ครัวไกลบ้าน • แสดงกระทู้

โดย **Puimek** » อังคาร พ.ย. 23, 2010 2:59 pm

ขอมาเปิดกระทู้ที่สาม ตามคำเรียกร้องนะคะ
และขอเชิญพี่ๆ น้องๆ เข้ามาคุยกันต่อได้เลย
ไม่ต้องรอปุยมาเล่าเปิดฉากค่ะ เริ่มกันได้เลยนะคะ
พอปุยหมดคอนแทร็กงานสิ้นเดือนพย. จะมาตามเก็บเกี่ยว
และจะมาเล่าเรื่องที่ติดค้างกันไว้ค่ะ

เริ่มได้เลยค่ะ....เปิดม่านแล้ว...

ยังตามอ่านกระทู้ที่สองได้ที่ลิงค์นี้นะคะ

<a href='http://www.kruaklaibaan.com/forum/index.php?showtopic=41558' target='_blank'>http://www.kruaklaibaan.com/forum/index.php?showtopic=41558</a>

ขอบคุณค่ะ

โดย **vilai unchim** » อังคาร พ.ย. 23, 2010 4:39 pm

สวัสดีค่ะพี่ปุยคนสวย ขอมารายงานตัวก่อนนะคะ

หญิงป้าก็มีเรื่องมาเล่าแหละนะ สดๆร้อนๆ ค่ำนี้เอง
คือพรุ่งนี้เช้าตรู่ เขาจะมาเก็บขยะ
หญิงป้าก็ไปลากถังขยะของตัวเอง กับของคนข้างบ้าน ไปตั้งไว้ที่หัวมุมถนน
ประตูหน้าบ้านเปิดค้างไว้ แต่ประตูระหว่างครัวกับทางเข้าปิดสนิท
หญิงป้าลากถังขยะไปตั้งเสร็จ ก็กลับเข้าบ้าน ปิดประตูหน้าบ้าน
เสร็จแล้วจะเปิดประตูระหว่างทางเข้ากับครัว
เอื้อมมือจะไปจับที่ด้ามบิดประตู ให้ประตูเปิดออก
แต่มือยังไม่ถึงด้ามจับประตู ตาก็เห็นว่ามันขยับลงเอง เหมือนมีคนจากข้างในเปิดให้
(หญิงป้าอยู่บ้านคนเดียวนะคะ)
แล้วประตูก็เปิดออก...

ตอนนี้หญิงป้าก็เลยเชื่อที่เพื่อนบ้านบอกว่า
ตอนที่เธอไม่อยู่บ้าน ฉันเห็นเหมือนมีคนเดินไปเดินมาในบ้าน มองเข้าไปก็เห็นเป็นเธอ...

หญิงป้าก็ได้แต่ขอบคุณในใจ
แต่บอกในใจเช่นกันว่า "ไม่ต้องมาเปิดให้หรอก เดี๋ยวหญิงจะเคยตัวซะเปล่าๆ"

แล้วก็หัวเราะออกมา...เออหนอ โลกของหญิงป้านี่ ช่างแปลกเสียจริงๆ

โดย **pimlapas** » อังคาร พ.ย. 23, 2010 9:01 pm

ตามน้องปุย น้องวิไล และจานโจ๊ก มานั่งจุมพุกฟังด้วยคนค่ะ
อ่านของจานโจ๊กก็ให้ยิ้มไปในความมีไมตรี ความรัก ที่เจ้านางมอบให้เจ้านางน้อยนะคะ

วันนี้ไปเยี่ยมพ่อปู่ นอนป่วยที่โรงพยาบาล เมื่อวานอาการไม่ค่อยดีเท่าไหร่ วันนี้ดูดีขึ้นกว่าเมื่อวานแล้วล่ะค่ะ คุยได้ ยิ่มได้แล้ว แกเล่าให้เราฟังว่า แกได้กินเค้กงานแต่งงานของแกด้วย เมื่อกี้นี้ เราเลยบอกว่า คุณฝันไปแล้วล่ะมั้ง แกบอกว่า ได้กินจริงๆ นะอร่อยมากเลย เค้กงานแต่งงานของแกเอง อิอิ พ่อปู่เรา คลาสสิคจริงๆ

ก่อนหน้านั้น ยังมีดีกว่านี้
หญิงป้ากำลังอาบน้ำอยู่
ก่อนนั้นที่บ้านใช้เคบินสำหรับอาบน้ำ แต่หญิงป้าสั่งรื้อเพราะทำความสะอาดยาก
ก็ใช้บล็อกแก้วกั้นด้านหนึ่ง อีกด้านตรงประตูเข้า ใช้ม่านพลาสติก

ขณะที่กำลังอาบน้ำ (วันนั้นอยู่บ้านคนเดียวเหมือนกัน)
ก็มองไปที่ม่านพลาสติก เห็นมีเงาผ่านเข้ามา
หญิงป้าก็บอกตัวเองว่า ขนาดอาบน้ำก็ยังตามเข้ามา

แต่ที่น่าสงสารก็คือไปรษณีย์
หญิงป้าอยู่ข้างบน ไปรษณีย์มากดออดขอลายเซ็นรับของ
หญิงป้าตะโกนผ่านหน้าต่างชั้นบนลงไปว่า เดี๋ยวนะคะ จะลงไปรับของ
แต่ปรากฏว่า พอเดินลงมา ประตูหน้าบ้านก็เปิดอยู่แล้ว
พร้อมกับใบหน้าที่ซีดของไปรษณีย์
เพราะเขาบอกว่า ก็คุณเป็นคนเปิดประตูตะกี้นี้...

ว่าแล้วไปรษณีย์ก็เผ่นแน่บ

pimlapas เขียน:
วันนี้ไปเยี่ยมพ่อปู่ นอนป่วยที่โรงพยาบาล เมื่อวานอาการไม่ค่อยดีเท่าไหร่ วันนี้ดูดีขึ้นกว่าเมื่อวานแล้วล่ะค่ะ คุยได้ ยิ่มได้แล้ว แกเล่าให้เราฟังว่า แกได้กินเค้กงานแต่งงานของแกด้วย เมื่อกี้นี้ เราเลยบอกว่า คุณฝันไปแล้วล่ะมั้ง แกบอกว่า ได้กินจริงๆ นะอร่อยมากเลย เค้กงานแต่งงานของแกเอง อิอิ พ่อปู่เรา คลาสสิคจริงๆ

บอกแล้วว่า แม่ย่ายังรักของเธออยู่
เราไม่ไปดู แม่ย่าก็ดูแลให้ตลอดเวลา

โดย **Puimek** » อังคาร พ.ย. 23, 2010 9:24 pm

หญิงป้า เขียน: ก่อนหน้านั้น ยังมีดีกว่านี้
หญิงป้ากำลังอาบน้ำอยู่
ก่อนนั้นที่บ้านใช้เคบินสำหรับอาบน้ำ แต่หญิงป้าสั่งรื้อเพราะทำความสะอาดยาก
พอเดินลงมา ประตูหน้าบ้านก็เปิดอยู่แล้ว
พร้อมกับใบหน้าที่ซีดของไปรษณีย์
เพราะเขาบอกว่า ก็คุณเป็นคนเปิดประตูตะกี้นี้...

ว่าแล้วไปรษณีย์ก็เผ่นแน่บ

กร๊าาาก... สงสารคุณไปรษณีย์จริงๆ ด้วยค่ะ
555 ทำเป็นหัวเราะชาวบ้าน ลองเป็นตัวเองมั่งสิ
ยิ้มไม่ออกแน่ ท่าจะเผ่นไวกว่าไปรษณีย์ฮอลแลนด์ อิอิ

ท่านหญิงป้าขา เห็นถังขยะกระเถิบได้เองเนี่ย...
ถ้าเป็นปุยก็เป็นลมล้มสลบ...หรือไม่ก็บ้าไปแล้วแน่เลย
อย่างนี้ถ้าเป็นคนอื่น เขาคงมองเห็นเป็นหญิงป้ายกถังใช่มั้ยคะ
แล้วถ้าตัวหญิงป้าเห็นตัวหญิงป้าเองยกถัง.. จะดีกว่าเห็นถังเดินได้เองมั้ยคะ

โดย **nongmaxi** » อังคาร พ.ย. 23, 2010 9:55 pm

ตามมาอ่านอีกคนค่ะ

โดย **vilai unchim** » อังคาร พ.ย. 23, 2010 10:25 pm

พออ่านเรื่องเล่าของหญิงป้าเสร็จ
จะกดพิมตอบ กลับกดออกซะงั้น
หนักว่าไปรษณีย์เข้าไปอีกหนู
ขนาดไม่ได้เจอกลับตัวเองนะคะเนี่ย
พี่ๆทุกคนสบายดีนะคะ

โดย **ป้าติ๋ม** » พุธ พ.ย. 24, 2010 12:53 am

ปูพรมหน้าคอมพ์ เผลอหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ได้ ตื่นอีกทีเช้าเลยและได้เข้ามาอ่านเรื่องเล่าแล้วค่ะ อยากได้พบเจ้านางและจานโจ๊กในฝันจัง ขอทักทายทุกคนค่ะ
จานโจ๊กที่รักขอส่งความคิดถึงค่ะและขอบคุณเรื่องเล่าจ้า
น้องปุยหน้าคล้ายดาราหวัดดีค่ะ
น้องวิไลคนสวยสบายดีน้อ
น้องMaxi เปลี่ยนรูปแล้วน่ารักดูเด็กขึ้นด้วยนะหวัดดีค่ะ

โดย **Puimek** » พุธ พ.ย. 24, 2010 1:09 am

ป้าติ๋ม เขียน: น้องปุยหน้าคล้ายดาราหวัดดีค่ะ

คือใครคะป้าติ๋ม?? หนูตกข่าวตกรุ่นค่ะ

โดย **Puimek** » พุธ พ.ย. 24, 2010 1:21 am

เล่ามั่งค่ะ... เอาเรื่องสั้นๆ ก่อนนะคะ

2 อาทิตย์ที่แล้วไปซื้อถุงมือ ปรากฏว่าตอนลอง
พบว่านาฬิกาข้อมือที่ใส่ติดข้อมือขวาอยู่ตลอดนั้นหายไป
ตกใจมาก เพราะเป็นคนติดนาฬิกา แต่ก็บอกตัวเองว่าคงลืมใส่
ทั้งที่น้อยครั้งมากในชีวิตจะลืมใส่นาฬิกา... เพราะเป็นคนตรงเวลา
นาฬิกาเลยเป็นส่วนประกอบสำคัญในชีวิต
(เคยลืมใส่บรา.. แต่ไม่เคยลืมนาฬิกา.. คิดดูสิคะ
เว่อร์แค่ไหน...)

พอกลับถึงบ้านก็หานาฬิกาไม่เจอ ดูจนทั่วทั้งบ้านก็ไม่เจอ
สามีบอกว่าเธอคงทำหล่นตอนลองถุงมือ เลยโทรไปถามที่ห้าง
เขาบอกว่าไม่เห็น... จากนั้นก็เริ่มน้ำตาร่วง เพราะเป็นเรือนที่รักมาก
ซื้อด้วยเงินเดือนเดือนสุดท้ายก่อนลาออกมาแต่งงาน สิบปีที่แล้ว
มีเรือนเดียว รักมาก ถึงจะไม่ได้แพงระดับโรเล็กซ์ แต่ก็เป็นของรัก
ใส่ติดตลอดมา เหมือนเป็นเพื่อนสนิท... พอหายไป เลยร้องไห้จนตาบวม...

2 วันต่อมาไปวัด มีงานทอดกฐิน... ทำบุญกรวดน้ำเสร็จอธิษฐานว่า
ขอให้หานาฬิกาเจอ... แล้วก็ขำตัวเอง จะไปเจอได้ยังไง...
มันหายไปแล้ว... แต่ก็คิดว่าอาจมีคนเก็บได้แล้วเอาไปคืน
ทางห้างคงจะโทรกลับมาบอก...

พอกลับถึงบ้านมาเปิดเครื่องคอมฯ แปลกใจว่าทำไมกระเป๋าใส่เครื่องเขียน
มาวางอยู่บนโต๊ะทำงาน ปรกติจะอยู่ในกระเป๋าหนังสือ แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก
หยิบกระเป๋าเครื่องเขียนขึ้นเพื่อจะเอาไปเก็บในกระเป๋าหนังสือ
(กระเป๋าใบเล็กเหมือนกระเป๋าเครื่องสำอางค่ะ)

แต่พอยกกระเป๋าขึ้นเท่านั้น... นาฬิกาสุดรักก็วางแอ้งแม้งอยู่ข้างใต้
เหมือนไม่เคยหายไปไหน... แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง งงมาก
หยิบขึ้นมา น้ำตาร่วงอีกครั้ง (เป็นคนบ่อน้ำตาตื้นค่ะ รักผูกพันกับของด้วย)

จากนั้นก็เดินเข้าไปห้องพระ ไปไหว้กระดูกแม่บนหิ้งพระ
ขอบคุณแม่... คิดว่าเป็นแม่ที่ช่วยเอามาวางบนโต๊ะให้
ไม่รู้เหมือนกันว่าแม่ทำได้ไง แต่ถ้าไม่ใช่ แล้วจะเป็นใคร...

ก่อนหน้านี้ราว 3-4 ปี ที่แล้ว ก็เหตุการณ์เดียวกันค่ะ
แ่ต่เป็นกุญแจบ้านที่หาย... แล้วอยู่ๆ ก็กลับมาวางบนโต๊ะทำงานตัวเดิม
ทั้งที่ปรกติไม่เคยวางกุญแจบ้านบนโต๊ะทำงาน
เหมือนที่ไม่เคยวางนาฬิกาบนโต๊ะทำงาน... ยังไงยังงั้น

ท่านหญิงป้า(หรือใครก็ได้) มีคำอธิบายให้หนูปุยมั้ยคะ
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง... งงจริงนะคะ

โดย **ป้าติ๋ม** » พุธ พ.ย. 24, 2010 3:54 am

หวัดดีอีกครั้งจ้าน้องปุย "รูปถือแก้ว" แล้วโพสต์ถ่ายรูปเหมือนคุณปานวาด แต่พอมองอีกทีต้องหยีตาเพราะความชราภาพของตัวเอง น้องปุยกลับมีเค้าโครงหน้าคล้ายคลึงกับนักเขียนบทโทรทัศน์และเป็นนักแสดงด้วย จำชื่อไม่ได้ค่ะเพราะนานๆทีเธอจะมาแสดงละครโทรทัศน์ให้ได้เห็นสักครั้ง แต่ที่ชัวร์น้องปุยสวยกว่านักเขียนท่านนี้ค่ะ อากาศทางแคนาดาหนาวหรือยังค่ะ ที่เมืองเลยอากาศกำลังเย็นๆสบายๆค่ะ

โดย **ป้าติ๋ม** » พุธ พ.ย. 24, 2010 4:14 am

ขอมีเอี่ยวสักเรื่องนะคะ
ป้าติ๋มเป็นประเภทที่ชอบพิสูจน์ทั้งๆที่ก็กลัวมากกว่ากล้า แต่..มันต้องมีแต่ค่ะเพราะเรื่องสัมผัสที่หกมันเป็นเรื่องที่ผู้รู้จะรู้ได้เฉพาะตน ยกเว้นกรณีของหญิงป้าที่คนอื่นๆมีโอกาสได้เห็นคนที่ห่วงใยเธอ ป้าติ๋มชอบมากกับคำเรียก "เจ้าบ้านเจ้าเรือน"ของจานโจ๊กค่ะ ก็เลยเปลี่ยนมาเรียกอย่างนั้น....เรื่องมีอยู่ว่า...เจ้าหลานชายมาพักที่บ้านด้วยเธอดื้อและมีลักษณะนิสัยบางอย่างที่ทำให้เคืองใจ แล้วเราเตือนไม่ได้บอกพี่สาวเราว่าหลานเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ก็ไม่ได้ เลยบอกเจ้าบ้านเจ้าเรือนให้ช่วยเตือนที ช่วยเตือนให้หน่อย.....วันรุ่งขึ้นเจ้าหลานชายก็อ้อมแอ้มๆจะพูดอะไรก็ไม่พูด แต่บอกว่า น้าบ้านน้าน่ะมีหนูตัวใหญ่เลยนะ มันทำเสียงดังมากเลย..เราก็ฟังหลานพูดเขาคงเห็นว่าเราไม่ว่าอะไรก็เล่าต่อว่า...และมีเงาดำใหญ่มากเลยเดินผ่านหน้าห้องนอน(นายหนุ่มเจ้าของห้องไปรับใช้ชาติที่จังหวัดปัตตานี) เดินกลับไปกลับมาเป็นหลายเที่ยว เขาแอบดูตรงรอยขอบประตูที่ปิดไม่สนิท แล้วก็คงจะอยากรู้ว่าเป็นอะไร คงมองไม่ถนัดเพราะหน้าห้องนอนปิดไฟ เขาก็เปิดประตูออกมาดู เลยเจอแบบจะจะ....." .แต่ไม่ยักเล่าต่อว่าที่ว่าจะจะน่ะเป็นไง แต่บอกว่าบ้านน้ามี...จริงๆ และอีก 2 วันถัดมาเธอกลับบ้านของเธอค่ะ.........ก็ยังเป็น งง กับที่เราขอเจ้าบ้านเจ้าเรือนเขาหรือหลานเราอุปทานไปเองถ้าไม่ใช่..ป้าติ๋มสื่อกับเจ้าบ้านเจ้าเรือนได้จริงหรือ?. เดี๋ยวอ่านเรื่องเล่าของเพื่อนๆท่านอื่นก่อนแล้วจะมาต่ออีกสัก 1 เรื่องค่ะ

โดย **vilai unchim** » พุธ พ.ย. 24, 2010 9:17 am

ป้าติ๋ม เขียน: น้องวิไลคนสวยสบายดีน้อ

สบายดีค่ะ ป้าติ๋มสบายนะคะ

ประสบการสัมผัสที่หก (สาม)

ผู้ใช้งานขณะนี้