ครัวไกลบ้าน • แสดงกระทู้

หนูป้อม เขียน: สงสัยมานานแล้วค่ะ มีท่านใดช่วยเฉลยให้ได้บ้าง

1.หน้าอิ่มบุญ เป็นยังไงคะ แล้วคนหน้าอิ่มบุญนี่เป็นไงคะ...หน้ามีแก้ม? มีรัศมี? ผิวดี?
(เห็นพูดกัน แต่ไม่เห็นมีอธิบาย..นอกครัวไกลบ้านนะคะ)

2.เรื่องเงิน เงินไม่สำคัญเสมอไป

ใบหน้าของผู้ที่มีเมตตาเป็นกุศล
เวลาเรามองหน้าเขา เรารู้สึกว่าชอบ แปลว่าเขาคนนั้นมีกรรมดีมาจากชาติก่อน
ทำให้คนอื่นชอบเขา

เงินนั้น สำคัญหรือไม่
อยู่ที่ว่าเราปรารถนาเพียงใดในชีวิต
ปรารถนามาก ก็สำคัญมาก
ปรารถนาน้อยก็สำคัญน้อย

หญิงป้า เขียน: <a href='http://s156.photobucket.com/albums/t33/Suwadee/?action=view¤t=veerebijnadear.jpg' target='_blank'></a>

ที่จริงน่ะคิดถึงทุกวันเลย อันนี้ไม่ได้ปากหวานจนกระดกก้นแก้วหรอกนะคะ
เป็นความรู้สึกจริงๆ แล้วหากป้าติ๋มไปถึงหน้าบ้านจานโจ๊กก็อย่าต๊กกะใจเน้อ

โดย **tAd natchadapOrn** » อังคาร ม.ค. 11, 2011 9:02 am

ยังติดตามอ่านอยู่เสมอนะคะ สวัสดีจ้าพี่ปุย ป้าติ๋ม หญิงป้า หนูป้อม
แหมๆ กระทู้สัมผัสที่6 ภาค4.....เปิดตัวด้วยรูปโรแมนติกแห่งปี ณฮอล์แลนด์ หอมหวานซะจริงๆ

รูปมุมล่างซ้ายนี่เห็นแล้วน่าซูมมมม เข้าไปอีก!! อิอิ

(แก้ไขเนื่องจากโพสซ้ำ...)
รูปภาพ

ท่านหญิงป้า ขอบพระคุณนะคะที่ตอบข้อสงสัย ...

ป้าติ๋มค่ะ รออ่านเรื่องทดสอบจิตอยู่ค่ะ(หนูป้อมเอง สอบตก ต้อง สอบซ่อมอยู่เรื่อยๆนะคะ5555...)

พี่ทัด จ๊า...คิดเหมือนกันเลย ดูหวานน่ารักมากๆ ๆ (คิด...ว่าจะโชคดีเจอ หนุ่มดีแบบคุณหญิงป้าได้หรือเปล่า..จะได้สละโสด ซะที จะได้ลงจากคานก่อนนั่งสนิท...อิอิ...สงสัยต้องรอสักพัก...อิอิ)

โดย **phimmanee** » อังคาร ม.ค. 11, 2011 2:29 pm

เอ๊ะ! ภาพนี้ไม่น่าจะใช่สัมผัสที่หกนะ หรือสาวๆว่าไงจ๊ะ

โดย **phimmanee** » อังคาร ม.ค. 11, 2011 2:33 pm

หนูป้อม เขียน: พี่ทัด จ๊า...คิดเหมือนกันเลย ดูหวานน่ารักมากๆ ๆ (คิด...ว่าจะโชคดีเจอ หนุ่มดีแบบคุณหญิงป้าได้หรือเปล่า..จะได้สละโสด ซะที จะได้ลงจากคานก่อนนั่งสนิท...อิอิ...สงสัยต้องรอสักพัก...อิอิ)

หนูป้อมต้องร้องเพลง"ซําบายดีที่คานทอง" ของ ศิริพร อำไพพงษ์
<a href='http://www.youtube.com/watch?v=0nydZd-B3Vw' target='_blank'>http://www.youtube.com/watch?v=0nydZd-B3Vw</a>

phimmanee เขียน:
เอ๊ะ! ภาพนี้ไม่น่าจะใช่สัมผัสที่หกนะ หรือสาวๆว่าไงจ๊ะ

ใช่สัมผัสที่หกอย่างแน่นอน
เพราะรู้ว่าจะต้องมีคนเข้ามาถาม จึงโพสรูปนี้

วันที่แต่งงานกับพ่อเจ้าเนยรู้ว่า จะไม่ได้อยู่กับเขานาน
แต่จะต้องแต่งกับเขา เพื่อไปพบอีกคนหนึ่ง
และก็ไม่สามารถเลี่ยงวิบากกรรม โดยไม่แต่งงานกับพ่อเจ้าเนยได้

อยู่ด้วยกัน ก็รู้เสมอว่า ไม่ใช่
แต่พอผู้ชายคนนี้จูบที่แก้มครั้งแรก ก็รู้ได้ทันทีว่า
คนนี้เองที่ทำให้ฉันต้องจากเมืองไทย มาอยู่ที่ฮอลแลนด์

โดย **phimmanee** » อังคาร ม.ค. 11, 2011 2:45 pm

หญิงป้า เขียน:
phimmanee เขียน:
เอ๊ะ! ภาพนี้ไม่น่าจะใช่สัมผัสที่หกนะ หรือสาวๆว่าไงจ๊ะ

ใช่สัมผัสที่หกอย่างแน่นอน
เพราะรู้ว่าจะต้องมีคนเข้ามาถาม จึงโพสรูปนี้

หญิงป้าขา ภาพนี้เรียกสัมผัสกายค่ะ ไม่ใช่สัมผัสที่หก(ฮิ ฮิ แซวไม่เลิก) แล้วในภาพนี้หญิงป้าร้องเพลงนี้หรือเปล่าคะ "จูบใครคิดว่าไม่สําคัญ จูบเบาๆเท่านั้น............"

ไม่ได้เข้ามาตอบคุณพิม...
แต่เข้ามาด้วยความรู้สึกเสียดาย

เสียดายที่จะมีใครหลายคนที่กำลังหลงระเริงกับหนทางสู่ "อบาย"
ระเริงกับสิ่งที่เขาคิดว่า นั่นคือความสุข

เสียดายที่กำลังเดินทางไปพบความทุกข์

เสียดายที่ แม้แต่การสวดมนต์ ก็เป็นสิ่งที่ไม่น่าทำสำหรับเขา

โดย **Beminds** » อังคาร ม.ค. 11, 2011 9:02 pm

หญิงป้า เขียน: ไม่ได้เข้ามาตอบคุณพิม...
แต่เข้ามาด้วยความรู้สึกเสียดาย

เสียดายที่จะมีใครหลายคนที่กำลังหลงระเริงกับหนทางสู่ "อบาย"
ระเริงกับสิ่งที่เขาคิดว่า นั่นคือความสุข

เสียดายที่กำลังเดินทางไปพบความทุกข์

เสียดายที่ แม้แต่การสวดมนต์ ก็เป็นสิ่งที่ไม่น่าทำสำหรับเขา

คนเราห้ามกรรมไม่ได้ไม่ใช่เหรอคะ คุณ ญ ป้า
จิตใจ นิสัยและความคิดของคนนี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของกรรมใช่ไหมคะ
แบบนี้ การแสดงออกต่างๆของคนเรานี่ก็คือ กรรมพาไปใช่ไหมคะ

นั่นล่ะ ที่หญิงป้าเสียดาย

คิดถึงตัวเอง ตอนที่มีโอกาสใช้ชีวิตอยู่กับผู้ที่มีศีล ปฏิบัติธรรม
หญิงป้าน่าจะมีโอกาสได้เรียนรู้มากกว่านี้
แต่เอาเวลาไปใช้กับความสวย ความงาม
เอาเวลาไปขับรถส่งคนขี้เมาตามบ้าน
ก็เรากลัวว่าเพื่อนจะเป็นอะไรไป แต่ไม่สำนึกคำที่ว่า กรรมใคร กรรมมัน ในตอนนั้น
ตามเพื่อนไปทุกคลับ ทั้งที่ตัวเองเป็นคนไม่ดื่ม
แต่ขอไปนั่งฟังพวกเพื่อนที่เมา คุยกัน แล้วหัวเราะไปกับเพื่อนได้
ทั้งที่คนขี้เมา จะเอาอะไรนักหนา
ท่านยาย ท่านย่า เตือนว่า น่าจะเอาเวลาไปทำในสิ่งที่มีประโยชน์
ก็เถียงว่า ที่เอาเพื่อนไปส่งบ้านยามที่พวกเขาเมา นี่ก็มีประโยชน์

ไม่ใช้สมองคิดว่าผู้ที่มีศีลเขาเตือนมานั้น หมายถึงอะไร

แต่ก็ยังดีที่ตอนแต่งงาน เลิกรับส่งเพื่อน
มาใช้ชีวิตกับครอบครัว มีลูกก็เลี้ยงลูก ตั้งใจเลี้ยงจริงๆ
แล้วก็ไปมีเพื่อนที่มีลูกรุ่นเดียวกัน
คบกันในตอนนั้น ก็คุยกันเรื่องขีวิตในต่างแดน จะทำอย่างไรให้อยู่รอด
และถ้ามีอะไรที่เราไม่เคยรู็จัก เช่นลูกไม่สบาย ลูกไปโรงเรียน
เราก็มาคุยกัน...ใครมีปัญหาอะไร ก็รีบไปหา ไปเยี่ยมกัน ช่วยกันแก้ปัญหา
ตรงจุดนี้เป็นจุดที่หญิงป้าเริ่มใช้ธรรมะของพระพุทธองค์มาแก้ไขปัญหาในชีวิต
และเริ่มเห็นสัจจธรรมของพระพุทธองค์ ตรงที่ลูกไม่สบาย

ตรงนั้น...ทำให้หญิงป้าออกมาเตือนหลายคนว่า
อย่ามองเห็นความสนุกสนานของชีวิตเป็นเรื่องที่จีรัง

และมาถึงตรงนี้ ขณะนี้
หญิงป้าได้รับรู้ถึงความทุกข์ของเพื่อนมนุษย์ในไม่ช้า
อีกไม่นาน จะมีหลายคนพบกับความสูญเสีย ความพลัดพราก...
และเมื่อถึงตอนนั้นเขาจะเชื่อในสิ่งที่เขาไม่เคยเชื่อ
เขาจะสวดมนต์ วิงวอนขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วย
แต่ว่า...มันอาจจะสายไป

โดย **ป้าติ๋ม** » พุธ ม.ค. 12, 2011 4:40 am

Puimek เขียน: ตามมารออ่านค่ะป้าติ๋ม
ปุยชอบอ่านนะคะ เพราะความรู้ด้านนี้ยังน้อยมาก
ชอบมาเก็บเกี่ยวจากผู้ที่รู้มากกว่า...

พระเจ้าเลยส่งมาให้เป็น "ทวารบาล"
คอยเปิดประตูกระทู้... อิอิ...

รออยู่นะคะ...

น้องปุย หนูป้อม ป้าติ๋มก็อยากจะมาเล่าเรื่อง การทดสอบจิตมนุษย์ เหลือเกินแต่ก็นั่นหล่ะพยายามถ่ายรูปเจ้า "หลักฐาน" อย่างไรๆ ก็ไม่ได้เสียทีเย็นนี้หลังเลิกงานต้องลองถ่ายรูปและโหลดเข้า photobuck. อีกที นะ..มันก็เหมือนมีบางสิ่งบางอย่างทำให้เราทำตามที่ใจคิดไม่สำเร็จเพราะเหมือนจะบอกเราว่าหากคนที่เขาไม่เชื่อเขาก็จะมองว่างายงม แต่ป้าติ๋มก็ตอบในใจว่าขอเหอะหากเรื่องที่จะเล่านี้มันทำให้เพื่อนมนุษย์ผู้อื่นใส่ออมสินบุญ วันหนึ่งสิ่งที่ออมก็ช่วยเราได้แบบคาดไม่ถึง จึงขอและรั้นที่จะเล่า...แล้วก็จะบอกว่าทำไม่ต้องทดสอบใจ บทที่ 2 ของปี

หนูป้อมมารออ่านนะ

โดย **tAd natchadapOrn** » พุธ ม.ค. 12, 2011 8:08 am

หนูป้อม ข้อความนี้เขียนขึ้นเมื่อ Yesterday at 02:05 pm

พี่ทัด จ๊า...คิดเหมือนกันเลย ดูหวานน่ารักมากๆ ๆ (คิด...ว่าจะโชคดีเจอ ดีแบบคุณหญิงป้าได้หรือเปล่า..จะได้สละโสด ซะที จะได้ลงจากคานก่อนนั่งสนิท...อิอิ...สงสัยต้องรอสักพัก...อิอิ)

หญิงป้าคะ เจ้าคุณพอจะมีพี่มีน้อง หรือญาติๆ ที่โสดๆอยู่ ขี่ม้าขาว มาอุ้มหนูป้อม ลงจากคานที่ว่าที.....
อิอิ แซวเสร็จและ ขอปูเสื่อฟังป้าติ๋ม เล่าเลยนะคะ.....

โดย **ป้าติ๋ม** » พุธ ม.ค. 12, 2011 12:14 pm

ป้าติ๋ม เขียน:
ผัสสะ ในทางพระพุทธศาสนา หมายถึง สัมผัส การกระทบ การถูกต้องที่ให้เกิดความรู้สึก
ผัสสะ เป็น ความประจวบกันแห่งสามสิ่ง คือ อายตนะภายใน(ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ) อายตนะภายนอก(รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ธรรมารมณ์) และวิญญาณ
หลังจากสอบผ่านบททดสอบแรกไปแล้ว จากนั้นอีก 2 วันก็มีเรื่องให้ได้ทดสอบจิตอีกหนึ่งเรื่องแต่เป็นเรื่องที่ดีที่ทำให้มนุษย์ที่มีความเชื่อว่า เมื่อมีทุกข์แล้ว สุขจะบังเกิดทดแทนได้บ้างหรือไม่ ? หากจะเข้ามาเล่าให้จบเสียทีเดียวในวันนี้เดี๋ยวไม่มีใครเข้าทู้มาเลยก็จะเซ็งเป็ดไปซะก่อน แล้วต้องไปหาหลักฐานมาประกอบการเล่าจึงจะทำให้เครดิตความเชื่อเรื่องทุกข์และสุขขลังขึ้น....

เรื่องที่จะเล่าต่อนี้เป็น บททดสอบใจบทที่ 2 ของปี 2554 ต้องบอกผู้อ่านก่อนว่าเป็นความเห็นและความเชื่อส่วนบุคคล มิได้หลงใหลได้ปลื้มชักนำผู้ใดให้งมงายโง่เง่าไปกับเรื่องเหนือธรรมชาติ

บททดสอบใจนี้เกิดเมื่อวันที่ 9 ม.ค. 2554 นี่เอง มันจะเป็นความบังเอิญหรือไรที่มีเหตุการณ์หนึ่งไม่ขอเล่าให้เดาเอาเอง ฮา...ทำให้ภาวะจิตขุ่นมัวเล็กน้อยลืมยิ้มแบบนางงามไปได้เหมือนกัน แต่มานั่งคิดว่าเออนะ สิ่งใดในโลกไม่เที่ยง เมื่อวันที่ 4 ม.ค. 2554 เราก็ยังอยู่บนส้นสูง นุ่งกระโปรงย้วย ใส่เสื้อกันหนาวตัวยาว ผ้าพันคอกันความหนาวเย็นเต็มสรีมเข็นเจ้า jet army Fino เข้าร้านซ่อมอยู่เลย อยากเอาผ้าพันคอออก อยากถอดเสื้อกันหนาว (ไม่อยากถอดกระโปรงย้วย เดี๋ยวโป๊) อยากถอดส้นสูง ตอนนี้มันช่างร้อนเสียเหลือเกิน...ฮา..ฮา... แม้ว่ามันไม่หนักหนาอะไรอะไหล่เสื่อมก็เปลี่ยนแค่นั้น แต่วันนั้นความกังวลมันมากกว่ารถเสีย มากกว่าเงินค่าซ่อม แต่มันคือหน้าที่ๆต้องไปทำงานและลงเวลาให้ทัน 08.30 น. ต่างหาก
การบอกว่ารถเสียมันเป็นเหตุผลที่เชยมากแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องจริง มันเป็นตัวชี้วัดว่าความพร้อมในการทำงานไม่มีมากกว่า แต่วันนั้นระดับอารมณ์ดีมากมองโลกเชิงบวกและเข้าข้างตัวเองว่า...ก็มันเกิดขึ้นแล้วจะไปทันไม่ทันก็ช่างเถิด" บททดสอบใจวันนั้นจึงผ่านไปได้ด้วยดีที่ไม่สายและไม่ต้องชี้แจงใคร ไอ้ความที่มีวัยตัวเลขมากกว่าคนอื่นนี้ก็เป็นปัจจัยให้คิดมากในกรณีได้เหมือนกันว่าป่าว...

หลังเลิกงานก็มานั่งหน้าคอมเปิดครัวไกลบ้านเนี่ยหล่ะ...ก็ให้ เอ...ในใจ แล้วอัศจรรย์ทดสอบแห่งความสุขเล่าจะมีไหมหรือมีแต่ทดสอบใจที่ต้องระงับยับยั้งอารมณ์ให้ไม่โมหะ โทสะ มีไหมที่จะทำให้เบิกบาน ยิ้มแป้น อิ่มเอม....หันมองหิ้งพระ หลวงพ่อพุทธโสธรยิ้มกับท่าน ทันใดนั้นเอง...

มีมุมกระดาษอยู่บนหิ้งพระ...จำด้ายยยยยไม่ลืม...เป็นกระดาษน้อยคอยความหวังของคนไทยเกือบค่อนประเทศที่รอคอยทุกวันที่ 1 และวันทีี 16 ของทุกเดือน ถึงตรงนี้เหรอ ขาไวมากปรู๊ดเดียวถึงหิ้งพระหยิบลงมา หน้าจอครัวชิดด้านขวามือก่อนเปิดกลูเกิล "ตรวจสลากกินแบ่ง(ต้องแบ่งด้วยเหรอ)รัฐบาล ตอนซื้อนี่ก็เสียภาษีซื้อนะ เมืองไทยนี่ทำมาหากินได้ดีอยู่ ลอตเตอรี่ฉบับละ 80 บาท ซื้อจริงน่ะมันปาเข้าไป 100 บาท หากเป็นตัวเลขที่ดังแล้วเขาจับชุดให้เขากันจะแพงขึ้นเป็นฉบับละ 120 บาท โถ!เพราะคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของรางวัลที่หนึ่งเนี่ยแหละ โง่กว่าถูกเอาเปรียบก็ยอม คิดแล้วก็นะ แม่มู่หมูหมูออมสินตัวน้อยอย่างป้าติ๋มก็โลภะ....นอกเรื่องแล้ว มีผู้สนใจอ่านบอกเรื่องยาวๆไม่น่าอ่าน แต่ก็นะมันก็ไม่ต่อเนื่อง บลิวอารมณ์ไม่ได้น่ะเวลาเล่ามันก็หยาวววววอย่างเงี๊ยะ....เดี๋ยวมายังไม่จบจ้า

ประสบการณ์สัมผัสที่หก (สี่)

ผู้ใช้งานขณะนี้