ประสบการณ์สัมผัสที่หก (สี่)

[Beminds]

ถึง คุณ ญป้าค่ะ
มีเรื่องอัพเดทค่ะ ปรากฎว่าเพื่งรู้ข่าวมาว่า เจ้านายที่หนูเล่าให้ฟังนะคะ เค้าเพิ่งไล่คนออกไปหนึ่งคน โดยที่ไม่มีใครทราบสาเหตุุุค่ะ แต่เท่าที่คุยๆกันและสันนิฯฐาน ประกอบกับเหตุปัจจัยต่างๆ ก็คือ มีบ่างช่างยุค่ะ
ถ้าเป็นอย่างงั้นจริงๆ ก็ไม่ไหวเหลือเกินนะคะ คนเรา

พอเล่าจบ ก็นึกได้ว่า หนูก็เอาเรื่องไม่น่าภิรมย์มาเล่ารบกวนคุณ ญป้าอีกแล้ว

[PHAN]

หวัดดีจ้าน้องปาน ไม่เจอกันไม่กี่วันเองลูกสาวโตเป็นสาวแล้วนะคะ...

เรื่องลางสังหรณ์นี่ไม่เกิดกะป้าติ่มเลยนะ จะมีก็แต่ให้นึกรู้ว่า...เช่นจะมีคนตายหมามันจะหอนให้เกรียวเลย เคยทำสถิติในใจไม่กล้าบันทึกเป็นอักษรว่า หากหมาเห่าหอนเสียงประเภทบอกกล่าวความตายและมีความถี่ในการหอนเห่าจะเกิดอะไรขึ้น บางทีมันหอนแบบว่ามีโอปะติกะหรือสัมภเวสีมาขอส่วนบุญหมามันก็จะหอนไม่เหมือนกันนะ มันใส่เสียงสูงต่ำไม่เหมือนกัน
โธ่...เลียนแบบเสียงไม่เป็นเสียด้วยมิเช่นนั้นจะ...โบ๋ววว...บร์ออออ...ให้ฟัง....ว่ามันต่างกันอย่างไร บางที่ออนเอ็มอยู่เขาจะส่งเสียงหอนมาแล้วมาหยุดที่หน้าต่างข้างบ้านแล้วส่งเสียงหอนอยู่อย่างนั้นเราก็กลัวนะแต่ก็ สัพเพสัตตา...ให้ไป แต่หากกลัวเสียงมากก็จะบอกว่าสัพเพให้แล้วอย่าอยู่ตรงนี้ให้ไปเสีย เสียงก็จะเงียบทุกครั้งไป...

กราบสวัสดีที่ตักป้าติ๋มงาม ๆ หนึ่งที

โตเร็วมาก นิสัยก็เปลี่ยน เลี้ยงแต่ตัวไม่ได้แล้วคะตอนนี้ เหนื่อยมาก ไม่รู้จะเอาอะไรมาสอนมาบอก คะ เด็ก วัยนี้เปลี่ยน ทุกเดือนเลย จำอะไรมาก็เอาเข้าบ้าน เหนื่อยต้องล้างสมองกันอีก พอเอาเรื้องนึงจบอีกเรื้องก็เข้ามา ไม่เว้นแต่ละวัน

พูดเรื้องหมาหอนแล้วจำได้ตอนเป็นเด็ก แถวบ้านเขาจะมี พิธีกรรมไล่ีผี จำได้ว่า 4 โมงเย็นต้องเข้าบ้าน 6 โมงเย็นต้องปิดไฟเข้านอนกันแล้ว เลิกเรียนมาต้องอาบน้ำจัดการธุระไห้เสร็จสิ้น เป็นเรื้องที่ไม่น่าเชื่อช่วงนั้นนอนฟังหมาหอน หอนจริง ๆ นะแบบไล่ ๆ กันไป จากท้ายบ้านถึงหัวบ้าน จำได้ว่า ช่วงนั้น (ประมาณเกือบปี) พระห้ามคนนอกเข้าคนในออกจากหมู่บ้านที่ปานอยู่ ปิดถนนหัวบ้านท้ายบ้านกันเลย พูดเองก็กลัวเอง หุ หุ

[ป้าติ๋ม]

พระบิดาของพระพิฆเนศ
เรื่องมีอยู่ว่า...เมื่อปลายปี 2551 ป้าติ๋มไปเล่นกีฬาผู้เฒ่าให้กับหน่วยงานเป็นกีฬาสีภายในสังกัดทั่วประเทศจะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาภายในและส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่หลังแข่งขันกีฬาเสร็จ
ก่อนเดินทางมีเด็กสาวมุสลิมคนนึงเธอเป็นเพื่อนเด็กรุ่นน้องภายใต้สังกัดหน่วยงานภูมิภาคที่ป้าติ่มทำงานอยู่อาชีพเสริมของเธอคือรับจ้างร้อยสร้อยคอสร้อยข้อมือแหวนทุกชนิด เธอก็มาร้อยสร้อยข้อมือให้ป้าติ๋มที่บ้าน ไหมทองเป็นเม็ดเหมือนมุกดาแต่ใสแล้วมีเส้นไหมทองอยู่ข้างในหากใครมีโชคลาภ(ก้อย)เส้นไหมก็จะเกิดขึ้นมากมายในเม็ดใสๆนั้นตอนนั้นเขาฮิตกันมาก ขณะที่เธอกำลังร้อยสร้อยข้อมือเธอก็เหลือบตาไม่มองป้าติ๋มนะเหมือนมองคนข้างป้าติ๋มก็ไม่รู้ว่าเป็นใครมองอยู่เป็นหลายเที่ยวป้าติ๋มก็บอกไม่ต้องรีบเดี๋ยวไม่สวยแต่เธอก็รีบ พอทำเสร็จเรียบร้อยก็ไม่ส่งให้ในทันทีไปส่งให้นอกรั้วบ้านบอกว่ารีบเธอกลัว ยืนคุยกันและยื่นเงินค่าอุปกรณ์และค่าร้อยกันที่ถนนหน้าบ้านแกก็บอกว่าตอนที่ร้อยสร้อยข้อมืออยู่มีคนแก่มายืนดูแกร้อยแล้วถามว่า พวกสูทำไรกัน(เป็นภาษาใต้) แล้วดูที่ตัวป้าติ๋มก็เหมือสกับมีทั้งผู้ชายและผู้หญิงสลับกันไปมาว่าอย่างนั้น ป้าติ๋มก็หัวเราะเพราะแม้เป็นตัวเองคนเดียวเพียวๆนี้ก็ปวดหัวกะตัวเองจะแย่ ยังจะมีผู้หญิงผู้ชายในตัวอีกหรือ ก็ถามเขาๆบอกว่าผู้ชายเหมือนกับมีงูเป็นสร้อยอยู่ที่คอและบางทีผู้หญิงที่เห็นในตัวป้าติ๋มก็เป็นเหมือนห่มส่าหรี่ ก็คิดเอาๆเอาเข้าไปๆ...แล้วก็ขอตัวกับบ้านไปที่นี้เกี่ยวกับเรื่องไปแข่งขันกีฬาได้ยังไง
ถึงกำหนดเดินทางไปแข่งขันกีฬาก็ทยอยกันไปกีฬาที่ป้าติ๋มแข่งกะเขาก็คือเปตองมีเพื่อนร่วมก๊วนแข่งขันจากสำนักงาน 5 คนป้าติ๋มเดินทางที่หลังเพราะงานยังไม่แวเสร็จเพื่อนๆไปก่อน ที่นี้ห้องพักต้องนอนกัน2-3 คน เพื่อนที่ไปก่อนเขาก็เอาเพื่อนคนอื่นที่เขาสนิทมากไปนอนด้วยทำให้ห้องนั้นเกินพิกัดนอนเบียดกัน ป้าติ๋มไปถึงก็ต้องเอากระเป๋าไปไว้ก่อนไม่เจอเพื่อนแต่ปรากฎว่าห้องนั้นกลิ่นอับมากกลิ่นเหงื่อไคล้นักกีฬาฟุตบอลที่เขามาก่อนเข้าพักก่อนแล้วแม่บ้านไม่ทำความสะอาด เพื่อนกีฬาเปตองกลับมาเขาทำจมูกฟุตฟิตฟอว์ไฟว์ว่านี่เหม็นกลิ่นไรฟ่ะกลิ่นตัวหรือกลิ่นรองเท้าป้าติ่ม...ป้าดดดด! โทษทีนะ...อยากจะบอกว่าลมที่ออกจากถรูดป้าติ๋มน่ะกลิ่นก็ไม่มีนะเวลาผายลมอ่ะแต่ความถี่เสียงจะสูงเป็นเป็นล้านเมกะวัตต์...ฮา...ฮา..ก็นึกในใจว่า...คนใกล้ตัวเราเรียกเราว่าแม่เนื้อหอมน่ะเฟ้ยเฮ่ยยย...ก็มีเคืองเขาอีกอย่างหนึ่งเราก็รูว่าเขามี something wrong ที่ไม่อยากให้เรารู้เพราะเพื่อนกลุ่มเขาจะรู้กันว่าเธอคนนี้มีพฤติกรรม...อยากอยู่เฉพาะกลุ่มเขา เรื่องรับสัมผัสเนี่ยเร็วมากก็เลยไปหาห้องพักเอง...ลืมบอกไปว่าห้องพักเป็นกองฝึกอบรมของหน่วยงาน...แล้วจะมีนักกีฬาและกองเชียร์มาเข้าพัก
ปรากฎว่าชั้น 4 มีว่างอยู่ 1ห้องเป็นของคณะผู้บริหารที่ไม่เข้ามาเพราะแม่บ้านเขียนโน๊ตน้อยว่าว่าง...ไม่เข้าพัก ที่นี้พอขนของเข้ามาในห้องเกิดอาการกลัวและขนลุกขึ้นมาดื้อๆ แต่ทำไงได้บอกเพื่อนร่วมแข่งขันว่าจะขอไปนอนพักอีกห้องจะกลับไปนอนที่ห้องนักกีฬาเปตองก็เสียเหลี่ยม ก็เอาเหอะ...พออาบน้ำอาบท่าจะนอนก็ไหว้พระก่อนก็นึกเองหวาดเสียวไปเองขนแขนสแตนอัพไปด้วย พอกราบพระอยู่มีเสียงในหัวบอกว่าเดี๋ยวมีคนมานอนด้วย...เราก็เฉยเสียง สวดมนต์ต่อ...ปรากฎว่ามีเสียงเคาะประตูสองสามครั้งแต่สะดุ้งโหย่งเลยเพราะสวดมนต์ไปใจก้วอกแวกไป ความกลัวนี้เหมือนกุ้งที่กลัวจนกี้ขึ้นสมองน่ะแหละ...ก็ฟังอีกมีเสียงเรียกเออคนแน่ๆ พอเปิดประตูเขาบอกห้องนี้ห้องเขา เราก็รู้เต็มอกแต่ว่าข่อยเปลี่ยนชุดนอนแล้วไม่ย้ายแน่ๆ เลยบอกเขาไปว่าพี่ๆหนูน่ะแก่แล้วขอหนูนอนก่อนนะถ้าพี่ไม่รังเกียจที่จะนอนด้วยก็เชิญ เกือบโดนเขวี้ยงด้วยกระเป๋าเพราะพี่แกว่า เอ็งนะเอ็งพี่น่ะเหนื่อยจะแย่นึกว่าจะได้อาบน้ำให้เย็นฉ่ำดันต้องไปนอนกะนักกีฬาฟุตบอลมันอีกหรือว่ะ...เออข้าโหสิเพราะข้ากลัวผัวเอ็งเตะนะว๊อย..ตอนนั้นสามียังมีชนม์ชีพอยู่...อ๊ะๆๆๆๆรอดตัวไปนะพี่เอ๊ยไม่งั้นถูกป้าติ๋มเรียงคิว....
พอเพื่อนสามีไปหาห้องพักใหม่ป้าติ๋มก็สวดมนต์ต่อ แล้วก็สะดุ้งอีกเพราะมีเสียงเคาะที่ประตูอีก หรือพี่แกเปลี่ยนใจมาให้ป้าติ๋มเอาลูกเปตองทุบหัว...พอเปิดประตูเป็นน้องผู้หญิงในทีมเปตองมาขอนอนด้วย...ก็บอกกันว่าจะนอนเลยเพราะพรุ่งนี้มีแข่งแต่เช้า...พอล้มตัวลงนอนมันนอนไม่หลับสิมันก็คิดเรื่อยเปื่อยว่า อยากไปวัดแขกสีลม...อยากเห็นรูปพระศิวะซะงั้น น้องที่มานอนด้วยก็ส่งเสียงท่ามกลางความมืดสลัวภายในห้องพักว่า ก็ไปพรุ่งนี้สิไม่เกิน 11.00 น.นะ
ได้ยินชัดเจน เราก็นึกว่าเขาพูดกับเรานะ ไม่ทันได้นึกว่าเราแค่คิดในใจ พอแข่งขันกีฬาเสร็จในวันนั้น เราก็ถามน้องคนนี้ว่าน้องรู้ได้ไงว่าพี่จะไปวัดแขกสีลม เธอก็บอกว่ารู้ไรพี่เราก็เล่าให้เธอฟังเธอบอกว่าเธอหลับสนิท(น้องคนนี้เป็นร่างทรงพระแม่อุมา...เขาเล่ากันมาว่าอย่างนั้น) เราก็เงียบไม่ถามต่อ นัดกับหลานสาวและน้องสาวน้องเขยทานข้าวเที่ยงกัน เจ้าหลานสาวมาก่อนบอกน้า..หนูจะพาน้าไปเซ็นทรัลปิ่นเกล้านะ ...

[หญิงป้า ณ คุ้มฮาแตก]

ถึง คุณ ญป้าค่ะ
มีเรื่องอัพเดทค่ะ ปรากฎว่าเพื่งรู้ข่าวมาว่า เจ้านายที่หนูเล่าให้ฟังนะคะ เค้าเพิ่งไล่คนออกไปหนึ่งคน โดยที่ไม่มีใครทราบสาเหตุุุุค่ะ แต่เท่าที่คุยๆกันและสันนิฯฐาน ประกอบกับเหตุปัจจัยต่างๆ ก็คือ มีบ่างช่างยุค่ะ
ถ้าเป็นอย่างงั้นจริงๆ ก็ไม่ไหวเหลือเกินนะคะ คนเรา

พอเล่าจบ ก็นึกได้ว่า หนูก็เอาเรื่องไม่น่าภิรมย์มาเล่ารบกวนคุณ ญป้าอีกแล้ว

หนุงหนิง...เดี๋ยวนี้เขาก็มีวิธีการให้คนออกจากงานด้วยวิธีแปลกๆทั้งนั้นแหละค่ะ
หญิงป้านี่ก็เถอะ เห็นว่าทำงานทุกอย่าง ถูกใจเบื้องต่ำ เบื้องสูง
ถ้าเขาอยากจะให้ออก เขาก็ มีเรื่องอะไรที่เราไม่รู้ว่ามันเกิดตั้งแต่เมื่อไหร่มาอ้าง

ปีที่แล้วหญิงป้าเจอ
คือต้องเลื่อนขั้น แต่ว่าเขาจะไม่ให้เรา โดยมีเหตุผลว่า
มีนังคนหนึ่งไปบอกว่า หญิงป้าไปจูบแก้มคนแก่ผู้ชายที่หญิงป้าดูแล
โถ...แต่ละคนที่ไม่เคยอาบน้ำมาเป็นเดือนๆนั่นนะ หญิงป้าไปจูบแก้ม
แต่หญิงป้าก็บอกว่า ฉันไม่รู้ว่ารายงานนั้นมาจากใคร แล้วต้องการเหตุผลอะไร
แต่เอาอย่างนี้นะ ฉันทำงานอยู่แบบเก่าน่ะดีแล้ว

แต่หญืงป้าก็ไม่ได้แสดงให้ใครเห็นว่าหญิงป้าคิดยังไงนะคะ
นอกจากบอกเทพยดาฟ้าดินไปว่า...
ดูเอาเถอะ ขนาดทำกุศลทุกวัน ยังใช้กรรมเก่าไม่หมดซักที

<span style='color:red'>บ่างตัวนั้นเป็นบ่างไทยหรือบ่างต่างชาติคะ</span>

[หญิงป้า ณ คุ้มฮาแตก]

เออแน่ะ ป้าติ๋ม เรื่องแบบนี้ ต้องถามหนูวิไล
เพราะจานโจ๊กน่ะ นั่งอยู่ดีๆ ก็เป็นจานโจ๊กธรรมดานี่แหละ
แต่เธอกลับมองไปเห็นเป็นคนอื่น (นี่ถ้าหนูวิไลไม่มีลูกชายที่รักป้าโจ๊ก จะงอนให้ด้วยนะ)

[ป้าติ๋ม]

กทม.กะป้าติ๋มนี่เอาป้าติ๋มไปทิ้งไว้ตรงไหนก็ไปรับตรงไหน ย้ำว่าไปส่งตรงไหนต้องไปรับตรงไหน ไปรับตรงนั้นก็จะไม่เจอ(แซว..หญิงป้าโจ๊ก) เพราะไปไม่ถูกเลยนะ เดินตามเจ้าหลานสาวไป ก็ไปเจอพระรูปของพระอิศวรหรือพระศิวะองค์ใหญ่มากขนลุกค่ะ เพราะว่าที่อยากไปวัดแขกสีลมก็เพราะอยากเห็นรูปพระศิวะ ก็ทั้งดีใจและชื่นใจที่ได้เห็นเพราะองค์โตมาก
ทานข้าวกะเจ้าหลานเสร็จ เจ้าน้องเขยลุงวินัยกะป้าต๋อยเขาก็มาถึงบอกว่าวันนี้จะพาป้าติ๋มไปเที่ยวที่วัดแขกสีลม....โดยมิได้นัดหมายกันไว้แต่อย่างใด...!!! ใครที่ไปเที่ยวที่วัดนี้ไม่รู้ว่าจะชอบกลิ่นกำยานอ่อนๆไหม...ป้าติ๋มชอบนะ....เสร็จสิ้นภาระกิจแข่งกีฬาและส่งท้ายปีเก่าและต้อนรับปีใหม่ก็กลับสู่หาดใหญ่ ตอนนั้นยังไม่ได้ย้ายมาที่เมืองเลย

น้องคนที่เขามาร้อยสร้อยให้มาหาป้าติ๋มที่ office มาบอกว่าป้าติ๋มหนูนึกออกแล้วว่าหนูเห็นใครที่ตัวป้าติ๋ม...ถ้าป้าติ๋มอยากเห็นอยากรู้ป้าติ๋มก็ระลึกถึงและบูชาพระพิฆเนศด้วยนะเพราะท่านรักลูกของท่านใครรักลูกท่านก็จะสัมผัสท่านได้....นี่เป็นครั้งแรก...

เธอมาบอกป้าติ๋มอย่างนั้นแต่ต่อมาอีกหลายปีที่(เธอเคยยืมเงินป้าติ๋มไป 1000 บาทแล้วไม่มีให้)เจอหน้ากันเธอก็หลบจนมีวันนึงเจอกันแบบที่เธอหลบไม่ทันเธอก็เข้ามาหาและขอโทษขอโพย แต่ไม่ต้องรอให้เธอยกแม่น้ำทั้ง 5 ป้าติ๋มต้องบอกเธอคนนี้ทำมาหากินและเลี้ยงตัวเองและลูกด้วยการดูดวงไพ่ยิปซีและลายมือเพราะเธอเกิดมีปัญหาในครอบครัวและการเงินอย่างรุนแรง แต่มีข้อแม้ว่าให้ทำมาหากินด้วยการดูลายมือและไพ่ยิปซีได้เท่าที่เธอหมดความร้อนใจเรื่องเงินทองเท่านั้น หากชีวิตเป็นปรกติดีแล้วให้เลิก ถ้าไม่เลิกจะเป็นสภาพเหมือนที่เคยลำบากมา และบอกว่าเงินที่ยืมไปยกให้เพราะสัมผัสรู้ได้ว่าธอไม่มีจะคืนให้จริงๆ...เจอกันครั้งหลังสุดก่อนป้าติ๋มย้ายไปเมืองเลยเธอบอกว่าทำตามที่ป้าติ๋มบอกแล้วดีขึ้น แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าเธอผู้นั้นเป็นอย่างไรบ้างแล้ว...

นี่ก็เป็นเรื่องแรกที่ทำไมจึงบอกให้ใครทำอะไรเพื่อคลายทุกข์เป็นครั้งแรกเหมือนกัน....?

[PHAN]

<span style='color:red'>บ่างตัวนั้นเป็นบ่างไทยหรือบ่างต่างชาติคะ</span>

หญิงป้า ขา ไห้ช้วยตอบไหม เดียวรอเจ้าของเรื้องมาเฉลยแล้วกัน ไม่รู้จะถูกหรือเปล่า

Gibbon กับ บ่าง นี้ตัวเดียวกันหรือเปล่าคะ อิ อิ

[ป้าติ๋ม]

<span style='color:red'>บ่างตัวนั้นเป็นบ่างไทยหรือบ่างต่างชาติคะ</span>

ฮาๆๆ น้องปานป้าติ๋มขำบ่างนะคะ....เออ...เข้าใจถามนะ บ่างไทยหรือบ่างเทศ...คริคริ

[tAd natchadapOrn]

สวัสดีค่ะพี่ๆเพื่อนๆทุกๆท่าน
ยังตามอ่านอยู่สม่ำเสมอนะคะ
ช่วงนี้เขียนอะไรไม่ค่อยออกค่ะ คอยเทคแคร์เพื่อนสมัยเรียนที่มาเยี่ยมเยียน
5วัน พาเพื่อนเที่ยวตะลอนๆ โหนรถเมล์ กะเดินกันเป็นหลัก สนุกมาก
พอเพื่อนกลับ ก็ไม่อยากทำไรเลย ยังเหนื่อยๆอยู่ค่ะ
วันนี้เลยได้กลับมาสวดมนต์ แผ่เมตตา แค่นี้ก็สุขสงบในใจแล้วค่ะ

<span style='color:red'>สวดมนต์เสร็จ
ก็รู้สึกเหมือนถูกสะกิดใจ มีอะไรมาดึงยึกๆ ให้เปิดเมลดู อ้าว จ๋ะเอ๋ ป้าติ๋มมาเยี่ยมถึงหลังบ้าน
รู้ได้ไงคะว่าคิดถึง
ทัดก็หนีไปเที่ยวกับเพื่อนมานะป้าติ๋ม </span>

[ป้าติ๋ม]

วันนี้เลยได้กลับมาสวดมนต์ แผ่เมตตา แค่นี้ก็สุขสงบในใจแล้วค่ะ

<span style='color:red'>สวดมนต์เสร็จ
ก็รู้สึกเหมือนถูกสะกิดใจ มีอะไรมาดึงยึกๆ ให้เปิดเมลดู อ้าว จ๋ะเอ๋ ป้าติ๋มมาเยี่ยมถึงหลังบ้าน
รู้ได้ไงคะว่าคิดถึง
ทัดก็หนีไปเที่ยวกับเพื่อนมานะป้าติ๋ม </span>

หวัดดีจ๊ะสาวสวยนี่ป้าติ๋มฝึกพลังจิตอยู่ไง...ป่าวล้อเล่นอ่ะ พอดีไปเห็นน้องทัดอีกทู้นึงอ่ะแหมสวยแหร่มกว่าสาวเจ้าที่ยกรักแร้ข้างขวารับลมเย็นๆ ช่วยเอาน้องทัดคืนมาให้หน่อยสิค่ะเพราะว่าคุยกะชื่อไม่เห็นยิ้มของนางงามวัดโพธิ์มันไม่หายคิดถึงเน้อ... เอาจ๊ะพักเหนื่อยสวดมนต์แล้วนอนพักให้หายเหนื่อยแล้วมาเล่าสู่กันฟังด้วยนะว่าไปเที่ยวไหนมาบ้าง...มีอะไรแปลกๆฮาๆเล่าให้ฟังบ้างเน้อจ้า...

[มะเหมี่ยว]

<span style='color:red'>น้องเหมี่ยว</span> หายไปนานเลย คิดถึงนะคะ

<span style='color:teal'>ยังอยู่ดีมีแฮงค่า เหมี่ยวกลับบ้านคุ้มค่ามาก
ได้ดูแลบุพการีตามอัตภาพ...สุขแบบเรียบๆค่ะพี่ปุย

หายจากวงการไปนาน กลับมาคราวนี้ มาสวัสดีพี่ๆเพื่อนๆที่น่ารักทุกคนค่ะ
ปีก่อนนู้นตอนท้องแซนดี้ ฝันเห็นพระรูปหนึ่ง...
รูปร่างสูง ผิวออกดำคล้ำ ใบหน้าและอารมณ์จำได้แม่น...ท่านนั่งบนหลังช้าง(เป็นพระนะคะ)ในฝัน
เหมี่ยวก้มลงกราบท่าน...ตื่นขึ้นมาจำฝันนั้นได้ไม่ลืม
ในเดือนเดียวกัน(ที่ฝัน)แม่บอกว่า มีพระธุดงค์รูปหนึ่ง จาริกมาแถวหมู่บ้าน
และพระรูปนั้นมีความประสงค์อยากตั้งวัดติดกับชลประทานของหมู่บ้าน
และขั้นตอนต่างๆในการสร้างวัด ได้ผ่านตามขั้นตอนของกรมศาสนา
เหมี่ยวดีใจที่มีการสร้างสถานที่ปฏิบัติธรรมที่หมู่บ้าน...ดีใจลึกๆเพราะหวังของเราคืออยากให้พ่อแม่หันมาปฏิบัติธรรม
จากวันนั้นมาปีกว่า มาถึงวันนี้ เหมี่ยวเดินทางมาเยี่ยมพ่อแม่ที่บ้านที่ร้อยเอ็ด
เหมี่ยวและสามีพาลูกๆไปปั่นจักยานเล่นรอบหมู่บ้าน รู้สึกในส่วนลึกๆว่าอยากพบพระรูปนั้น
อยากรู้ว่าท่านมาจากไหน เป็นยังไง...ช่วงที่เหมี่ยวมาถึงแรกๆท่านยังไม่มาประจำ ที่ดินที่พระรูปนั้นจะสร้างวัดยังว่างเปล่า
ยังไม่มีการก่อสร้างใดใด ...
วันหนึ่ง เหมี่ยวได้ยินคนในหมู่บ้านมาบอกว่า...พระรูปนั้นมาที่นั่น วันนั้นเป็นวันที่รถไถมาไถพื้นที่ให้เรียบ
เป็นวันเริ่มต้นของการสร้างวัด เหมี่ยวไม่รีรอ รีบไปที่นั่นทันที...เพราะอยากรู้ อยากเห็น อยากไปกราบนุโมทนาสาธุกับการมี่ท่านมาโปรดในครั้งนี้
พอไปถึง...เหมี่ยวเห็นท่านเดินสั่งงาน...รู้สึกปิติ บอกไม่ถูก
พอเห็นหน้าพระรูปนั้น...ฝันเมื่อปีก่อนตอนท้องแซนดี้ก็ผุดขึ้นในจิต...
ไม่แปลกอะไร ก็ตัวเองมักฝันเห็นอะไรอยู่แบบนี้เรือยมา...

วันหนึ่งได้มีโอกาสไปช่วยงานท่านที่สถานที่ตั้งวัด ได้สนธนากับท่านเล่าเรื่องที่เคยฝันเห็นพระรูปร่างแบบนี้ อารมณ์แบบนี้เมื่อปีก่อนให้ท่านฟัง
และบอกท่านว่า ในฝันท่านนั่งบนหลังช้าง...
ท่านเงียบ มองหน้าเหมี่ยวนิ่ง...ท่านไม่ได้ปรารภอะไร ท่านนิ่ง

วันเสาร์ที่ผ่านมา เหมี่ยวได้นิมนต์พระที่วัด(ตั้งใหม่)นั้นมาทำพิธีถอดถอนที่บ้าน (บ้านเคยถูกฟ้าผ่าสองครั้ง)
พระอาจารย์รูปนั้นที่เหมี่ยวเคยฝันเห็นไม่ได้มาด้วย เพราะท่านเดินทางไปทำธุระที่วัดจ.สมุทรปราการ
ด้วยความสนใจ อยากรู้ เกี่ยวกับที่มาที่ไปของการมาตั้งวัด และเกี่ยวกับพระอาจารย์รูปนั้น(ที่เหมี่ยวเคยฝันเห็น) จึงได้เรียนถามพระรูปหนึ่งที่มาวันนั้น
ได้ความว่า...พระอาจารย์รูปนั้น ท่านออกบวชตั้งแต่อายุเพียง ๔ขวบ
หนีพ่อแม่ออกบวชเป็นสามเณร....บวชเป็นพระเป็นลูกศิษย์ของพระอาจารย์สมชายวัดเขาสุกิม
ท่านสร้างบารมีไปเรื่อย สร้างวัดมาแล้วสามที่...เพราะท่านต้องสร้างสิ่งนี้ เจ้ากรรมนายเวรจึงจะบางเบา
เพราะท่านเป็นเจ้าเมืองเก่า ชาตินี้ มีทางนี้เท่านั้นที่จะช่วยท่านได้ คือบำเพ็ญบารมีทางธรรมให้เต็ม

เหมี่ยว(อึ้ง)เงียบ...เจ้าเมืองเก่า ...
ตอนที่เราฝันคราวนู้นนั้น ฝันยังคิดว่า พระนั่งบนหลังช้าง ได้ด้วยหรือ...
วันนี้เข้าใจแล้ว...

เหนือสิ่งอื่นใด ดีใจมากกว่า ที่มีที่ปฏิบัติธรรมมีพระที่มีบารมีทางธรรม ประพฤติประติบัติตนในข้อวัตรที่เคร่งครัดมาโปรดพ่อแม่ของเรา...
สุขไปมากกว่านั้น ที่เห็นแม่ไปบวชชีพราหม์ที่นั่น แล้วแม่มีความสุข จิตเบิกบานกลับมา
แม่เล่าว่า ท่านดุ ท่านเคร่งในข้อวัตรมาก สอนได้แจ้งมาก แม่บอกว่าถ้ามีบวชแม่ขาวอีกจะไปอีก อิอิ ไชโย...ดีใจได้พาแม่ขึ้นสวรรค์

ที่บอกตอนต้นว่ามาครั้งนี้รู้สึกคุ้มค่า เพราะได้เห็นพิธีหลอมทอง เททอง หล่อพระ พระพุทธรูปปางประทานพร
ได้มีโอกาสร่วมอนุโมทนาบุญ...ได้เติมในสิ่งที่อยากเติม คือทาน...
ไม่ได้เขามาอ่านทุกวันเลยค่ะ เพราะอยู่นี่ลูกดื้อต้องคอยตามดู ปล่อยให้เล่นกันเองสองพี่น้องเหมือนอยู่บ้านที่สโลวเกียไม่ได้
คุณหล่อนทั้งสองเล่นเก็บขี้ไก่มาอม เก็บแมงบ้ง แมงหนอนตามต้นดอกพุทมาเล่น เล่นทุกอย่างที่ขวางหน้า อิพ่ออิแม่ได้แต่ปวดเศียรเวียนเกล้าไปตามกัน อิอิ..เฮ้อออ...แต่ก็คุ้มค่ะ</span>

[Beminds]

ถึง คุณ ญป้าค่ะ
มีเรื่องอัพเดทค่ะ ปรากฎว่าเพื่งรู้ข่าวมาว่า เจ้านายที่หนูเล่าให้ฟังนะคะ เค้าเพิ่งไล่คนออกไปหนึ่งคน โดยที่ไม่มีใครทราบสาเหตุุุุุค่ะ แต่เท่าที่คุยๆกันและสันนิฯฐาน ประกอบกับเหตุปัจจัยต่างๆ ก็คือ มีบ่างช่างยุค่ะ
ถ้าเป็นอย่างงั้นจริงๆ ก็ไม่ไหวเหลือเกินนะคะ คนเรา

พอเล่าจบ ก็นึกได้ว่า หนูก็เอาเรื่องไม่น่าภิรมย์มาเล่ารบกวนคุณ ญป้าอีกแล้ว

หนุงหนิง...เดี๋ยวนี้เขาก็มีวิธีการให้คนออกจากงานด้วยวิธีแปลกๆทั้งนั้นแหละค่ะ
หญิงป้านี่ก็เถอะ เห็นว่าทำงานทุกอย่าง ถูกใจเบื้องต่ำ เบื้องสูง
ถ้าเขาอยากจะให้ออก เขาก็ มีเรื่องอะไรที่เราไม่รู้ว่ามันเกิดตั้งแต่เมื่อไหร่มาอ้าง

ปีที่แล้วหญิงป้าเจอ
คือต้องเลื่อนขั้น แต่ว่าเขาจะไม่ให้เรา โดยมีเหตุผลว่า
มีนังคนหนึ่งไปบอกว่า หญิงป้าไปจูบแก้มคนแก่ผู้ชายที่หญิงป้าดูแล
โถ...แต่ละคนที่ไม่เคยอาบน้ำมาเป็นเดือนๆนั่นนะ หญิงป้าไปจูบแก้ม
แต่หญิงป้าก็บอกว่า ฉันไม่รู้ว่ารายงานนั้นมาจากใคร แล้วต้องการเหตุผลอะไร
แต่เอาอย่างนี้นะ ฉันทำงานอยู่แบบเก่าน่ะดีแล้ว

แต่หญืงป้าก็ไม่ได้แสดงให้ใครเห็นว่าหญิงป้าคิดยังไงนะคะ
นอกจากบอกเทพยดาฟ้าดินไปว่า...
ดูเอาเถอะ ขนาดทำกุศลทุกวัน ยังใช้กรรมเก่าไม่หมดซักที

<span style='color:red'>บ่างตัวนั้นเป็นบ่างไทยหรือบ่างต่างชาติคะ</span>

คุณ ญ ป้าขา ก่อนอื่น หนูไม่ได้ชื่อหนุงหนิงนะ


บ่างนั้นเป็นบ่างไทยค่ะ หนูคิดว่านิสัยแบบบ่าง ชอบแทงข้างหลังนี่ฝรั่งไม่ค่อยเป็นนะคะ แต่คนที่โดนไล่ออกนั้น เป็นต่างชาติ ตอนนี้คนในที่ทำงานก็คุยกันๆ เรื่องนี้ หลายคนเตรียมตัวหางานใหม่กันแล้วค่ะ เพราะเบื่อเจ้านายแบบนี้ คนเชื่อกันว่า something ที่เป็น affair เกิดขึ้น

[Mooyong]

เหมี่ยว เสียดายพี่ไม่ได้เข้าไปไหว้พระที่วัดใหม่ด้วย

[หญิงป้า ณ คุ้มฮาแตก]

คุณ ญ ป้าขา ก่อนอื่น หนูไม่ได้ชื่อหนุงหนิงนะ

ฮาาาาาาาาาา
ขอโทษ ที่ไปตั้งชื่อให้ผิด

[Beminds]

คุณ ญ ป้าขา ก่อนอื่น หนูไม่ได้ชื่อหนุงหนิงนะ

ฮาาาาาาาาาา
ขอโทษ ที่ไปตั้งชื่อให้ผิด

แต่ยินดีให้คุณ ญป้าเรียก หนุงหนิงค่ะ