โทรถูกกลับเมืองไทย

[นิรินธนา]

<span style='color:red'>ไม่นึกเลยว่า คนเลวตัณหากลับ มีมาตั้งแต่สมัยพี่เมรีเด็กแน่ะ

น้องก็คิดว่าเรื่องมันก็เกือบจะสามสิบปีมาแล้วนะพี่ ป่านนี้ลุงแกคงลอยคออยู่ในกระทองแดงอ่ะนิ</span>

[rabbit]

<span style='color:blue'>ขอบคุณมากๆนะคะพี่เมรีีสำหรับนิยายชีวิตจริงของพี่ที่ให้ความรู้ให้อุทาหรณ์สอนทุกคนที่มีลูกสาว ไม่อยากเชื่อว่าในชีวิตจริงของผู้หญิงคนหนึ่งมันจะเลวร้ายได้ถึงขนาดนี้ ต่ายต้องขอโทษพี่เมรีอย่างแรงที่ได้อ่านแต่ตอนต้นของเรื่องทำให้คิดอยู่ในใจว่าทำไมถึงได้รักปั๋วซะมากมายถึงขนาดยอมเป็นกระสอบทรายให้เค้ามาถึงตอนนี้ถึงได้เข้าใจว่าพี่เมรีเป็นแม่ที่ประเสริฐยิ่งนักพี่เมรีเข้มแข็งจริงๆผ่านเรื่องเลวร้ายมามากมายยังยอมที่จะเอามาบอกเล่าเพื่อเตือนใจและให้ความรู้แก่ทุกคน คงจะมีน้อยคนนักที่กล้าหาญและยอมเปิดเผยความจริงให้สังคมได้รับรู้ ต่ายขอให้พี่เมรีจงพบเจอแต่ความสุขความเจริญตราบชั่วนิรันดรณ์</span>

[modnoi]

โอ้!!! คุณพี่เมรี นึกว่าแบบนี้มีแต่ในนิยาย เป็นชีวิติจริงที่ไม่มีตอนจบ ขอให้กำลังใจพี่อีกคนค่ะ

ปล.สำนวนพี่เขียนนิยายขายได้น่ะนี่

มดน้อย

[แก้วเจ้าจอม]

มาติดตามอ่าน และเป็นกำลังใจให้คะ เชื่อว่ามีหลายๆ ชีวิต ไม่ว่าเด็กหญิงหรือเด้กชาย เป็นเหยื่อพวกนี้เยอะ เราตอนนี้เป็นผู้ใหญ่ คงต้องดูแลลูกหลานให้ดีที่สุดคะ

[Mary UK]

<span style='color:blue'>เมรีขอขอบพระคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน แถมให้ศิลให้พรอย่างกะเมรีพึ่งรอดตายที่โดนรถสิบแปดล้อเฉียวมาหนิ ไม่ต้องพากันคิดมากเกี่ยวกับเรื่องของเมรี เพราะเรื่องมันก็นานมาแล้วและก็ไม่ได้ไปนั่งโทษใคร แต่ว่าภัยที่เกิดขึ้นในลักษณะนี้มันระบาดไปทั่วและไม่เคยหยุดนิ่ง ที่เล่าให้ฟังก็เพียงเพื่ออยากให้ทุกๆคน อย่าได้ละเลยที่จะอธิบายเหตุและผลให้แก่บุตรหลานหรือคนใกล้ชิดมันก็เท่านั้น <span style='color:green'>เด็กไม่จำเป็นต้องดีด้วยไม้เพราะนั้นเป็นเพียงการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ การบังคับอย่างมีเหตุผลในการทำโทษส่งผลให้เด็กดีได้โดยไม่ต้องใช้กำลังนั้นคือการแก้ปัญหาที่ต้นเหตุโดยแท้จริง</span>.

ขอบคุณจากใจ</span>

[Mary UK]

<span style='font-size:14pt;line-height:100%'><span style='color:red'>ต่อจากความที่แล้ว</span></span>

<span style='color:blue'>หลังจากที่เด็กหญิงก้มมองดูเศษตังค์เหรียญที่มีอยู่ด้วยกันสองบาท ด้วยอาการสั่นสะท้านพร้อมกับได้ทบทวนไปถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น มันทำให้สมองน้อยๆของเด็กหญิงเกิดความสับสนระหว่างบาปบุญและสวรรค์กะนรก ด้วยว่าย่าของเด็กหญิงชอบที่จะพาไปทำบุญตามวัดต่างๆ วัดที่ทำให้เด็กหญิงกลัวมากๆจนไม่กล้าและไม่อยากที่จะป ก็คือวัดที่มีการจำลองสถานที่ของชีวิตหลังความตายมาเป็นแบบอย่างให้คนทั้งหลายได้ดู
ถ้าคนไหนเป็นคนดีตายแล้วก็ได้ขึ้นสวรรค์ และแบบจำลองสถานที่ของสวรรค์ก็สวยงามมากๆ ถึงกะจะทำให้เด็กหญิงอยากตายและจะได้ไปอยู่ ด้วยว่าเด็กหญิงไม่อยากขายของและได้แต่งตัวสวยๆ ช่วงที่เด็กหญิงเดินดูสวรรค์จำลองอยู่นั้น ผู้เป็นย่าก็พูดอยู่แต่ว่าต้องเป็นเด็กดีไม่ดื้อ ไม่ซน รู้จักช่วยเหลือ เพื่อแผ่ผู้อื่น เมื่อเดินดูจนครบทุกชั้นทุกมุนของสวรรค์เสร็จแล้ว ผู้เป็นย่าก็พาเด็กหญิงไปดูผลกรรมของการทำชั่วหรือที่เรียกว่านรกนั้นเอง นรกจำลองถึงกับทำให้เด็กหญิงตะลึงกับสิ่งปลูกสร้างและอากัปกิริยาของหุ่นในนรก เด็กหญิงรีบกระแซะขยับเบียดย่าอย่างไม่ห่างตัว แล้วผู้เป็นย่าก็บอกแค่ว่า เด็กไม่ดีตายแล้วจะต้องมาที่นี้ คนไหนชอบพูดคำหยาบก็จะถูกอีแล้งจิกไส้ออกมากิน คนไหนมากชู้หลายปั๋วตายแล้วก็ต้องไปปีนต้นงิ้วที่มีหนามเป็นเหล็กแหลมคม คนไหนไม่รู้จักช่วยเหลือคนอื่นตายแล้วก็จะถูกตัดมือตัดแขน ผู้ย่าเป็นเห็นอะไรก็พูดไปแบบนั้น จึงทำให้เด็กหญิงมีแต่ความกลัวและกลัวคือกลัวมากๆกลัวอย่างไม่มีเหตุผล
นอกจากนี้ผู้เป็นย่าจะลงโทษหลานๆด้วยไม้หน้าสามหรือไม่ก็ไม้กวาดทางมะพร้าว ส่วนผู้เป็นอาที่ได้อาศัยชาคาบ้านเดียวกันกับย่า ก็จะลงโทษหลานด้วยการเตะและตบเป็นหลัก จึงไม่น่าแปลกเลยที่เด็กหญิงคนนี้จะเป็นเด็กในลักษณะปร่ำๆเปรอๆ ต้องขอย้ำเพื่อให้เกิดความเข้าใจซักนิดเรื่องหลานของย่าทุกคน คือคนที่จิตไม่ปรกติเห็นมีแต่เด็กหญิงคนนี้คนเดียว เพราะหลานที่เหลือไม่เคยไปไหนกับผู้เป็นย่าซักที เพราะต้องอยู่ขายของรอย่ากลับมาโดยมีอาจัดเตรียมของให้ งั้นก็มาเข้าเรื่องกันต่อ ระหว่างที่เด็กหญิงได้เดินทางกลับบ้านโดนโยนขนมในถาดทิ้งทั้งหมดอย่างไม่แยแส เด็กหญิงก็เกิดอาการกลัวและอายที่จะบอกกับผู้เป็นย่าถึงเรื่องที่เกิด และก็กลัวจะต้องตกนรกอีกอย่างกลัวย่าจะตีกลัวอาจะตบ จึงได้เดินแวะเข้าห้องน้ำสาธารณะที่มีอยู่ข้างหลังตลาด พอเข้าไปในน้ำเด็กหญิงจึงก้มมองดูอย่างว่าถึงกับตกใจ ด้วยว่าขณะนั้นมีเลือดออกมาเต็มทั้งหน้าขาระหว่างสองข้าง คือเด็กหญิงปวดท้องถ่ายจึงเบ่งอย่างไม่คิดชีวิต เดี๋ยวจะพากันสงสัยว่าทำไมเลือดถึงมาไหลตอนนี้ แล้วเด็กหญิงก็เกิดอาการสั่นเป็นครั้งที่สาม สั่นเพราะกลัวตายเพราะเลือดไหลมาก นอกจากนี้สั่นเพราะกลัวจะตกนรกแล้วต้องปีนต้นงิ้ว เพราะทำตัวไม่ดีเสียพรมจารีย์ตั้งแต่ยังเด็ก ระหว่างที่เลือดไหลอยู่นั้นเด็กหญิงทำได้ก็แค่เอาตักน้ำลาดล้างช่วงล่างลงมาให้มันสะอาด แล้วก็ยืนรอให้เลือดมันหยุดแต่มันไม่หยุด จึงตัดสินใจถอดเสื้อออกกดมันจึงไม่ไหล แล้วเดินกลับบ้านด้วยกางเกงตัวเดียว พอมาถึงเด็กหญิงก็รีบวิ่งไปเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นก็เอาตังค์ส่งให้แก่ผู้เป็นย่าด้วยอาการปรกติ โชคยังดีที่ย่าไม่นับและก็ไม่ถามว่าทำไมถึงไม่ใส่เสื้อ เล่าแค่นี้อาจะทำให้ทุกคนเข้าใจขึ้นมาได้บ้างว่า ชีวิตความเป็นอยู่ของเด็กหญิงนั้นอยู่ลักษณะไหนการอบรมเลี้ยงดูเป็นลักษณะยังไง หลังจากนั้นเพียงแค่สองวันก่อนที่เด็กหญิงและผู้เป็นย่าจะเดินทางไปทำบุญที่วัดต่างจังหวัด ก็เกิดเหตุการณ์ที่ไม่ได้คาดฝันถ้าพูดง่ายๆก็คือ ผีซ้ำด้ามพลอย นั้นเอง กลางดึกของค่ำคืนนั้นเด็กหญิงและผู้เป็นย่า ซึ่งนอนอยู่ในมุ้งด้วยกันแค่สองคน ส่วนหลานคนอื่นๆแยกไปนอนรวมกันต่างหากอีกมุ้ง</span>

[mon uk]

คอยอ่านต่ออยู่

[Ping]

มาต่อไวๆนะเมรีพี่รออ่านอยู่

[gardiner007]

พี่เมรี่พี่เป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งมาก ผ่านเรื่องร้ายๆๆมาแต่พี่ก็ไม่ท้อผ่านมาได้ หนูขอให้พี่มีความสุขมากๆๆนะคะต่อจากนี้ไป และตลอดไป ขอบคุณมากๆๆสําหรับเรื่องของพี่ที่นํามาให้อ่านกัน

[Phakdee]

มันตื้อขึ้นมาหรือคะหยุดเล่ากระทันหัน ไหมเข้ามาอ่านช่วงหลังๆรู้สึกว่าชีวิตคุณเหมือนละครชีวิตจริงๆ
และเรื่องของคุณก็เป็นเรื่องที่ ไม่รู้จะพูดอย่างไรดีคุณคงเจ็บปวดและสับสนมาก แต่คุณเข็มแข็งจริงๆ ขอชมอย่างจริงใจค่ะ


javascript:add_smilie("EM025")
EM025.gif

[Mary UK]

<span style='color:blue'>ขอบคุณทุกพี่ๆน้องทุกๆคนอีกครั้งที่ให้ศิลและตั้งตารอของฉากต่อไป
แต่ต้องขออภัยที่เมรีไม่ตอบเป็นรายชื่อในตอนนี้ สาเหตุุหลักและแน่นหนักในคำตอบก็คือ ขี้เกียจ อิอิอิ เอาไว้ใกล้ถึงตอนอวตาลรึกัน เมรีค่อยตอบเป็นรายบุคคลนะคะ อิอิอิ</span>

<span style='color:red'><span style='font-size:14pt;line-height:100%'>ต่อจากความที่แล้ว</span></span>

<span style='color:blue'>กลางดึกของคืนวันนั้นเด็กหญิงต้องสะดุ้งตกใจตื่นแต่ไม่ลืมตา เพราะรู้สึกหนักๆตามร่างกายคล้ายกับมีใครทับอยู่ อีกอย่างร่างที่ทับก็ใช้ลิ้นเลียตามตัวของเด็กหญิงพร้อมกับกลิ่นสุราที่เหม็นเข้าไส้ เด็กหญิงจึงได้แกล้งพลิกตัวจากที่อยู่ในท่านอนหงายมาเป็นตะแครงข้างนอน ร่างทีทับอยู่จึงผละออกไป และในช่วงจังหวะนั้นเองเด็กหญิงจึงค่อยหรี่ตาดูว่าเป็นใครกัน ไม่ใช่ใครมันคือลูกชายของย่าหรืออาของเด็กหญิงนั้นเอง ทุกวันนี้เด็กหญิงก็ยังจำภาพที่อามันรีบผูกผ้าขม้าพร้อมกับกำมีดหนีลอดมุ้งออกไปได้ไม่มีวันลืมเช่นกัน และเมื่ออาไปแล้ว เด็กหญิงจึงรีบลุกจากที่นอนและพบว่าเสื้อผ้าที่ใส่ในนอนตอนหัวค่ำ ตอนนี้มันไปกองอยู่ที่ปลายเท้าโดยที่เด็กหญิงไม่มีความรู้สึกเลยซักนิด
และนี่เป็นสิ่งที่สร้างความสงสัยให้กับตัวของเด็กหญิงมาจนถึงทุกวันนี้ ที่สงสัยไม่ใช่อะไรหรอกคือย่าก็นอนอยู่ข้างๆ โดยปรกติย่าจะเป็นคนรู้สึกตัวค่อนข้างไหวมากได้ยินอะไรนิดหน่อยแกก็จะตื่นทันที แล้วทำไมคืนนั้นย่ากับไม่ตื่นหรือรู้สึกตัวอะไรเลย เนี่ยแหละที่มันเป็นเรื่องที่ค้างคาใจเป็นอย่างที่สุด ครั้นจะถามย่าในตอนนี้ก็คงจะเป็นไปไม่ได้ เพราะอายุแกก็มากแล้วไม่อยากให้ย่าต้องมารับรู้เรื่องนี้ แต่ก็จะไม่ให้มันตายไปพร้อมกับตัวเองเด็ดขาด ถ้ารู้วันไหนเมรีหรือเด็กหญิงคนนี้จะนำความมาบอก กับพี่ๆน้องๆในคราต่อไป.</span>

<span style='color:red'>โปรดติดตามตอนต่อไป</span>

[modnoi]

หนังเรื่องนี้เหมือนละครช่อง 7เลยอ่ะ ที่คั่่นโฆษณาเยอะมากเลยค่ะคุณพี่ มาต่อให้จบนะ ไม่งั้นโกรธ เพราะต่อมอยากรู้อยากเห็นของหนูมันผุดขึ้นมาแล้ว

modnoi (อ่านว่า มดน้อยค่ะคุณพี่)

[triya]

เฮ้อ ออฟว่าชีวิตวัยเด็กคนเรามันมีด้านมืดที่ทุกคนต้องจำได้ คุณเมรีโดนมาหนักหน่วงเหลือเกิน อ่านแล้วหมดทิชชู่ไปสองม้วนแล้วอ่ะ เหอเหอ หวังว่าฟ้าหลังฝนจะสดใสพอที่จะทำให้คุณเมรียิ้มได้นะคะ

[ตุ้ยนุ้ย]

อ่านจบแล้ว แทบไม่กระดุกกระดิก....น้องเมรี เป็นคนที่<span style='font-size:14pt;line-height:100%'><span style='color:blue'>เข้มแข็ง</span></span>มากนะจ๊ะ ถึงได้เล่าเรื่องราว ที่ขมขื่น ที่ผ่านมาให้พวกเราได้อ่านกัน......ตอนนี้น้องผ่านเวลาอันขมขื่นมาแล้ว ขอให้น้องเจริญๆและมีความสุขยิ่งๆขึ้นไปนะจ๊ะ...อดีตมันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้ว ลืมไม่ได้ แก้ไขไม่ได้ เพราะฉะนั้น อย่าเก็บมันเอาไว้นานเกินไป จนเป็นสนิมเกาะกินใจเราจนตายนะจ๊ะ.... (พูดง่ายแต่ทำยาก)
พี่เข้าใจจ้ะ....

<span style='font-size:14pt;line-height:100%'><span style='color:red'>ทำวันนี้ให้ดีที่สุดจ้ะ....คนเก่งและเข้มแข็ง แห่ง ยูเค</span></span>

[Mary UK]

<span style='color:green'>หลบมาแล้วพี่น้องเหอ เมรีต้องกราบขออาภัยในความไม่สะดวกของเคลื่อนสันญาณ ที่ขาดๆหายๆทำให้พี่ๆน้องๆได้รับข่าวสารอย่างไม่ต่อเนื่อง และมีแนวโน้มว่าจะเป็นอย่างนี้ต่อไปในอนาคตอย่างแน่นอน จึงได้ประกาศบอกข่าวแจ้งไว้ให้แก่พี่ๆน้องๆได้ทราบโดยทั่วถึงกัน นะปะกาล่ะฉะนี้ อิอิอิอิอิ</span>

<span style='font-size:14pt;line-height:100%'><span style='color:red'>ต่อจากความที่แล้ว</span></span>

<span style='color:blue'>เมื่อหมดเรื่องหนึ่งเรื่องหนึงก็ตามมา จะว่าก็ว่าเถอะชีวิตวัยเด็กทำไมถึงได้มีดวง<span style='color:red'>เจนทาเม้ท</span>อุปถัมภ์เสียเหลือเกินเลยเรา คิดๆแล้วก็ยังนั่งเจ็บหัวอยู่นิ ก็อย่างที่ว่าหลานย่ามีเยอะนับรวมหัวได้มีด้วยกันสี่คน โดยมีหลานชายเป็นหัวเรือโจกตามด้วยหลานผู้หญิงที่โตไล่เลี่ยเมรีด้วยกันสามคน จะด้วยเหตุผลกลใดไม่ทราบ หลานชายคนโตอายุตอนนั้นประมาณสิบสอง ได้เที่ยวไร้เที่ยวเขื่อให้เด็กหญิงหลานโปรดของย่า ให้นอนราบกับพื้นเสื้อผ้าถอดหมดแล้วมันก็เอาตัวขึ้นคร่อมประกบ ถดไปถดมาอยู่อย่างนั้นเป็นปี ไม่ยอมก็ไม่ได้เพราะมันกุมอำนาจเอาไว้ในมือ แบบว่าหลานชายคนนี้เป็นที่เกรงขรามของบรรดาหลานๆด้วยกัน เล่าแค่นี้คงเป็นที่เข้าใจโดยทั่วกันนะคะ และไม่ขอเล่าต่อให้คิดเอาเองว่าหลานสาวอีกสองคนที่เหลือจะเป็นยังไง
จากเหตุการณ์ที่เล่าเวลาเลยล่วงผ่านพ้นมาสามปี พ่อเมรีก็ขึ้นมารับกับไปอยู่กับ<span style='color:green'>คุณ</span><span style='color:green'>นายแขก</span>ที่ภูมิลำเนาเดิม

<span style='color:red'>เจนทาเม้ท</span> แปลว่า ผู้ชาย ไม่มีสุภาพบุรุษในท้องเรื่องนี้

<span style='color:green'>คุณนายแขก</span> แปลว่า คุณแม่ของเมรีเอง ลูกทุกคนเรียกชื่อแม่อย่างนี้และเป็นที่พอใจแก่ผู้ถูกเรียกเป็นอย่างมาก</span>