางเรื่องที่เค้าก็ต้องทนกับเราเหมือนกัน
เพราะฉนั้นก่อนพูดหรือตัดสินใจอะไร ก็ลองคิดทบทวนดูให้ดีๆก่อนนะคะ
ยังไงส้มก็เป็นกำลังใจให้นะคะ

EM239-----EM239-----EM239-----EM239

อยากจะบอกว่า บอกเค้านับครั้งไม่ถ้วนแล้วค่ะ แต่ก็จบด้วยการที่เค้าคิดว่าเค้าถูกทุกครั้งค่ะ ครั้งนึงเคยบอกแล้วร้องไห้ต่อหน้าเค้า เค้าก็บอกจะพยายามปรับปรุงตัวเอง จากวันนั้นจนถึงวันนี้ก็ 5 ปีแล้วค่ะยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง มีแต่จะหนักข้อขึ้นทุกวันค่ะ

แต่ยังไงก็ขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆค่ะ

โดย **bchaiwan** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 5:48 pm

happypimpim เขียน: เขียนเสร็จมาอ่านของพี่ลิเขียนเหมือนกันเลยน่ะค่ะ หุหุ
เอาใจช่วยจ้า

เขียนเสร็จเจอของปริม คิดเหมือนกันเลยเนอะ

ของพี่อะปริม คุณครูแนะแนวสอนมาจ๊ะ ตอนพี่เรียนชั้นมัธยมปลาย พี่จะหารายได้พิเศษ โดยไปทำความสะอาดบ้านคุณครู แกก็จะสอนพี่เรื่องชีวิตคู่ ทำอย่างไงถึงจะอยู่รอด ตอนแรกก็เริ่มต้นด้วยรัก หรือเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ หลังจากแต่งงานซักพักก็จะเห็นข้อดีและข้อเสียของกันและกัน แล้วก็อีกเยอะแยะเลยจ๊ะ เกี่ยวกับชีวิตคู่

แต่ก่อนพี่ก็นอนร้องไห้เหมือนกันอะ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ร้องแล้ว อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด ถ้าคุยกับไม่รู้เรื่องก็ทางใครทางมัน

โดย **ranonkel** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 5:54 pm

tawud เขียน: อยากช่วยนะ แต่ก็บอกยากจังเพราะมันเป็นเรื่องของคนสองคน บอกได้แค่ว่า
พยายยามคิดแต่สิ่งดีๆ ทำแต่สิ่งที่ควรและพยายามนึกถึงช่วงเวลาที่เคยมีความสุข
ด้วยกันให้มากๆ เป็นไปได้ว่าสถานะการณ์ของสามีคุณตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงของการ
เปลี่ยนแปลงอยู่หรือปล่าว (เช่น หน้าที่การงาน ฯลฯ) เลยทำให้อารมณ์แปลปรวนง่าย
หรือถ้าทนไม่ได้จริงๆก็ลองชวนเขาออกไปเดินเล่นกันสองต่อสอง แล้วหาโอกาสบอก
ความในใจของคุณให้เขาฟัง แต่ให้บอกแบบเสียงอ่อนๆนะครับ ประมาณว่าระบาย
ความรู้สึกของตัวเองให้เขาได้ฟังบ้าง ถ้ามีหยดน้ำตาไหลมาข้างหนึ่งได้จะยิ่งดีเลยครับ
อย่าลืมนะว่าผู้ชายตายเพราะหยดน้ำตามานับร้อยแล้วครับคุณขา

อดทนให้พ้นช่วงนี้แล้วกันนะครับ ขอเป็นกำลังใจให้

เวลาทะเลาะกันดิฉันก็เคยถามค่ะว่า คุณมีปัญหาเรื่องอะไรหรือเปล่า ทำไมมาลงที่ฉันทุกที คำตอบที่ได้คือ ไม่มีปัญหาอะไร ทั้งนั้น แล้วที่ทะเลาะกันเนี่ยเพราะเค้าคิดว่าสิ่งที่เค้ากำลังพูดนั้น ถูกต้อง อย่างเดียวเท่านั้นค่ะ

โดย **happypimpim** » อังคาร เม.ย. 28, 2009 5:57 pm

เขียนเสร็จเจอของปริม คิดเหมือนกันเลยเนอะ

ของพี่อะปริม คุณครูแนะแนวสอนมาจ๊ะ ตอนพี่เรียนชั้นมัธยมปลาย พี่จะหารายได้พิเศษ โดยไปทำความสะอาดบ้านคุณครู แกก็จะสอนพี่เรื่องชีวิตคู่ ทำอย่างไงถึงจะอยู่รอด ตอนแรกก็เริ่มต้นด้วยรัก หรือเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ หลังจากแต่งงานซักพักก็จะเห็นข้อดีและข้อเสียของกันและกัน แล้วก็อีกเยอะแยะเลยจ๊ะ เกี่ยวกับชีวิตคู่

ครูพีลิสอนถูกเลยน่ะค่ะ
ปริมเองก็จำคำพูดพ่อมาตลอดเลยทำให้
ปริมใจเย็นลง แล้วก็คิดก่อนจะตัดสินใจค่ะ

แต่ก่อนพี่ก็นอนร้องไห้เหมือนกันอะ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ร้องแล้ว อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด ถ้าคุยกับไม่รู้เรื่องก็ทางใครทางมัน

ใช่อีกค่ะ เพราะสุดท้ายชีวิตมันก็เป็นของเราน่ะค่ะ เอาต้องเลือกเองเน๊อะ

อยากระบายความในใจค่ะ

ผู้ใช้งานขณะนี้