ครัวไกลบ้าน

อยู่เมืองนอก ไม่ได้อยู่เมืองสวรรค์
7 ปีกว่าแล้วที่อยู่ที่นี่ ได้เรียนรู้ประสบการณ์ด้วยตนเอง พบเจอผู้คนต่างเชื้อชาติศาสนามีทั้งคนดีและไม่ดีแต่ส่วนมากจะเจอแต่คนดีดี อยู่เมืองนอกต้องอดทนกับอากาศที่หนาวเหน็บและอากาศเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาบางวันมีสามฤดููเลย อีกสองเดือนครบเจ็ดปีที่ทํางานมาตลอด งานที่ทําคืองานสวนที่จะต้องปั่นจักรยานไปทําทุกวันระยะทางเกือบเจ็ดกิโลเมตร ไม่ว่าอากาศจะหนาวเหน็บ หิมะลง ลมแรง ฝนตก ก็ต้องปั่นจักรยานลุยไปทํางานจนทุกวันนี้ เหนื่อยไหม ท้อแท้ใหม ทุกอย่าได้แต่คิด แต่มีกําลังใจได้คือลูก ที่ทําให้ใจแม่ท้อไม่ได้ เมื่อพาเขามาเริ่มต้นที่นี่เราก็ต้องพาเขาไปให้ถึงจุดหมาย ทํางานเมืองนอกก็ต้องอดทน ทนกับเพื่อนร่วมงานบางคน บางคนก็ดี คิดว่าคงจะมีทุกที่ อย่างเรานี้มักโดนเพื่อนร่วมงานคอยจ้องจับผิด แปลกใหม เขาจะจับผิดเราเพราะเขาเห็นเราทํางานเสร็จก่อนเขา และเราจะเป็นคนใหม่ของเขาทําไม่เราทําเสร็จก่อน ขี้นินทา ขี้อิจฉา แต่ต่อหน้าบอสทําดี ทํางานเห็นแก่ตัว ดึงงานไว้ไม่อยากให้เสร็จ เราโชคดีที่บอสอยู่ข้างเราเพราะเขารู้นิสัยคนพวกนั้น เลยทําอะไรเราไม่ได้ มันจะทําทุกวิถีทางเพื่อจะบีบให้เราอยู่ไม่ได้ ที่ทํางานมีคนพวกนี้ทั้งนั้น ถ้าไม่มีพวกเราคนเหล่านั้นจะชอบใจเพราะจะได้ทํางานกันตามสบาย เคยมีหญิงไทยคนหนึ่งเขาไปทํางานร่วมกับคนประเทศนั้น ูทําอยู่ได้สามวันต้องลาออก ทําไม่ได้เพราะมีแต่คนของพวกเขา และโดนแกล้ง คนไทยส่วนมากเห็นคนที่มาอยู่เมืองนอกคิดว่าสบาย อาจจะสบายสําหรับคนที่มีสามีมีอันจะกิน แต่สําหรับเราไม่ เลยต้องช่วยกันทํามาหากิน อยากจะเล่าจะเขียนอีก แต่เหนื่อยจังวันนี้ขอพักก่อนนะค่ะง่วงนอนแล้วด้วย พรุ่งนี้ก็ไปทัางานต่อ

อยู่ที่ไหนค่ะ ยังไม่เคยทำงานเลยไม่รู้ว่าการทำงานที่เมืองนอกเป็นอย่างไร
ขอบคุณที่นำประสบการณ์มาเล่าให้ฟังคะ

น้องนก สู้ สู้ นะค่ะ คนดีๆ ก็ต้องเจอมาร เน้น มารผจญตลอดแหละค่ะ ทำงานของเราต่อไป หาเงินให้ลูกไว้เยอะๆ เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ

น้องปุ้ม เหมือนพี่เลยนะ ยังไม่เคยทำงานนอกบ้านเลย อยากออกไปทำงานมาก เคยเห็นเขาติดป้ายต้องการ พนักงานขายของหน้าร้าน เราเดินเข้าไป เขาบอกว่า ทำงานเลยมั้ยต้องการคนพอดี เราถามเรือ่งเงินว่าได้เท่าไหร่ เค้าบอกว่า หัวดำแบบเรา จ่าย 380 euro ต่อเดือน หักภาษีทุกอย่างแ้ล้ว ทำงาน แปดชั่วโมง พักชั่วโมงนึง ห้ามสาย หักเงิน ห้ามลา หักเงิน เดือนแรกไม่มีวันหยุด ผ่านพ้นเดือนนึงไป หยุดอาทิตย์ละวัน
ขายของหน้าร้าน หากลูกค้าไม่มี ต้องทำความสะอาดพื้น เช็คชั้นวางของ ล้างห้องน้ำ จิปาถะ แบบว่าห้ามว่างนะ อือ ใช้เราคุ้มมาก
เลยบอกกลับไปคิดก่อนนะ พอมาถึงบ้าน ลุงหัวเราะแทบตาย บอกว่า จะไปทำเหรอไงเธอ ให้อยู่บ้านสบายไม่ชอบ เราไม่ชอบหรอกนะ อยู่บ้านเฉยๆ เลยเป็นทีมาว่าเราคิดหาทางทำงาน เลยมาได้ทำน้ำพริกขายนี่แหละ ได้เงินเยอะกว่าออกไปทำงานร้านนั้นอีก

น้องแมว สู้ สู้นะจ๊ะ

กลับจากทํางานเย็นนี้ แล้วจะมาเล่าต่อจ้ะ เมื่อวานเหนื่อยมากเพลียแดดด้วย

ต้องหัดเอาหูไปนาเอาตาไปไร่บ้างจะดีนะคะ ไม่คิดเล็กคิดน้อย อย่าคิดกังวลว่า คนอื่นจะคิดยังไงกับเรา ตัวเราคิดยังไงกับคนอื่นเขายังไม่ใส่ใจเราเลยนี่คะ
คนไทยมักเป็นคนที่ชอบเก็บอะไรๆเอาไปคิด บางทีเรื่องเล็กน้อยก็คิดซะจนเครียด คนไทยเป็นคนอ่อนโยน ห่วงกังวลความรู้สึกของคนอื่น ขี้น้อยใจ ต้องระวังค่ะ คิดมากไปจะทำร้ายตัวเอง

เป็นกำลังใจให้นะคะ

กลับมาเล่าต่อ ทํางานร่วมกันกับคนหมู่มากถ้าใจไม่หนักแน่นพอ ก็คงจะอยู่ทํางานไม่ทน เมื่อครั้งเราเข้าทํางานใหม่ๆ สายตาทุกคนจ้องมาที่เราว่าเราเก็บพริกได้กี่ตะกร้า และพวกเขาก็แปลกใจ เราเป็นคนใหม่ทําไมถึงทําได้มากกว่าเขา ต่อมาเขาจะให้หัวหน้างานเขามาดููพริกที่เราเก็บว่าดีใหมหรือเก็บเอาใบเอากิ่งใส่ไปด้วยใหม มันทํากันอย่างนี้เลย เพื่อนเราบอกว่าถ้าจะตรวจเช็คของเราก็ต้องเช็คของทุกคนด้วย เขาจะทํากันทุกอย่างจะดููแม้กระทัังว่าพริกเราใส่เต็มตะกร้าใหม สิ่งที่พวกเขาคิดว่าเราทํา นั่นน่ะพวกเขาทํากันเองทั้งนั้นแล้วมาระแวงว่าเราจะทํา ที่ทํางานช่วงหน้าเก็บพริกบอสจะให้จดว่าแต่ละคนทําได้วันละกี่ตะกร้า เมื่อไม่มีการจดงานไม่เดินพริกเสียคาต้นเพราะเก็บไม่ทัน พอเริ่มมีการจด ูําให้ทุกคนต้องเร่งมือทําให้ได้ประมาณเกือบเท่าเราหรือเพื่อนเรา และมีป้าคนหนึ่งเขาทํามาก่อนเราและเขาจะทําอยู่คู่กับเพื่อนเราอยู่แล้ว เขาจะไม่พอใจถ้าเราทําได้มากกว่าเขา และจนทุกวันนี้ป้าและคนเก่าๆที่ทํามาก่อนทุกคนจะไม่พอใจเรากันทั้งนั้นที่เรามาทีหลังแต่ทํางานดีกว่าคนเก่า เราเลยเป็นเป้าพวกเขา เขาทําอะไรเราไม่ได้ก็เลยเล่นงานจักรยานเราครั้งแรกถอดจุกจักรยานล้อหลัง ครั้งที่สองโขมยกุญแจจักรยาน ครั้งที่สาม ถอดจุกจักรยานทั้งสองล้อเลย ครั้งที่สามนี้เราเลยเอาจักรยานให้บอสเล็กจัดการ หลังจากนั้น ไม่กี่วันบอสใหญ่กลับจากฮอลิเดย์พอรู้ข่าวครั้งนี้เพราะมันทําเกินไปแล้ว เลยประกาศบอกหัวหน้างานของเขาว่า ถ้ามีเกิดขึ้นอีกครั้งจับมือใครไม่ได้จะให้ออกจากงานูกันทั้งกรุ๊บ ทุกวันนี้เลยไม่โดน แต่เราก็ไม่อยากชะล่าใจ เมื่อสองวันยายป้าเขานึกบ้าอะไรขึ้นมา เขาว่าเราเก็บพริกไม่เกลี้ยง เขาคนนี้จะจ้องคอยจับผิดเราไม่รู้เป็นไร เก็บพริกมันก็ต้องมีหลงกันบ้าง อะไรกันจะจับผิดกันตลอดจะทําไปเพื่ออะไร แม้กระทั่งจดพริกว่าได้กี่ตะกร้าต่อรอบเขาจะคอยดููเลยคงกลัวว่าเราจะจดโกงเหมือนพวกเขามั้ง และเมื่อสองวันนั้นแหละเพื่อนเรายกพริกเขาเก็บ เขาใส่พริกไม่เต็มตะกร้า นี่เขาไม่รู้นะว่าเพื่อนเรารู้ เขาคิดว่าคนอื่นเป็นคนยก เพื่อนเราโมโหมาก แต่ไม่พูดอะไร ก็เลยได้บอกกับเชฟเพื่อนร่วมงานของเขา เชฟคนนี้เขาก็ไม่ชอบขี้หน้ายายป้าอยู่แล้ว เขายุจะให้บอกบอส แต่เพื่อนเรายังสงสารเขา เราก็เลยพูดบอกเขาว่า ไม่ต้องมาระแวงเราหรอก สําหรับเราถึงจะจดลงแค่หนึ่งตะกร้าหรือร้อยตะกร้ามันก็ไม่ค่าสําหรับเราหรอก

พูดถึงงาน เมื่อตอนเราเข้าไปใหม่ๆ บอสไล่หัวหน้างานคนเก่าออกไป เหตุผล หัวหน้างานคนเก่าดูแลงานไม่มีประสิทธิภาพ ชวนคนงานหยุกพักทั้งที่ไม่ใช่เวลาพัก และจะปล่อยงานทํางานไม่ทัน บอสต้องเพิ่มคนงานเข้ามา งานก็ยังไม่ทัน มันจะทันได้อย่างไร ทําไปแล้วนั่งคุยกันโดยที่หัวหน้างานเป็นใจ ปีนั้น บอสเกือบขาดทุน ทุกวันนี้บอสลงมาคุมเองด้วย และมีห้ัวหน้างานอีกคนที่ไว้ใจได้ และมีเพื่อนเราอีกคนที่บอสไว้ใจและให้คอยดููคนงานทํา หลังจากที่หัวหน้างานคนนั้นออกไปแล้ว ปีนั้น บอสยิ้มเลยทุกอย่างดีขึ้นมาก พริก ถ้าเก็บไม่ทันมันจะเสีย ทํางานต้องซื่อสัตย์ ทั้งต่อหน้าและลับหลัง

คนงานที่ทํางานเราส่วนมากมาจากบริษัทหางานทั้งนั้น ที่ทํางานเรามีคนประมาณน่าจะห้สิบคนบางครั้งจะมีมากกว่านั้นเมื่อช่วงงานยุ่ง เราและหัวหน้างานและเพื่อนเราจะเป็นคนของบอส ถ้าคนไหนมีปัญหากะคนของบอส บอสจะไม่เอาไว้ นี่แหละที่ทําให้เราทํางานอยู่ได้ พรุ่งนี้จะมาเขียนต่อค่ะ

หัวดำแบบเรา จ่าย 380 euro ต่อเดือน หักภาษีทุกอย่างแ้ล้ว ทำงาน แปดชั่วโมง พักชั่วโมงนึง ห้ามสาย หักเงิน ห้ามลา หักเงิน เดือนแรกไม่มีวันหยุด ผ่านพ้นเดือนนึงไป หยุดอาทิตย์ละวัน

โหดไปแล้วล่ะพี่พิม เป็นเราก็ไม่เอามาคิดให้ปวดหัวนะ
เพราะแค่ทำวันละ8 ชั่วโมงก็คงไม่ไหวแล้วใครจะดูแลบ้าน
ไม่ต้องคิดข้ออื่นเลย

มาเป็นกำลังใจให้พี่สาวค่ะ