โทรถูกกลับเมืองไทย

[Phakdee]

นานๆจะแวะเข้ามาสักที่...โธ่คุณเมรี ถ่วงทำนองการเล่าอ่านแล้วมันส์แต่มันเป็นชีวิตจริงของคุณ มันสุดแสนจะเศร้าและเจ็บปวดเลยน่ะนั่น

javascript:add_smilie("EM330")
EM330.gif

[little monkey]

<span style='color:gray'>เข้ามาติดตามรอด้วยคนจ๊ะพี่เมรี รออ่านไปเรื่อย ๆแหละเพราะคนเล่าเรื่ิองได้อารณ์หลายอารมณ์ไปพร้อม ๆกันเลย เข้ามาต่อเร็ว ๆน่ะคะเห็นบอกใกล้จะได้ตอนอวสานแล้ว แล้วจะนั่งรอในตอนต่อไปน่ะค่ะ</span>

[ผักชีลาว]

<span style='color:red'>ติดตามเรื่องอยู่ค่ะ ...ว่างเมื่อไหร่มาเล่าต่อนะคะคุณแมรี่ สนุกปนเศร้ารันทดได้ใจจริงๆค่ะ</span>

[คุณนาย 007]

อ่านไปแล้วเศร้าแทน ทำไมชีวิตมันรันทดแบบนี้เนอะ เศร้าแต่จริง แต่พี่เมรีเก่งจังยังทำให้เรื่องมันเหมือนเรื่องตลกได้ (แต่หน่อยอ่านแล้วยิ้มไม่ออกเลยค่ะ)เป็นหน่อยจะกลับไปฆ่าแล้วตัดให้หมากินให้หมด พวกเดนสังคมนี่
รออ่านต่อและยังคงป็นกำลังใจอยู่ค่ะ

[Mary UK]

<span style='color:blue'>วันนี้เมรีมาแปลกแหกแนวสาหน่อยล่ะนะพี่น้องเห้อ พยายามอย่างต่อเนื่องที่จะเล่านิทานร้อยชาติเรื่องนี้ให้จบ แต่มาติดที่ว่าความบอบบางของเนื้อหาซึ่งจะนำพาความหายฉิบให้กะตัวเมรีเอง ต้องขอบอกกล่าวผ่านมิตรรักพี่ๆน้องๆชาวครัวทุกท่านไว้ ณ ที่นี้เลยว่า ขอให้ใจเปิดใจเหมือนกะที่ลืมตาอ่านเรื่องราวนิทานบัดซบเรื่องนี้ด้วยเถอะ
ของแบบนี้ถ่ายทอดด้วยจิตอารมณ์ ไม่ได้กินยาผสมโดยแพทย์สั่งจ่าย ไม่พอใจฟังไม่เข้ารูหูติเตียนบอกกล่าวที่กระทู้นี้เลย อย่าได้ทำตัวเป็นศิษย์เขมรที่เที่ยวเร่ร่อนเสกหนังเข้าพุง ที่ต้องออกตัวเพราะมันเริ่มหวิบ เมรีใจกว้างสมองว่างเป่าแต่ไม่เบาปัญญา หาเรื่องใครได้แต่ไม่ใช่ เมรี</span>

โปรดติดตามอ่านนิทานน้ำเน่าซึ้งใกล้จะอวสานไม่เกินปลายเดือนหน้าอย่างแน่นอน
และขอขอบคุณพี่ๆน้องๆทุกๆท่านที่คอยติดตาม และนิทานเรื่องนี้จะเป็นเรื่องทิ้งท้ายก่อนอำลาวงการนักเล่านิทานสมัครเล่นอย่างเมรีค่ะ

[plahide]

ก่อนอื่นปลาต้องขอโทษพี่เมรีก่อนเลยนะคะ ที่ปลาอ่านเรื่องนี้แล้วทำเป็นขำๆ ไม่ออก
ปลาอ่านแล้วอดน้ำตาไหลไม่ได้เลย กระดาษทิชชูหมดเป็นม้วน ๆ แฟนเดินมาเห็น
ตกใจใหญ๋ ถามว่าปลาเป็นอะไร คราวนี้เรื่องเลยยาวเลยค่ะ (ต้องเล่าให้แฟนฟัง) แฟน
ก็กลัวใหญ๋เลย บอกว่าสังคมตอนนี้เป็นอะไรไปแล้วเนอะ (แฟนมาเครียดด้วยอีก) คราวนี้ปลากับแฟนก็พากันเครียด (เพราะมีลูกสาว ก็เลยอดห่วงไม่ได้) กว่าจะได้นอนล้อไป ตี 3 เกือบตี 4 ตบท้ายว่าไม่ต้องคิดมาก ชีวิตคนเรามีเรื่องที่ต้องเจอไม่เหมือนกัน
อย่างกับครอบครัวเราก็เจอเรื่องปลาเป็นครรภ์เป็นพิษต้องผ่าคลอดตอน 5 เดือน โชคดีที่ตอนนี้เจ้าตัวน้อยปลอดภัย มาเป็นแก้วตาดวงใจให้กับเรา
*ยังไงปลาก็ขออวยพรให้พี่เมรี พบเจอแต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต ประสบแต่ความสำเร็จ รุ่งเรื่อง สิ่งร้ายใด ๆ อย่าได้มากล้ำกลาย ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
สิ่งที่แล้ว ๆ มา ก็ปล่อยให้มันเป็นอดีต ไม่ต้องไปยึดติดกับมัน ขอให้ทุก ๆ วันของพี่ มีแต่ความสุข สำหวังนะคะ
ลูกปลา

[pensij]

<span style='color:blue'>วันนี้เมรีมาแปลกแหกแนวสาหน่อยล่ะนะพี่น้องเห้อ พยายามอย่างต่อเนื่องที่จะเล่านิทานร้อยชาติเรื่องนี้ให้จบ แต่มาติดที่ว่าความบอบบางของเนื้อหาซึ่งจะนำพาความหายฉิบให้กะตัวเมรีเอง ต้องขอบอกกล่าวผ่านมิตรรักพี่ๆน้องๆชาวครัวทุกท่านไว้ ณ ที่นี้เลยว่า ขอให้ใจเปิดใจเหมือนกะที่ลืมตาอ่านเรื่องราวนิทานบัดซบเรื่องนี้ด้วยเถอะ
ของแบบนี้ถ่ายทอดด้วยจิตอารมณ์ ไม่ได้กินยาผสมโดยแพทย์สั่งจ่าย ไม่พอใจฟังไม่เข้ารูหูติเตียนบอกกล่าวที่กระทู้นี้เลย อย่าได้ทำตัวเป็นศิษย์เขมรที่เที่ยวเร่ร่อนเสกหนังเข้าพุง ที่ต้องออกตัวเพราะมันเริ่มหวิบ เมรีใจกว้างสมองว่างเป่าแต่ไม่เบาปัญญา หาเรื่องใครได้แต่ไม่ใช่ เมรี</span>

โปรดติดตามอ่านนิทานน้ำเน่าซึ้งใกล้จะอวสานไม่เกินปลายเดือนหน้าอย่างแน่นอน
และขอขอบคุณพี่ๆน้องๆทุกๆท่านที่คอยติดตาม และนิทานเรื่องนี้จะเป็นเรื่องทิ้งท้ายก่อนอำลาวงการนักเล่านิทานสมัครเล่นอย่างเมรีค่ะ

อ่านแล้วก็งง น่ะค่ะ ใครน่ะจะใจแคบขนาดที่จะไปนินทาคุณแมรี่ แย่มากมากน่ะค่ะ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้คุณแมรี่น่ะค่ะ ขอบอกเลยค่ะว่าชอบการเล่าเรื่องของคุณมาก มากนับถือ ในความสามารถค่ะ

[CakeLarvik]

พี่เมรี เค้กรออ่านอยู่นะคะ ใครจะว่าอะไรก็ช่าง ต้องทำใจค่ะ เพราะใคร ๆ ก้เข้ามาอ่านได้ เฮ้อ..

พี่เมรีรู้มั้ย อ่านเรื่องของพี่แล้ว หนูมีความรู้สึกว่า หนูนี่ยังโชคดีมากๆๆๆๆๆๆ สังคมเดี่ยวนี้น่ากลัว ที่พี่เอามาถ่ายทอดให้ฟัง คนเรามองในแง่บวก ก็จะคิดได้ว่า เราควรจะทำอะไรต่อไปในชีวิต เพื่อให้ชีวิตมันดีขึ้น

สุ้ ๆ ค่ะ หนูก็ต้องสู้ด้วยเหมือนกัน (ชีวิตคือการต่อสู้ ไม่เพื่อตัวเอง ก็คนที่ตัวเองรัก)

มาต่อเร็ว ๆ นะคะ รอยู่

[Mary UK]

<span style='font-size:14pt;line-height:100%'><span style='color:red'>sorry i can not write my story now, my thai keyboard is broken.I will be back soon.</span></span>

<span style='color:blue'>...............Mary uk</span>

[pensij]

สวัสดีค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ นานแค่ไหนก็จะรอค่ะคุณแมรี่ Take care na ka

[โดดเดี่ยว..แต่ไม่เดียวดาย]

อ้าวววว กำลังซาหนุกอยู่เย้ยยยยนะ เป็นว่า วันนี้อิ่มอารมณ์ขัน กับความมันส์ๆๆ ของเรื่องราว อิอิ ไม่หิวข้าวเลย เดี่ยวเขามาอ่านต่อเด้อ...

[maylissa]

อ่านไปอ่านมาขำไม่ออกเลยค่ะ เศร้าจัง ไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดกับใครเลย คุณเมรีเป็นคนจิตใจเข้มแข็งจังเลยสามารถผ่านมาได้จนถึงทุกวันนี้
นับถือจริงๆ จากนี้ไปขอให้เจอแต่เรื่องดีๆ นะคะ และจะรออ่านตอนต่อไป
พูดแล้วอยากไปซ่อม คีย์บอร์ด ให้จังเลยจะได้อ่านต่อเร็วๆ

[Mary UK]

<span style='color:blue'>หลบมาแล้วพี่น้องเห้อ ต้องขอโพดขอโพยไปแท้งหวยในกรณีพิเศษเลยเด้อ
นึกว่าจะไม่ได้หวนคืนรังสาแล้วเรา ด้วยว่าคียร์บอดเพื่อนตายมันเสือกมาตายแบบไม่ขอเกิด อารายจะซวยซ้ำซวยซ้อน ก็ตาปั๋วขี้เมามีเมียขี้เหล้าอย่างเมรีน่ะสิ ท่านไม่ออกตังค์ซื้อคีบอดใหม่ให้ สร้างความ<span style='color:green'>หมึน</span>ให้กะเมรีผู้เป็นเมียอย่าง<span style='color:green'>หนัดเหนียน</span> ท้ายสุดด้วยความโมโหสุดขีด เมรีรีบเดินจ้ำอ้าวจับลูกบ่าวโยนใส่รถเข็น แล้วใส่เกียร์หมาเดินไปที่ร้านหนังสือเพื่อซื้อปากการุ่นพิเศษในราคาอดข้าวสามมื้อ เมื่อหลบมายังบ้านก็พุ่งมายังแป้นคอมอย่างฉับพลัน พอตูดติดเบาะเท่านั้นแหละเสียงลูกบ่าวก็แหกปากเรียกเด็จแม่โดยทันที โอ้เดือน!!!!แม่ซอรีเด้อค๊าทำพรือก็ได้ช่วย<span style='color:green'>ซ้าตอับ</span>ฮิดต้า ฝ่ายท่านขุนซึ่งรู้ตัวว่าได้ทำผิดอย่างมหัตน์แก่ผู้ซึ่งเป็นภริยา ก็เดินนวยหนาดทำหน้าทำตาอย่างกะลูกจำปาดะ มาเซ ซอรี่ บัด ยู โน ทู เลส สาแล้วล่ะแกเอ้ย คืนนี้แหละไอ้หน้า<span style='color:green'>ลูกยม</span>แกอดดูหนังกลางแปลง <span style='color:green'>อับ สา รุ หลี่</span> แน่นอนที่สุด เล่าอยู่นี่เมรีก็ยัง เก็ท อังรี่ มันอยู่ไม่หาย
เอาเป็นว่าเมรีขอรับปากอย่างหูทวนลมไว้ตรงนี้ กะบรรดาพี่ๆน้องทุกคนเลยว่า
นิทานพันชาติของเมรีจะจบอย่างสมบรูณ์ภายใน ดิส เยียร์ อย่างแน่นอน
ยังไงก็ขอฝากนิทานอมตะเรื่องนี้ให้ถ่างตาเฝ้ารอในตอนต่อไปด้วยน่ะค่ะ
......ด้วยรักและระเหิดเหย
...เมรี ยูเค
อิอิอิอิอิ

หมึน แปลว่า โกทร
หนัดเหนียน แปลว่า ประมาณค่ามิได้
ช้าตอับ แปลว่า หุบปาก
จำปาดะ แปลว่า มันก็เหมือนลูกหนุนหรือลูกขนุนซึ่งอยู่ในญาติตระกูลเดียวกันแต่ไม่เหมือนต่างกัน
ลูกยม แปลว่า ลูกมะยมน่ะแหละ
อับ สา รุ หลี่ แปลว่า มั่นใจอย่างคาด อย่างแรง</span>

[naddyswiss]

เห้ออ่านไปก้อมึนไป

คิดถึงป้ามิเสื่อมคาย

ขาดป้าเหมือนถ่อหัก

รักป้าเมรีน้อยๆแต่ให้รักนาน

ไม่ต้องรักเท่าฟ้า แต่ขอให้รักเท่าเดิม

หุๆๆๆๆ

เมรีไทย รักคุณเท่าฟ้า

เขียนไปก้อง่วงไป...ไปแว๊วนะ วันนี้เหนื่อยมาก รีดผ้าเพิ่งเสร็จอนาจชีวิต แน๊ดดี้สวิสจริงๆ

[Mary UK]

<span style='color:red'>ต่อจากชาติที่แล้ว</span>

<span style='color:blue'>นับจากวันที่หมอประกาศข่าวดีกะเมรีแล้ว ข่าวร้ายที่สะเทือนความรู้สึกจากการตัดสินใจของเมรีก็ตามมา เหตุผลนาๆประการยกขึ้นอ้างอิงบทสรุปที่โหดร้ายแต่ต้องจำยอมจึงเกิดขึ้น มือถือเงินคลีนิคเปิดอ้าเข้าตำราวัวหายล้อมคอก เมรีก็ได้ยาเหน็บมาสามชุด
เมื่อมาถึงที่บ้านพักเมรีก็รีบทำตามคำแนะนำของแพทย์ โดยมีไอ้สาวเพื่อนเลิพคอยดูแลอยู่เคียงข้าง อย่างที่เกิ่นเอาไว้ว่ายาที่หมอให้ก็คือยาเหน็บ ใช่ว่าจะเหน็บไว้ที่ใต้รั๊กแร้หรืในรูมูก วิธีการเหน็บก็คือ ชูสองนิ้วจากนั้นเอายาชุดแรกมาเรียงต่อกัน ซึ่งแต่ล่ะชุดมีอยู่สามเม็ดและต้องเรียงให้เป็นแถว แต่ล่ะชุดห่างกันสี่ชั่วโมง ที่สำคัญก่อนเหน็บยาต้องล้างช่องคลอดให้สะอาด และขณะที่สอดยาต้องสอดให้ลึกที่สุด หลังจากสอดยาเข้าช่องคลอดแล้วห้ามกระดุกกระดิกหรือเดินโดยเด็ดขาด ภาพรวมๆแบบเข้าใจง่ายๆคือ นอนนิ่งๆเป็นดีที่สุด สี่ชั่วโมงแรกผ่านไปเลือดเริ่มไหลออกมา ชุดที่สองก็ตามประกบจนถึงชุดสุดท้าย ในค่ำคืนนั้นจนถึงเช้าอีกวันเมรีนอนจมกองเลือดเป็นเวลาถึงสิบห้าชั่วโมง นับรวมกับเวลาที่นอนเกินจากชุดสุดท้ายที่สอด เมื่อรู้สึกตัวไอ้สาวเพื่อนเลิฟก็เอาถุงพลาสติกดำที่รองเลือดไปทิ้งถังขยะ จากนั้นก็ต้มน้ำให้เมรีได้ผสมอาบ ตามด้วยกับข้าวกับน้ำที่มีให้กะหญิงออกลูกใหม่ได้กินหลังคลอด น้ำตาของหญิงทั้งสองก็นองเบ้าอย่างไร้เหตุผล</span>