ครัวไกลบ้าน

พอดีน้องติดต่อกับเพื่อนต่างชาติทางเน็ต
เขาเป็นญาติกับแฟนญาติเราอีกที่
แต่ตอนนี้เขาอยากได้เบอร์โทรเราแล้วก็กำลังจะมาเที่ยวที่เมืองไทย
เราจะทำยังไงดีเพราะตอนติดต่อกันมีน้องช่วยตอบให้
เพราะภาษาอังกฤษเราแย่มากๆถึงมากที่สุด
แล้วพอเขาขอเบอร์โทรเราก็เลยยังไม่ให้ไปเพราะกลัวพูดไม่ได้แล้วเขาเบื่อเรา

ใครที่เคยเจอเรื่องแบบนี้ช่วยให้คำแนะนำที่
แล้วถ้าเกิดเขามาเที่ยวเมืองไทย
ทำยังไงถึงจะทำให้เขาประทับใจได้ช่วยที่
(ตอนนี้ก็กำลังเรียนภาษาอยู่แต่ถ้าเจอจริงๆกลัวตกใจจนจำอะไรไม่ได้พูดอะไรไม่ออก)

เป็นธรรมชาติเป็นตัวของตัวเองไห้มากที่สุดคะ อย่าประดิฐตัวเอง มากจนเกินไป ถ้าคนจะรักเราไห้รักในความเป็นตัวของตัวเราเองคะ ค่อยพัฒนา ศึกษาซึ่งกันและกัน และคอยสังเกตเขาชอบอะไรไม่ชอบอะไร แต่นิสัยบางอย่างของเราที่เราไม่แน่ใจก็อย่าเพิ่งปล่อยไปทีเดียว เดียวเขาตกใจ อันไหนคิดว่าอาจจะเกินไปก็ค่อยๆแสดงออกคะ และค่อยศึกษาซึ่งกันและกันคะ

<span style='color:red'>สูตรของความรัก</span>


• ทำให้เขารู้ว่าคุณคิดถึง โทรศัพท์ อีเมล์ การ์ด อะไรก็ได้เลือกใช้ตามสะดวก
• ขอโทษเมื่อผิด อย่าอาย ถ้าเป็นการขอโทษ ที่ออกมาจากใจจริง ไม่มีใครใจร้าย ไม่ยอมยกโทษให้คนที่สำนึกผิดหรอก
• อย่าลืมวันสำคัญ ให้ของขวัญเซอร์ไพรส์กันบ้าง ไม่ต้องมีราคามากมายอะไรหรอก เรื่องอย่างนี้มันสำคัญที่ใจ
• เป็นผู้ฟังที่ดี ทั้งเรื่องมีสาระและไร้สาระ อดทนฟังหน่อยพร้อมใส่อารมณ์คล้อยตามว่าสนุก น่าสนใจ
• ซื่อสัตย์มั่นคง ข้อนี้สำคัญมาก ต้องทำให้สม่ำเสมอ ไม่ใช่ผลุบๆ โผล่ๆ
• ตรงเวลาเป๊ะ ทุกครั้งที่นัด รอนิดรอหน่อยยังดีกว่า ผิดเวลาให้อีกฝ่ายอารมณ์บูด
• ช่วยกันทำงานบ้าน ผู้หญิงซักผ้า ผู้ชายก็ช่วยล้างจาน ถ้างานบ้านเสร็จ จะได้เวลาจู๋จี๋กันไงล่ะ...


(ที่มาทางอินเตอร์เน็ต)

มิตรภาพที่เริ่มต้นด้วยการหลอกหลวง มันไปไม่รอดหรอกค่ะ ถ้าอยากคบกัน แนะนำให้ใช้ความจริงใจ และความจริงเข้าสู้ อย่าเริ่มมิตรภาพด้วยการโกหกกัน เพราะมันไม่เวิร์คแน่ๆ

โชคดีนะคะ

เห็นด้วยกับคุณหมูแดงและน้องปานนะคะ
ความจริงใจเป็นเรื่องสำคัญที่สุด สำคัญกว่าภาษา
สำคัญกว่าการสร้างภาพความประทับใจทุกประการ

ภาษาเป็นเพียงเครื่องมือค่ะ อย่ากังวลจนเกินไป
เรื่องนี้พัฒนากันได้ ใช้ภาษามือ ภาษาใจ ทำความรู้จักกันไปก่อนได้
แต่ความจริงใจเป็นสิ่งที่ต้องมี เป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญที่สุด
เพราะมันจะทำให้ความสัมพันธ์ยืนนาน ไม่ว่าในฐานะอะไร

อย่ากังวลว่าเราจะทำให้เขาประทับใจได้อย่างไร
แต่ควรบอกตัวเองว่าเราจะทำให้เขาเข้าใจความเป็นตัวเราได้อย่างไรมากกว่า

เราควรให้เขารู้ว่าเราต้องการเป็นมิตรด้วย ด้วยความจริงใจ
มีอะไรก็บอกกัน ภาษาไม่เก่ง ก็บอกเขาให้รับทราบ ถ้าเขารับได้ก็คบกันคุยกัน
ถ้ารับไม่ได้ด้วยเรื่องเพียงเท่านี้ ก็ต้องปล่อยเขาไปค่ะ

คนเราบางทีคบกันเป็นคนรักไม่ได้ แต่กลับเป็นเพื่อนที่ดีกันไปได้ตลอด
พี่เคยมีเพื่อนที่เริ่มแรกทำท่าจะคบเป็นแฟน.. แต่อะไรๆ ไม่ตรงกัน
พอเปลี่ยนเป็นเพื่อน กลับคบกันได้เป็นยี่สิบกว่าปีมาจนทุกวันนี้

ส่วนคนที่ไม่เคยคิดจะคบเป็นแฟน...กลับกลายมาเป็นสามีคู่ชีวิตไปซะแล้ว

เชื่อมั่นในตัวเองนะคะ...

บอกเขาว่า ฉันพูดภาษาอังกฤษไม่เก่ง กำลังคิดจะไปเรียน

ทำตามสูตรที่คุณปานบอก รับรองเวิร์คชัวร์ๆคะ รตีทำได้ยังไม่ครบ ตกสองข้อสุดท้าย แต่ก็พยายามอยู่ สิบสามปีแล้วยังไม่ผ่านสักที EM101

ทำตามพี่ๆ ข้างบนบอกจะดีเลยค่ะ คือทำให้เป็นตัวของตัวเราเอง ไม่ต้องไปแต่งเติมหรอก ภาษาก็บอกเขาไป ว่าเราไม่แข็งแรง เรื่องนี้ฝึกกันทีหลังได้จ้า ไม่ต้องรีบร้อน และน้องก็อย่าเพิ่งแน่ใจไป ว่าคนนี้จะใช่ คนที่เราต้องการ เขาคือคู่ของเราที่คู่ควร มองกันหลายปีหน่อย ไม่ต้องรีบร้อนนะจ๊ะ บางทีเจอกันตัวเป็นๆ มันต่างกันมากกับการคุยกันทางอินเตอร์เนตนะคะ่

ที่สำคัญที่สุด อย่าลืมว่า เราต้องเป็นคนเลือกเขา คือเลือกด้วยใจว่า คนนี่้แหละใช่คนที่เรารอคอย คนที่เราจะฝากชีวิตไว้กัีบเค้า อย่าให้เขามาเป็นคนที่เลือกเราฝ่ายเดียวนะจ๊ะ มันจะสุขไม่เต็มฉบับน่ะน้องจ๋า ขอให้มีความสุขค่ะ

pimlapas เขียน: ทำตามพี่ๆ ข้างบนบอกจะดีเลยค่ะ คือทำให้เป็นตัวของตัวเราเอง ไม่ต้องไปแต่งเติมหรอก ภาษาก็บอกเขาไป ว่าเราไม่แข็งแรง เรื่องนี้ฝึกกันทีหลังได้จ้า ไม่ต้องรีบร้อน และน้องก็อย่าเพิ่งแน่ใจไป ว่าคนนี้จะใช่ คนที่เราต้องการ เขาคือคู่ของเราที่คู่ควร มองกันหลายปีหน่อย ไม่ต้องรีบร้อนนะจ๊ะ บางทีเจอกันตัวเป็นๆ มันต่างกันมากกับการคุยกันทางอินเตอร์เนตนะคะ่

ที่สำคัญที่สุด อย่าลืมว่า เราต้องเป็นคนเลือกเขา คือเลือกด้วยใจว่า คนนี่้แหละใช่คนที่เรารอคอย คนที่เราจะฝากชีวิตไว้กัีบเค้า อย่าให้เขามาเป็นคนที่เลือกเราฝ่ายเดียวนะจ๊ะ มันจะสุขไม่เต็มฉบับน่ะน้องจ๋า ขอให้มีความสุขค่ะ

<span style='color:purple'>เห็นด้วยกับคนอื่นๆและกับพี่พิมค่ะ "น้องก็อย่าเพิ่งแน่ใจไป ว่าคนนี้จะใช่ คนที่เราต้องการ เขาคือคู่ของเราที่คู่ควร มองกันหลายปีหน่อย ไม่ต้องรีบร้อนนะจ๊ะ บางทีเจอกันตัวเป็นๆ มันต่างกันมากกับการคุยกันทางอินเตอร์เนตนะคะ"

"ที่สำคัญที่สุด อย่าลืมว่า เราต้องเป็นคนเลือกเขา คือเลือกด้วยใจว่า คนนี่้แหละใช่คนที่เรารอคอย คนที่เราจะฝากชีวิตไว้กัีบเค้า อย่าให้เขามาเป็นคนที่เลือกเราฝ่ายเดียวนะจ๊ะ"</span>

เห็นด้วยกับคำแนะนำของพี่ๆทุกคนค่ะ ภาษาก็มีส่วนในการติดต่อสื่อสารกันแต่ไม่ใช่ทุกอย่าง เพราะว่าบางทีคนที่เค้าพูดภาษาเดียวกันแท้ๆยังทะเลาะกันได้แทบแย่เลย ทำใจให้สบาย เป็นตัวของตัวเอง ทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านที่ดี ให้เค้าเห็นถึงภาพลักษณ์ของผู้หญิงไทย รับรองเค้าประทับใจแท้ๆค่ะ
ปล เคยเจอเพื่อนของเพื่อนกับแฟนเค้า ผู้หญิงเป็นคนจีน พูดภาษาอังกฤษได้นิดหน่อยเอง แต่ผู้ชายคงรักผู้หญิงมากถึงขนาดลงทุนไปเรียนภาษาจีนค่ะ ตกลงตอนนี้เค้าเลยสื่อสารกันด้วยภาษาจีนแทน สุดยอดเลยค่ะ

มีอีกข้อที่บอกกับทุกคนผู้ที่เลือกคนรักที่ผ่านทางเน็ตและไม่เน็ต...

ให้ดูว่า เรา/เขา สามารถให้/ไม่ให้ อะไรแก่กันได้

ไม่ใช่คิดว่า อยู่ไปก็เข้าใจกันเอง
ต้องคิดว่า ถ้าอยู่ไปสงครามหัวใจก็คุกรุ่น แล้วจะทำอย่างไร

ขอบคุณมากเลยค่ะสำหรับคำแนะนำ
ได้อ่านคำแนะนำจากพี่ๆแล้วทำให้เราสบายใจมากๆเลย
ตอนแรกไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงดี
ถึงจะทำให้เขาประทับใจในวเรา
แต่ได้อ่านทุกคำแนะนำจกพี่ๆอย่างนีแล้วสบายใจขึ้นมามากๆเลย
ต้องขอบคุณทุกคำแนะนำมากๆอีกครั้งค่ะ

Janeen เขียน: เห็นด้วยกับคำแนะนำของพี่ๆทุกคนค่ะ ภาษาก็มีส่วนในการติดต่อสื่อสารกันแต่ไม่ใช่ทุกอย่าง เพราะว่าบางทีคนที่เค้าพูดภาษาเดียวกันแท้ๆยังทะเลาะกันได้แทบแย่เลย ทำใจให้สบาย เป็นตัวของตัวเอง ทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านที่ดี ให้เค้าเห็นถึงภาพลักษณ์ของผู้หญิงไทย รับรองเค้าประทับใจแท้ๆค่ะ
ปล เคยเจอเพื่อนของเพื่อนกับแฟนเค้า ผู้หญิงเป็นคนจีน พูดภาษาอังกฤษได้นิดหน่อยเอง แต่ผู้ชายคงรักผู้หญิงมากถึงขนาดลงทุนไปเรียนภาษาจีนค่ะ ตกลงตอนนี้เค้าเลยสื่อสารกันด้วยภาษาจีนแทน สุดยอดเลยค่ะ

เจอฝรั่งหลายคนคิดอยากแต่จะมีภรรยาไทยสวยๆไว้เป็นคู่ครอง แต่ความพยายามน้อยๆแทบไม่ค่อยเห็นเท่าไรเลยที่สามีฝรั่งจะพูดไทยกันได้ สาวไทยเราเก่งนะคะหลายๆคนการศึกษาน้อยแต่ก็พยายามพูดภาษาฝรั่งให้สามีเข้าใจได้ สามีพี่ตอนแรกก็ขยันหลือเกินตอนมาจีบใหม่ๆพกทั้งหนังสือกลับมาบ้านก็มีชีดี จนพูดได้บ้างถึงแม้จะสั่ง(ผัดกระเพาะไข่ดอ)ก็พยายามพูด แต่พอมาอยู่ด้วยกันได้หนึ่งปีเลิกเลยบอกว่าภาษาไทยยากพูดไปเขาก็หัวเราะเยอะ แม้มาตอนนี้แล้วความพยายามมันหายไปไหนหมด

nongtai เขียน: [QUOTE=Janeen,March 09, 2011 10:13 pm]
เจอฝรั่งหลายคนคิดอยากแต่จะมีภรรยาไทยสวยๆไว้เป็นคู่ครอง แต่ความพยายามน้อยๆแทบไม่ค่อยเห็นเท่าไรเลยที่สามีฝรั่งจะพูดไทยกันได้ สาวไทยเราเก่งนะคะหลายๆคนการศึกษาน้อยแต่ก็พยายามพูดภาษาฝรั่งให้สามีเข้าใจได้ สามีพี่ตอนแรกก็ขยันหลือเกินตอนมาจีบใหม่ๆพกทั้งหนังสือกลับมาบ้านก็มีชีดี จนพูดได้บ้างถึงแม้จะสั่ง(ผัดกระเพาะไข่ดอ)ก็พยายามพูด แต่พอมาอยู่ด้วยกันได้หนึ่งปีเลิกเลยบอกว่าภาษาไทยยากพูดไปเขาก็หัวเราะเยอะ แม้มาตอนนี้แล้วความพยายามมันหายไปไหนหมด

แฟนพี่ต่ายมาแนวเดียวกับเฮียเลย ตอนจีบกันใหม่ๆแหมมมม พอเปิดประตูบ้านก็ยืนยิ้มแป้นแล้นบอกว่า สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อสมศรี สวัสดีผีใหม่ ฉันชื่อมิตร ชัยบัญชา โอย ขำจะตาย เดี่ยวนี้เรอะ เข้าหม้อไปหมดแล้ว พูดได้แค่ชื่ออาหาร ยำวุ้นเส้น ผัดขี้เมา ต้มยำกุ้ง ไข่เจียว พริกน้ำปลา ส่วนคำทักทายพูดได้แค่ หวัดดีแม่ กับจ๊ะ

เฮียก็บอกว่าภาษาไทยยากไปค่ะ หนูก็เลยคิดว่าในเมื่อเค้าไม่ได้บังคับให้เราฝึกพูดภาษาจีน เราก็ไม่บังคับให้เค้าพูดภาษาไทยละกัน ถามเค้าว่าถ้าไปเมืองไทย พูดไทยไ่ม่ไ่ด้แบบนี้จะทำไง เค้าก็บอกว่า อ้าว ก็ไปกับยู ไอไม่อดตายหรอก ก็จริงของเค้าเนอะ

ค่ะเห็นแฟนเพื่อนก็เหมือนกัน
เขาชอบประเทศไทยมากพูดภาษาไทยได้ตั้งหลายคำ
แต่เราฟังก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรเพราะสำเนียงเขาแปลกๆ
ตอนนี้น้องก็กำลังหาที่เรียนภาษาอังกฤษอยู่ค่ะ
ไปเรียนมาครั้งหนึ่งแล้วแต่ก็ไม่ได้อะไรเลย
เขาจะเน้นพวกแกมม่า
ตอนนี้ก็กำลังหาพวกหนังสือสอนภาษาอังกฤษมาลองอ่านดู
ว่าจะไปหาที่เรียนแถวๆสารคามดูว่าพอมีที่เรียนหรือเปล่า
ไม่อยากไปเรียนที่ขอนแก่นเหนื่อยกับการเดินทาง
เพื่อนๆพี่ๆมีใครพอจะรู้จักหรืออยู่แถวสารคามบ้างไหมค่ะ
ที่เขาสอนแบบตัวต่อตัวแบบเร่งด่วนนะคะ
น้องจะมีปัญหาเรื่องจำซับไม่ค่อยได้อ่านไปแล้วก็เหมือนกับผ่านไปเฉยๆ
ไม่รู้เป็นเพราะเราไม่ค่อยได้ใช้หรือเปล่า
ถ้าพี่ๆเพื่อนๆรู้จักที่สอนภาษาดีๆแถวสารคามก็ช่วยบอกน้องหน่อยนะคะ