โทรถูกกลับเมืองไทย

[นิรินธนา]

<span style='color:purple'>หัวไม่ออกเลยพี่เมรีจะไห้แทนนิ</span>

[Mary UK]

<span style='color:blue'>ไม่ต้องพากันคิดมากหรือร้องให้เสียน้ำตากับวาสนาของเมรี เพราะเรื่องแบบนี้มีให้เห็นอยู่ทุกๆมุมโลกของสังคมมนุษย์ เล่าให้มันส์ๆไม่ต้องพากันซึ้งกับชีวิตรันทดของเมรี เพราะที่เป็นอยู่ไม่มีเศร้ามีแต่ไม่ค่อยจะรวยก็เท่านั้นแหละ อิอิ

<span style='font-size:14pt;line-height:100%'><span style='color:green'>ต่อจากความที่แล้ว</span></span>

ในขณะที่หัวเมรียังบวมผงาดอยู่นั้น ก็เกิดอาการอยากแปลงร่างขึ้นมา จึงได้ไปออกปากพี่หลวงข้างบ้านให้ช่วยพาไปส่งโรงพาบาล พี่น้องเหอเจ็บท้องก็พอว่าแต่นี่ต้องมาประคับประคองหัวอีก มันชั่งทรมานได้ใจจ๊อดอย่างรุนแรง เมื่อไปถึงโรงบาลพี่หลวงกับปั๋วได้ขอตัวกลับ พออยู่สักพักร่างทรงก็โผล่หัวออกมา จนกระทั้งถึงวันต้องกลับปั๋วก็ไม่มารับส่ง<span style='color:red'>มาร์เตอร์เอ็นรอ</span>มา ในคืนแรกนั้นเมรีต้องพาลูกสาวออกมานอนกางมุ้งนอกห้อง เพราะปั๋วมันเมาเดี๋ยวลูกเหม็นตาย แล้วเรื่องก็เกิดอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ลูกสาวดันร้องแบบไม่ยอมหยุด สร้างความฉุนเฉียวให้แก่พ่อลูกอ่อ่น ถึงกับเดินมาเอาเท้าสะกิดอย่างสุดกำลัง พร้อมบังคับสั่งเมรีให้ลูกมันหยุด แล้วใครที่หน้าไหนมันจะสามารถบอกให้ทารกหยุดร้องได้หนอ เมื่อสุดปัญญาเมรีจึงหอบลูกนอนนอกบ้าน ตัดความรำคารญและไม่เจ็บตัว ด้วยความเหนื่อยอ่อนจึงพล็อยหลับไป จะตื่นอีกทีตอนไอ้โต้งมันปลุก เมรีรีบลุกซักผ้าขึ้นราวแล้วทำกับข้าวไว้รอสามี ทุกอย่างต้องเสร็จก่อนพระยืนบาตร ช่วงเช้าวันนั้นแม่ปั๋วมาหาก็เหมือนเขาว่าเกลียดตัวกินไข่ ยังพอทำให้ใจชื่นขึ้นบ้าง และยังไม่วายหาเรื่องลูกใภ้ด้วยความคิดถึงที่ไปนอนโรงบาลอยู่ตั้งนานสองวัน</span>

<span style='color:blue'>มาร์เตอร์เอ็นรอ แปลว่า แม่ปั๋ว</span>

[pimlapas]

เก่งจริงวุ๊ย เรื่องเศร้ารันทด แต่เขียนให้ขำได้ แต่ก็ผ่านมาและ วันนี้ดีแล้วใช่ม๊า ขุนแดนดูแล สุด ๆ งั้นมาเล่นอดีตต่อนะจ๊ะ

[Mary UK]

<span style='color:red'>ต่อจากความที่แล้ว</span>

<span style='color:blue'>หลังจากที่แม่ปั๋วให้ศิลให้พรจนน้ำตานองหน้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ลูกสาวก็ตื่นร้องเรียกแม่มันลั่นบ้านด้วยว่าหิวนม เมรีจึงรีบจ้ำอ้าวเอานมยัดปากเหงื่อไหลผ๊ากๆตามหน้าผากและลำตัว อากาศมันร้อนหูดับตับปลิ้นสาขนาดนั้น แม่ปั๋วไม่ยอมให้เปิดพัดลม เป็นหว่งหลานสาวจะไม่สบาย เมรีร้อนอิ๊ตายไม่เห็นห่วงกันบ้างเลย อีกอย่างเมรีเกิดมาวาสนาอาภัพดันมีหัวนมใหญ่นักยังกะยักษ์ภัคคินี มีลูกกี่คนก็กังวลกลัวขากรรไกรลูกจะค้าง เพราะลูกต้องอ้ากว้างๆถึงจะงับหัวนมอยู่ แม่ปั๋วไม่รู้พึ่งมาเห็นกับตาดันถามมาว่าหัวนมหมารึหัวนมคน จากนั้นคุณเธอก็ไปโพทนาให้ชาวบ้านรับรู้ ไอ้เราก็กลัวไม่กล้าออกบ้านไม่ใช่อะไรกลัวเค้ามาขอหวย ช่วงที่ลูกสาวยังเล็กเมรีก็ได้มีธุรกิจเล็กๆที่จะพอยังชีพ ถึงจะไม่ทำรายได้มากนักแต่ก็สามารถหาเลี้ยงทุกคนให้ได้อิ่มท้อง ธุระกิจที่ว่านี้ไม่ได้ใหญ่โตหรือลงทุนอะไรมากนักมีแค่แหนบเป็นอุปกรณ์เท่านั้นเป็นพอ เมรีรับจ้างถอนขนขี้ตะแห้ ข้างละยี่สิบสองข้างสามสิบ เดินถอนไปทั่วหมดตำบลนี้ไปตำบลนั้น วกเวียนสับกันจนขนขึ้นไม่ทันกันทั้งสองตำบล เมื่อขนขึ้นไม่ทันคนถอนเมรีก็ต้องหารายได้เสริมอีกทาง ด้วยการไปขัดเหล็กดัดตามบ้าน การขักเหล็กดัดไม่ใช่ของง่ายๆมันยากเหมือนลายเหล็กนั้นแหละ แรกๆจะช้าหน่อยพอทำไปเรื่อยก็จับทางถูก จนสามารถตีราคาค่าจ้างในการขัดโดยลูกค้าไม่กล้าต่อลอง ขอเล่ารายละเอียดการขัดเหล็กดัดซักหิดเพื่อเป็นความรู้ให้กับหลายๆคนในการประกอบธุระกิจนี้(จะมีไหมหน๊อ) เริ่มแรกเราควรตรวจดูลายว่าลำบากยากเย็นหรือไม่ ถ้าไม่มีลวดลวดลายแต่ติดทั่วบ้านแบบนั้นเราเรียกเก็บเต็มราคาไปเลย อาจจะพากันงงว่าราคาที่เมรีเรียกจะตีราคายังไง คือลายธรรมดาไม่มีลวดลายทั้งบ้านมีแปดหน้าต่างกะอีกหนึ่งบ้านประตู เมรีเรียกค่าแรงทั้งหมดสามร้อย แต่ถ้ามีลวดลายและยากมากๆในการขัดล้างถึงจะมีแค่ห้าหน้าต่างกะอีกหนึ่งบานประตู เมรีเรียกค่าแรงทั้งหมดสี่ร้อยเจ็ดสิบ สรุปแล้วบ้านหนึ่งเหล็กดัดทั้งหมดสิบสองอัน ค่าแรงที่เรียกอยู่ที่สี่ร้อยกว่าบาท ระยะเวลาในการขัดเช็ดภายในหนึ่งอาทิตย์ ช่วงนั้นขัดห่ามรุ่งห่ามค่ำไม่เว้นแม้แต่วันพระ ส่วนลูกสาวก็ให้น้องปั๋วเลี้ยง ถือว่ายังดีที่มีน้องคอยช่วย ทำอยู่ได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องปิดกิจการลง ก็ปั๋วน่ะสิมันชอบนวดให้จนได้ใส่เฝือก ซึ่งมันจะเป็นอุประสรรคในการขัดเช็ด ช่วงที่ใส่เฝือกก็ได้เกิดไอเดียใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิม</span>

[naddyswiss]

ป้าอยากอ่านอีกอ่ะ เร็วๆนะ

[Mary UK]

<span style='color:blue'><span style='font-size:14pt;line-height:100%'><span style='color:red'>ต่อจากความที่แล้ว</span></span>

ไอเดียที่ว่านี้สามารถทำรายได้ให้กับเมรีได้เป็นกรอบเป็นกำเชียวล่ะ ธุรกิจพันล้านที่ว่านี้ก็คือ รับจ้างล้างจานตามงานศพ บางคนอาจจะสงสัยว่ามันจะเป็นไปได้ยังไง อันนี้ต้องขอออกตัวบอกเป็นความรู้กะพี่ๆน้องๆรึกันนะคะ คือฝ่ายที่เมรีอยู่ถ้ามีคนตายจึงจะมีงานศพเค้าจะตั้งศพเอาไว้หลายวัน บางงานเอาไว้รวมเดือนอย่าพึ่งสงสัยเดี๋ยวอธิบายให้ฟัง งานศพแต่ล่ะงานจะเผาได้ไม่เผาได้ไม่ได้อยู่กับฤษณ์อะไรทั้งนั้น แต่ที่ต้องตั้งศพไว้นานๆเพื่อการพนันเสียมากกว่า ซึ่งทางเจ้าภาพก็สมยอมพร้อมใจ ไม่ขอกล่าวต่อบอกเพียงแต่ว่าไม่มีขาดทุน เมรีจะรับเหมาล้างจานในงานศพคืนละ 120 ตั้งไว้หลายคืนก็ได้หลายตังค์ แต่นั้นแหละนอกจากจะทำให้มือที่แข็งกระด้างเหมือนไม้หน้าสามอยู่แล้ว กลับกลายเป็นมือที่นุ่มนิ่มเลือดออกเป็นลิ่มๆ ทั้งแสบทั้งคันมันส์แบบเกาไม่ได้ งานที่ได้รับเหมาไว้ก็ต้องหยุดชะงักลง พอรักษาแผลที่มือหายเสร็จเดือนนั้นทั้งเดือนกลับไม่มีคนตายซะนิ๊ เมรีจึงจำเป็นตรงเบนเข็มทิศใหม่อีกรอบ เพราะจะมามั่วนั่งรอหากินกับคนตายคงจะไม่ได้สาแล้ว จึงไปขอร้องอาของปั๋วเพื่อให้งานกับเมรีทำ อาก็ดีใจหายขอปุ๊บให้ปั๊ป นอกจากอาแล้วยังมีป้าอีกคนที่อยากให้เมรีไปทำงานให้ด้วย สรุปแล้วเมรีรับทั้งสองคนสองบ้าน ตอนนั้นลูกสาวก็ใหญ่จนเข้าอนุบาลปอขี้ไก่แล้วล่ะ จึงพอมีเวลามากขึ้นกับการทำงาน รายได้ช่วงนั้นดีมากๆดีจนมีเงินเก็บฝากธนาคาร แต่ก็เหนื่อยมากๆเหมือนกัน คือต้องตื่นตั้งแต่ตี่สี่ไปที่บ้านป้าก่อน เพื่อหุงหาอาหารจัดเตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อนที่ทุกคนจะตื่น พอตีห้ากว่าๆก็จะไปต่อที่บ้านของอาเพื่อจะเปิดเครื่องเสียง(อาเป็นผู้ใหญ่บ้าน) แล้วก็ทำทุกอย่างเหมือนกับที่คนใช้เขาทำกันนั้นแหละ แต่จะต้องกลับถึงบ้านก่อนเจ็ดโมงครึ่ง เพราะต้องไปส่งลูกสาวที่โรงเรียน ทำอยู่ยังงี้อยู่เกือบจะสองปี เมรีเลยขอตัวลาออกมาตั้งกิจการเป็นของตัวเอง เริ่มต้นด้วยการขายลูกชิ้นปิ้ง แหนมย่าง เต๋าหู้ทอด ส้มตำยำทุกชนิด ตอนนั้นภูมิใจกับตัวเองอย่างที่สุด มีร้านค้าที่ขายของที่ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงตัวเอง มีเวลาอยู่กับลูกมากขึ้นปั๋วก็ไม่ค่อยซ้อม เช้ามาก็ไปตลาดกลับมาก็เตรียมของขาย ช่วงบ่ายก็เอาของใส่รถเครื่องไปเร่ขายตามบ้าน ค่ำมาก็เก็บข้าวเก็บของอาบน้ำอาบท่าดูหนังเข้านอน ฟังๆแล้วก็น่าจะสบายนะ แต่เวนของกำมันทำมาร่วมกัน คืนนั้นปั๋วเมรีมันไปนั่งงานศพกลับมาบ้านประมาณตีสองเห็นจะได้ พอมาถึงก็บึ่งเข้าครัวได้ยินแต่เสียงมันบ่นหาแม่กะพ่อเมรี ไม่ทันตั้งตัวปั๋วก็ใช้เท้าหยอกเตะไปที่ตรงตูดแบบนับไม่ทัน เตะอยู่อย่างงั้นจนมันเหนื่อยหอบแล้วมันจึงบอกว่าไม่มีอะไรกิน ไอ้เราก็งงต้มหมูหน่อไม้ดอง น้ำชุบ(น้ำพริกกะปิ)กะปลาทูก็มี ทำไมไม่กิน แต่ก็ไม่กล้าจะเถียงกลัวปั๋วเจ็บเท้า เลยเอาผ้ายัดปากไม่ให้มีเสียง เกรงว่าปั๋วรำคราญพาลจะนอนไม่หลับ พอเช้าขึ้นมาเมรีต้องใช้ไม้เท้านั่งรถหัวแดงไปหาหมอ เงินเก็บที่มีก็ต้องหมดไป ปั๋วสะกิดด้วยเท้าครั้งนั้นทำเอาเมรีเดินไม่ได้ต้องใช้ไม้เท้าเป็นเดือน
</span>

[pimlapas]

ป๊าด น้องเมรี ทำไมเลี้ยงเมียด้วยเท้า อย่างนี้อ๊ะ เข้ามาถอนหายใจ และดีใจที่น้องผ่านตรงนั้นมาได้นะจ๊ะ เอามาเขียนต่อเน๊อ รออ่านอีกนะ

[Shiitake]

เฮ่อ..อ ทามไมมานเลว จังซี้ ดีแล้วแหละพี่เมรี ปั๋วเก่าเลวจังซี้ ตอนนี้ไม่มีมานแล้ว ผ่านมาแล้ว ขอปรบมือดังลั่นประเทศเลย นับถือจริงๆค่ะ มาต่อนะเจ้ อิอิ มันส์ในอารมณ์มากเลย

[mon uk]

มาแล้วไทยมาแล้วโทษทีใช้ภาษาสูงไปหน่อยเพราคิดถึงหรอกนะกลับมาแล้วเครียดแต่เห็นคอลัม
ของเธอแล้วหายเครียดเลยละไม่ได้ยกซะหลายยกเลยเราไม่ว่ากันนะ

[bom]

can you try this number 2 p per minit 08444621818

[tvaldes]

Sawasdee ka, I'm from Thailand but living in Miami, Florida, usa na ka, I use vonage telephone company ka, I paid 39 dollar a month and I can call Thailand unlimited house phone or cell phone, I don't have to worry about minutes ka, if you interresting, you can check it out here www.vonage.com na ka, I hope that can help somebody here na ka. Jeab

[Mary UK]

<span style='color:green'>คุณ บอม</span> +แล้วระเบิดก็ลงใส่กระทู้เมรีเข้าจนได้ ชื่อคนรึเนี่ยน่ากลัวจังเลย ไอ้ที่เขียนมาหาน่ะอ่านไม่ออกซักตัว ส่วนเลขที่โชว์เมรีกะว่าจะเอาไปแทงหวยสาหน่อย ขอบคุณที่บอกหวยให้น่ะค่ะ ว่าแต่หวยประเทศไหนอ่ะเยอะจัง อิอิอิอิอิ

<span style='color:green'>คุณ ทีเวลดีส</span> + อ่านชื่อแล้วก็เหนื่อยใจ ชื่ออะไรอ่านออกเสียงย๊ากยาก ยินดีที่ได้รู้จักน่ะค่ะ อีกอย่างเมรีไม่เข้าใจว่าคุณพูดอาราย จึงตอบคุณไปไม่ถูกน่ะค่ะ และขอขอบใจที่แวะเวียนเข้ามานะคะ

[happypimpim]

พี่เมรีน่ารักจัง ขนาดเรื่องร้ายยังทำให้ขำได้อีก รออ่านอยู่นะคะ

[Mary UK]

<span style='font-size:14pt;line-height:100%'><span style='color:red'>ต่อจากความที่แล้ว</span></span>

<span style='color:blue'>ช่วงที่ใช้ไม้แทนขาอยู่นั้น ก็มีคนมาบอกให้ลองไปทำงานโรงงาน และงานโรงงานเนี่ยเองเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ แต่ก่อนจะเริ่มเมรีก็เกือบจะไปเปลวหลายครั้งแล้ว (เปลว แปลว่า ที่เผาศพ) งานโรงงานทำให้ชีวิตของเมรีดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เริ่มตั้งแต่การแต่งหน้าทาปาก ทรวดทรงองค์เอวก็ค่อนขอด มีโอกาศได้เข้าสังคมมากขึ้น ที่สำคัญไม่ขัดสนเรื่องเงินแม้แต่น้อย ด้านฝ่ายปั๋วก็กลัวน้อยหน้ารีบออกหางานได้เงินส่งให้ไม่มีหมกเม็ด แต่ก็ยังว่าของมันเคยๆไม่เตะวันนี้พรุ่งนี้มันก็กระเทืบ เดือดร้อนไปถึงผู้จัดการโรงงานที่ต้องหาบ้านพักให้เมรีได้อยู่อาศัย อยู่ไม่เท่าไหร่ปั๋วก็มาตามด้วยเห็นแก่ลูกจึงตามมันกลับ พอไปถึงบ้านแม่ปั๋วก็มาให้ศิลให้พร หาว่าเมรีทำเรื่องบัดสีให้แก่ครอบครัวไม่ให้เกียรติ์ปั๋วไม่รู้จักอดทน เมื่อให้ศิลเป็นที่สาแก่ใจเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แม่ปั๋วจึงขอตัวกลับ เมรีก็ได้แต่นั่งร้องให้คนอารายรักแต่ลูกตัวเห็นแก่ตัวที่สุด ช่วงที่ทำงานโรงงานอยู่นั้น ก็มีชายแก่มาชอบเมรีบอกชอบไม่ได้ซิ เพราะแกบอกว่ารักหมดใจ เป็นใครก็ต้องเขว่เผลอใจเหมือนกัน จะเรียกชายแก่คนนี้ยังดีหนอ อายุรุ่นพ่อเรียกพี่ก็หนุ่มไป เอาเป็นว่าเรียกลุงดีกว่าจะได้พากันสร้างภาพถูก ลุงคนนี้นิสัยดีมากคอยเอาอกเอาใจ เอาเงินให้ใช้ไม่ต้องทำโอ(โอที) คอยปลอบประโลมให้กำลังใจ และไม่ส่อแววจะแผ่แม่เบี้ยแม้แต่นิดเดียว ช่วงชีวิตในตอนนั้นของเมรีสิ่งที่เรียกร้องที่สุดเห็นจะเป็น ความอบอุ่นจากใครซักคน ที่หยิบยื่นให้อย่างจริงใจไร้ข้อแลกเปลี่ยน แล้วความรักก็ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ก่อนที่อะไรมันจะเลยเถิด เมรีก็โดนปั๋วซ้อมตัดหน้าลูกตาปิดหมด ไม่ใช่ว่าปั๋วมันรู้เรื่องลุงหรอกนะแต่มันเมาน่ะ คือวันนั้นเมรีเลิกงานเสร็จก็จัดแจงทำกับข้าวกะว่าจะคั่วกลิ้งหมูสาหน่อย เมรีก็เอาเนื้อหมูใส่โคม(โคม แปลว่า กาลามัง)ล้างทำความสะอาด ปั๋วดันเข้ามาแย๊กๆเมรีถามนั้นถามนี่แล้วไม่ตอบมัน เท่านั้นแหละทั้งน้ำทั้งหมูทั้งโคมมันก็มาอยู่บนหัวเมรี ด้วยความกลัวตายเมรีรีบวิ่งหนีออกจากบ้าน
ไปยังบ้านป้าที่รู้จักกัน ป้าเห็นเท่านั้นก็ร้องให้ออกมา ขนาดเมรีวิ่งไปตั้งไกลเนื้อหมูก็ยังติดอยู่บนหัวอยู่เลย ป้าแกก็ได้แต่เวทนาช่วยอะไรไม่ได้ เมรีเลยขออาบน้ำที่บ้านป้าเพราะมันเหม็นคาว พออาบน้ำเสร็จปั๋วก็มาตามกลับไปตีต่อ รุ่งเช้าอีกวันเมรีนั่งคิดระหว่างทำงาน บาปบุญมันจับสัมผัสไม่ได้ การกระทำต่างหากชี้ให้อยู่หรือตาย ชี้ให้จ่ายหรือเก็บ เราสร้างมันทำลาย มันทุบเราเกือตาย มันไม่อายแต่เราเจ็บ เมื่อคิดได้ดังนั้นเมรีจึงได้มีชู้ </span>

[Mary UK]

<span style='color:blue'><span style='font-size:14pt;line-height:100%'>พี่ๆน้องๆท่านใดที่มีจิตศัทธา โปรดได้เมตตากรุณาแปลภาษาของท่านสองคน
ที่เข้ามาเยื่อนแก่เมรีด้วยเถิด คือคุณ บอม กะ คุณ ทีเวลดิส สองท่านนี้เขียนมาหาใช้ภาษาค่อนข้างโหดร้าย คนยิ่งตาลายๆจะแปลด้ายง๊ายอ่านก็ม่ายออก
ยังไงเมรีก็ขอฝากรบกวนช่วยแปลให้ด้วยนะคะ
ส่วนพี่ๆน้องๆทั้งหน้าเก่าๆและหน้าแก่ๆ เมรีขอความกรุณาอย่างเป็นทางการ
ห้ามมิให้ผู้ใดเขียนหา โดยใช้ภาษาราชาศัพท์สูง มาเป็นอันขาด
พูดง่ายๆแบบเข้าใจกันทั่วถึง คือเมรีอ่านไม่ออกเด้อค่ะ อิอิอิอ</span></span>