ครัวไกลบ้าน • แสดงกระทู้

Mooyong เขียน: เหมี่ยว เสียดายพี่ไม่ได้เข้าไปไหว้พระที่วัดใหม่ด้วย

พี่หนิง ไม่ต้องเสียดายค่ะ วันนั้นเรามั่วแต่คุยกัน กับทอดแพนเค้กจนไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้
ตอนนี้ท่านสร้างแบบสมถะ มีหญ้าคามุงศาลา กับโรงทาน ได้ยินว่าจะสร้างเจดีย์ใหญ่ที่สุดในร้อยเอ็ด
พี่หนิงมาเที่ยวบ้านเหมี่ยวคราวหน้า เหมี่ยวจะพาไปนมัสการท่านอนุโมทนากับการมาสร้างของท่านค่ะ

โดย **Puimek** » เสาร์ ม.ค. 29, 2011 3:50 am

มะเหมี่ยว เขียน: เพราะท่านต้องสร้างสิ่งนี้ เจ้ากรรมนายเวรจึงจะบางเบา
เพราะท่านเป็นเจ้าเมืองเก่า ชาตินี้ มีทางนี้เท่านั้นที่จะช่วยท่านได้ คือบำเพ็ญบารมีทางธรรมให้เต็ม

เหมี่ยว(อึ้ง)เงียบ...เจ้าเมืองเก่า ... ในฝันยังคิดว่า พระนั่งบนหลังช้าง ได้ด้วยหรือ...
วันนี้เข้าใจแล้ว...

มะเหมี่ยว.. อ่านแล้วพี่อยากพบท่านจัง
คงรู้นะคะว่าทำไม..

ท่านยังอยู่ที่ร้อยเอ็ดใช่มั้ยคะ
ถ้ามีโอกาส อยากพาพ่อไปกราบ
และทำบุญกับวัดของท่าน

Puimek เขียน:
มะเหมี่ยว เขียน: เพราะท่านต้องสร้างสิ่งนี้ เจ้ากรรมนายเวรจึงจะบางเบา
เพราะท่านเป็นเจ้าเมืองเก่า ชาตินี้ มีทางนี้เท่านั้นที่จะช่วยท่านได้ คือบำเพ็ญบารมีทางธรรมให้เต็ม

เหมี่ยว(อึ้ง)เงียบ...เจ้าเมืองเก่า ... ในฝันยังคิดว่า พระนั่งบนหลังช้าง ได้ด้วยหรือ...
วันนี้เข้าใจแล้ว...

มะเหมี่ยว.. อ่านแล้วพี่อยากพบท่านจัง
คงรู้นะคะว่าทำไม..

ท่านยังอยู่ที่ร้อยเอ็ดใช่มั้ยคะ
ถ้ามีโอกาส อยากพาพ่อไปกราบ
และทำบุญกับวัดของท่าน

วันที่ทำพิธีหล่อพระพุทธรูปปางประทานพร...
วันนั้นประชาชนหลายๆที่มาร่วมอนุโมทนาด้วยกับท่าน...
ชาวสมุทรปราการจำนวนหนึ่ง มาร่วมด้วยกว่าสองร้อยคน มาถือศีลนุ่งขาวห่มขาวที่นี่
รู้สึกปิติสุข...คุณย่าคุณยายในหมู่บ้านต่างก็พูดว่า ตั้งแต่เกิดมาจนจะอายุ ๘๐ปี ยังไม่เคยเห็นพิธีศักดิ์สิทธิ์แบบนี้
ต้องเข้าใจนะคะว่าเหมี่ยวอยู่บ้านนอกจริงๆ คนเฒ่าคนแก่ที่นี่ไม่ค่อยมีโอกาสเดินทางไปแสวงบุญที่อื่นๆ
แรงศรัทธาในบารมีของท่านมาจากทุกสารทิศ
ผู้ตามอุปัฏฐากท่านก็นำพระพุทธรูปองค์เล็กๆมาแจกให้พวกเรา
เป็นพระพุทธรูปมิ่งเมืองปางมารวิชัย ผู้สร้างคือ "พระยาขัติยะวงษา(สีลัง)" เจ้าเมืองร้อยเอ็ดเก่า
ถึงตอนนั้นคิดถึงคุณพี่ปุย...แล้วตอนเช้าพี่ปุยก็ทักทายมา...
...พี่ปุยค่ะ เหมี่ยวขออนุโมทนาด้วยค่ะ...เดี๋ยวหลังบ้านไปเล่าให้ฟังนะคะ

โดย **หนูป้อม** » เสาร์ ม.ค. 29, 2011 1:15 pm

พี่มะเหมี่ยว เล่าเรื่องได้น่าอ่านมากเลยค่ะ คิดถึงพี่มะเหมี่ยว นึกถึง แต่ยังไม่กล้าหลังไม ไปหาค่ะ
พี่มะเหมียวคงมีบุญร่วมกับท่านแน่ๆเลยค่ะ เลยได้กลับไปเจอพระท่าน ได้กราบนมัสการท่าน ได้ทราบว่าท่านจะมาสร้างวัด พี่มะเหมี่ยว คงได้มีโอกาสทำบุญกับท่านอีกหลายอย่าง แน่เลยค่ะ

กระทู้นี้มีแต่คนที่เขียนเก่งๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ น่าอ่านน่าติดตาม(นักเขียนทั้งนั้น..นิ..อิอิ)

ช่วงนี้ได้แต่ตามอ่านอยากเขียนก็ง่วงมากๆทานยาแก้เป็นหวัดไป เนี่ย 2อาทิตย์กว่าแล้ว(เบื่อยาเลย)
(อากาศเมืองไทยเปลี่ยนแปลงบ่อย)
อ่านไปง่วงไปสังเกตว่ารูปพี่ทัดก็หายไป....กลับมารูปสวยเชียวค่ะ

ดูรูปที่พี่ปานเอามาลง...............แล้วเห็นเฉลย ในใจตอนนั้นก็ยังคิดว่าภาพนี้ใส่ตุ้มหู มีหนวดด้วยคล้ายๆภาพถ่ายเลย เป็นภาพวาดที่เขียนดีจังแฮะ(ตอนนั้นกำลังมึนๆง่วงๆยาแก้หวัด) เก็บรักษายังไงนะ(คิดไปเรื่อย) ตอนนี้กลับไปอ่านอีกรอบได้เห็นพี่ๆตอบแล้วหายข้องใจแล้วค่ะ (ช้าไปไหมคะเนี่ย..)

โดย **tAd natchadapOrn** » เสาร์ ม.ค. 29, 2011 3:38 pm

ขอสวัสดีทักทายคุณเหมี่ยว กับการเดินทาง กลับมาอย่างคุ้มค่าจริงๆ...

ก็อย่างที่ป้าติ๋มแซวไว้อ่ะหนูป้อม ยกแขนขวาโชว์จั๊กแร้ อยู่ได้ตั้งนาน หนักและเมื่อยเอาการ เปลี่ยนรูปแล้ว เปลี่ยนสโลแกนด้วยซะเลย ฮิฮิ...

ป้าติ๋ม ข้อความนี้เขียนขึ้นเมื่อ Yesterday at 02:58 pm
....เอาจ๊ะพักเหนื่อยสวดมนต์แล้วนอนพักให้หายเหนื่อยแล้วมาเล่าสู่กันฟังด้วยนะว่าไปเที่ยวไหนมาบ้าง...มีอะไรแปลกๆฮาๆเล่าให้ฟังบ้างเน้อจ้า...

เที่ยวครั้งนี้ก็ไม่มีอะไรแปลกๆที่มันพอจะเกี่ยวกับสัมผัสที่6 มาเล่าเลยค่ะ
เล่าเรื่องของสามีดีกว่า คือ เขาได้ฝันว่า ตัวเองหลุดลอยออกมาจากร่าง ลอยวูบสูงขึ้นไป
แล้วเขามองลงมาเห็นตัวเอง เห็นทัดนอนอยู่ ในฝันเขาก็แปลกใจนะ แล้วก็ลอยออกไปนอกบ้าน
แถมไปแอบเจาะยางล้อรถเพื่อนบ้าน (เรื่องจริงคือเพื่อนบ้านยืมเงินไปไม่เอามาคืนซักที)
สักพักก็รู้สึกเหมือนเขาอยู่ในห้องๆนึง เขาว่าเหมือนมีมนุษย์ต่างดาว คอยสังเกตมองเขาอยู่ เหมือนเขาถูกควบคุมยังไงยังงั้น เขาไม่เห็นตัวมนุษย์ต่างดาว ...แต่เป็นความรู้สึกในความฝันน่ะค่ะ
และเขารู้สึกเหมือนตัวเองเคลื่อนไหวไม่ได้ พอตื่นขึ้นมา เขาก็เล่าให้ฟัง
เราเองตอนแรกสงสัยว่า เอ นี่รึเปล่า....โดนผีอำ รึจะเป็นมนุษย์ต่างดาวอำ ก็ตาม
อย่าให้เป็นมนุษย์ต่างดาวสาวๆก็แล้วกัน
เกือบ2เดือนแล้วที่เกิดความฝันเช่นนี้ สามีบอกว่า แปลกที่ตรง หลังจากฝันครั้งนี้
เขารู้สึกดี โล่ง จากที่เคยปวดหัวบ่อยๆคล้ายๆไมเกรน ต้องกินยา เขาก็ไม่เคยปวดหัวอีกเลย
ทัดเพียงคิดว่า มนุษย์ต่างดาวที่เขาว่า อาจเป็นสิ่งอื่น ที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน
รึจะเป็นจริงๆก็ไม่รู้ได้ ก็เคยมีคนประสบมาก่อนเรื่องพรรณนี้
รึจะเป็นเพียงแค่ภาวะของจิตก็อาจเป็นได้.....

春节

รูปภาพ

ซินเจิ้งหรูอี้ ซินเหนียนฟาไฉ

อังเป่าตั่วตั่วไก๊
รูปภาพ

tAd natchadapOrn เขียน:
ป้าติ๋ม ข้อความนี้เขียนขึ้นเมื่อ Yesterday at 02:58 pm
....เอาจ๊ะพักเหนื่อยสวดมนต์แล้วนอนพักให้หายเหนื่อยแล้วมาเล่าสู่กันฟังด้วยนะว่าไปเที่ยวไหนมาบ้าง...มีอะไรแปลกๆฮาๆเล่าให้ฟังบ้างเน้อจ้า...

เล่าเรื่องของสามีดีกว่า คือ เขาได้ฝันว่า ตัวเองหลุดลอยออกมาจากร่าง ลอยวูบสูงขึ้นไป
แล้วเขามองลงมาเห็นตัวเอง เห็นทัดนอนอยู่ ในฝันเขาก็แปลกใจนะ แล้วก็ลอยออกไปนอกบ้าน

ฮา...รูปนี้ก็สวยค่ะเห็นโหง้วเฮ้งชัดดีเหมือนกัน ให้ทำนายหน้าไมค์หรือหลังไมค์ดีอ่ะ
ส่วนที่คุณสามีฝัน...จิตออกจากร่างแล้วมองเห็นตัวเองและคนอื่นๆ...อันนี้เคยอ่านหนังสือเจอ
ว่าเมื่อภาวะจิตนิ่ง จิตสงบเป็นสมาธิ ก็สามารถเกิดปรากฎการณ์เช่นนี้ได้แต่ไม่ทุกคน
หากเป็นชาวพุทธที่นั่งสมาธิมานานๆ เป็นกิจประจำ พระอาจารย์เคยบอกว่าทำได้ บางทีนึกอยากไปเยี่ยมใครก็สามารถถอดกายทิพย์ไปได้ แต่ตอนกลับหาทางกลับไม่ได้ก็มีเพราะจิตวิตก
อันนี้ความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ ขอบอกว่าเกิดขึ้นได้ ลองถามคุณสามีดูสิค่ะว่าเธอเคยนั่งเงียบๆเหมือนทำสมาธิไหม...บอกเล่ากันด้วยน้า...

มะเหมี่ยว เขียน: ปีก่อนนู้นตอนท้องแซนดี้ ฝันเห็นพระรูปหนึ่ง...
ได้มีโอกาสร่วมอนุโมทนาบุญ...ได้เติมในสิ่งที่อยากเติม คือทาน...

ป้าติ๋มขออนุโมทนาด้วยค่ะ...นี่หล่ะนิมิตนั้นสำคัญไฉน..ทำไมจึงผูกเรื่องราวให้ดำเนินไปต่อเนื่องจากอดีต(ปีที่แล้ว)ถึงปัจจุบัน(ณ วันนี้) ที่รับรู้ได้ด้วยตาเนื้อ...สาธุสาธุ

หนูป้อม ใกล้ตรุษจีนอีกไม่กี่วันแล้วป้าติ๋มก็ขอให้ ซินเจี่ยยู่อี่ซิหนี่ฮวดใช้และ มีโชคลาภเป็นชายรูปงามที่เดินทางมาจากเมืองหนาวเน้อ....

โดย **tAd natchadapOrn** » จันทร์ ม.ค. 31, 2011 12:17 pm

เขามักจะมีสมาธิดี แบบเพ่งและคิดในสิ่งใดสิ่งหนึ่งน่ะค่ะป้าติ๋ม
เคยคุยให้เขาฟังเรื่องการทำสมาธิให้จิตว่างสงบ เพราะทัดเห็นเขาทำงานมาก
และชอบคิดโน่นคิดนี่กังวลอยู่เรื่อย เขาก็ว่า ไม่คิดอะไรเลยทำใจให้ว่างน่ะ ยากสำหรับเขาค่ะ

อย่างตอนที่ยังไม่ได้แต่งกัน ทัดอยู่เมืองไทย ช่วงนึงมีปัญหา
วันนึงเขาฝันเห็นทัดร้องไห้ เห็นทัดค้นหาอะไรให้วุ่น
ยังไม่ทันหกโมงเช้า เขารีบโทรมา ด้วยความเป็นห่วง ทัดก็เล่าให้เขาฟังว่ามีปัญหา......
และพาสปอร์ตหาย หาๆๆเท่าไรก็ไม่เจอ กังวลและนอนไม่หลับ จึงนอนร้องไห้ (ตอนวัยรุ่นจิตใจอ่อนไหวค่ะ)

เราทั้ง2ก็เลยแปลกใจ ทัดก็เลยสงสัยว่า เวลาคนเราคิดอะไรๆจนพลังความคิดนั้น
แรงถึงระดับหนึ่ง และคน2คนมีความผูกพันกัน ไม่ทางใดก็ทางนึง
คลื่นที่ออกมาจากความคิดนั้นๆก็จูนเข้าหากันติด อะไรแบบนั้นน่ะค่ะ
และเขากับทัด เวลาอยู่ใกล้ๆกัน หลายๆครั้งคือ ทัดคิดเรื่องอะไรอยู่ หรือคิดจะพูดอะไรกับเขา แป๊บนึงเขาก็พูดออกมาเรื่องเดียว กับที่เราคิดไว้น่ะค่ะ ถ้าเป็นการบังเอิญ ก็เรียกว่าบังเอิญอยู่บ่อยๆ

เลยเอามาประยุกต์ใช้ แบบพอถึงเวลา สามียังไม่ให้เงินเดือนซ้ากที ก็ลองส่งกระแสจิตไป....
ฮึ่มม ให้ไวเลย เลทแล้ว รออยู่ ๆๆนะที่รัก เหอๆ เอ้าได้ผลนะคะ

เห็นโหง้วเฮ้งชัดดีเหมือนกัน ให้ทำนายหน้าไมค์หรือหลังไมค์ดีอ่ะ

ป้าติ๋มช่วยจัดให้ทีจ้า หลังไมค์เลยนะคะ..... EM135

ขอบคุณค่ะ ป้าติ๋ม

[QUOTE=tAd natchadapOrn,January 31, 2011 12:17 pm] เขามักจะมีสมาธิดี แบบเพ่งและคิดในสิ่งใดสิ่งหนึ่งน่ะค่ะป้าติ๋ม
เคยคุยให้เขาฟังเรื่องการทำสมาธิให้จิตว่างสงบ เพราะทัดเห็นเขาทำงานมาก
และชอบคิดโน่นคิดนี่กังวลอยู่เรื่อย เขาก็ว่า ไม่คิดอะไรเลยทำใจให้ว่างน่ะ ยากสำหรับเขาค่ะ

อย่างตอนที่ยังไม่ได้แต่งกัน ทัดอยู่เมืองไทย ช่วงนึงมีปัญหา
วันนึงเขาฝันเห็นทัดร้องไห้ เห็นทัดค้นหาอะไรให้วุ่น
ยังไม่ทันหกโมงเช้า เขารีบโทรมา ด้วยความเป็นห่วง
เราทั้ง2ก็เลยแปลกใจ ทัดก็เลยสงสัยว่า เวลาคนเราคิดอะไรๆจนพลังความคิดนั้น
แรงถึงระดับหนึ่ง และคน2คนมีความผูกพันกัน ไม่ทางใดก็ทางนึง
คลื่นที่ออกมาจากความคิดนั้นๆก็จูนเข้าหากันติด อะไรแบบนั้นน่ะค่ะ
และเขากับทัด เวลาอยู่ใกล้ๆกัน หลายๆครั้งคือ ทัดคิดเรื่องอะไรอยู่ หรือคิดจะพูดอะไรกับเขา แป๊บนึงเขาก็พูดออกมาเรื่องเดียว กับที่เราคิดไว้น่ะค่ะ ถ้าเป็นการบังเอิญ ก็เรียกว่าบังเอิญอยู่บ่อยๆ

ก็ไม่แน่ใจว่าพอน้องทัดคุยเรื่องสมาธิ เขาอาจสนใจและฝึกทำสมาธิเองหรือเปล่าอันนี้ต้องถามกันก่อน เพราะการที่จิตออกมาดูกายหยาบของตัวได้มี 2 กรณี
กรณีแรก เป็นวิทยาศาสตร์หน่อยละกัน อาจทำงานมากและสมองทำงานหนักก็เป็นได้ที่จิตตื่น ก้านสมองตื่นแต่ร่างกายอ่อนเพลียอันนี้ก็มีหลายคนที่เคยเป็น แต่หากจิตกลับเข้าร่างไม่ได้ก็คือที่เรารู้ๆ เรียกว่าไหลตาย(น่ากลัวไปนิดนะ) การแก้ไขกรณีที่ 1 นี้สามารถทำได้คือการฝึกนั่งสมาธิฝึกบริหารจิตให้แข็งแรงมีสติระลึกรู้อยู่ตลอดช่วยได้
กรณีที่2 แฟนน้องทัดอาจจะทำจิตใจให้สงบจนเคยชินเป็นเรื่องการบริหารจิตอยู่บ่อยครั้งพอจิตนิ่งดีมากๆเข้าสมาธิแล้วสามารถเข้าถึงนิโรธสมาบัติได้โดยเขาเองไม่รู้ตัว พอถึงนิโรธสมาบัติจิตก็สามารถแยกจากกายหยาบได้ พระอาจารย์ที่สอนสมาธิกัมมัฎฐานให้คณะป้าติ๋มเล่าว่า มีเณรองค์หนึ่งพ่อแม่พามาบวช เณรอยากกลับบ้านมากแต่กลับไม่ได้เพราะสมัยก่อนหนทางไปมาลำบากพระอาจารย์ก็สอนให้เณรนั่งสมาธิบอกว่านั่งสมาธิแล้วสามารถกลับบ้านได้ เณรอยากกับบ้านก็นั่งสมาธิความที่จิตใจจดจ่อมากปรากฎว่าในขณะทำสมาธิร่างเณรก็ลอยกลับไปบ้าน ที่นี่พ่อแม่ก็ตกใจว่าเณรกลับมาบ้านได้อย่างไร เณรบอกมาเองนั่งหลับตาแล้วมาหล่นปุ๊กที่บ้าน แต่พอขากลับนี่นั่งสมาธิให้ตัวเองกลับวัดไม่ได้พ่อแม่ต้องเอาเณรกลับไปส่งที่วัด หรือบางท่านที่มีการฝึกนั่งสมาธิมานานตัวลอยหัวชนเพดานก็มี...บางคนจิตออกจากร่างไปเยี่ยมพ่อแม่ก็มี อันนี้พระท่านเล่าให้ฟัง...จริงเท็จอย่างไรยังไม่เคยเป็นเหมือนกัน
ส่วนเรื่องที่คนเราคิดเหมือนกันทั้งในขณะเดียวกันหรือคนละขณะเวลากันนั้น เชื่อว่าเป็นเรื่องของแรงดึงดูดของจิตที่มีความผูกพันกันที่เรียกว่า "โทรจิต" ส่งจิตผ่านถึงกันได้โดยไม่ต้องผ่านทางกายภาพ เช่นคนรักกันมีจิตห่วงหาอาทรกันก็เกิดขึ้นได้ คนส่งจิตรักกันเกลียดกันก็เกิดขึ้นได้ อย่างแม่ป่วยก็ส่งจิตถึงลูกที่อยู่ห่างไกลว่าแม่ป่วยลูกก็รับโทรจิตนั้นได้รู้ว่าแม่ป่วยเป็นต้น
ป้าติ๋มมีแนวคิดอย่างนี้เดี๋ยวอาจจะมีผู้รู้เข้ามาให้ความกระจ่างเพิ่มเติมต่างไปจากนี้ก็อาจเป็นได้นะน้องทัด

มาแล้ววว...วันที่๒๙กับ๓๐ เหมี่ยวยุ่งแพคกระเป๋าเพื่อเดินทางมาพักที่ กทม.เลยไม่มีเวลามาเจ๊ะแจ๊ะด้วย
คุณหนูป้อมคะ...ครูอาจารย์ที่เหมี่ยวให้ความเคารพนับถือท่านสอนเสมอว่า ชีวิตไม่มีควำว่า บังเอิญ เหมี่ยวว่า ท่าจะจริง อิอิอิ เหมี่ยวโม้ใช้ได้ใช่ม๊า คุณหนูป้อมอ่านเพลินเลยสินั่น

คุณทัด คุ้มค่าตั๋วเครื่องบินที่จ่ายไป อุตส่าห์ทุบกระปุกออมสินเหิรฟ้ามาหาพ่อแม่ แล้วยังได้อนุโมทนาสาธุกับท่านอีก ท่านมาโปรดในฝันแล้วไม่กระจ่าง มาปีนี้มาแบบเป็นๆให้เห็นจะจะเลย อิอิอิ

ป้าติ๋มขา ป้าติ๋มพูดถึงโทรจิต เมื่อสิบปีก่อนเหมี่ยวอาจมองว่างมงาย เพ้อเจ้อ มาวันนี้จะไม่เถียงใครเรื่องนี้เลยสักคำค่ะ

มะเหมี่ยว เขียน: ป้าติ๋มขา ป้าติ๋มพูดถึงโทรจิต เมื่อสิบปีก่อนเหมี่ยวอาจมองว่างมงาย เพ้อเจ้อ มาวันนี้จะไม่เถียงใครเรื่องนี้เลยสักคำค่ะ[/color]

งั้นหนูมะเหมี่ยวก็ต้องมาเฉลยว่าทำไมจึงไม่เถียงใครสักคำเลย อิอิ ต้องมีเด็ดๆเล่าให้ฟังแน่เลย
แต่ว่าหายเหนื่อยจากเดินทางหรือยังจ๊ะ ป้าติ๋มนั่งรอแล้วนะมะเหมี่ยว (นี่ก็ใช้โทรจิตได้ผล)

น่านนน...ป้าติ๋มก็รู้ว่าเหมี่ยวจะเถียงได้อย่างไร ในเมื่ออัลเบริ์ต ไอสไตล์ นักวิทยาศาสชื่อดังของโลกก็ยังยอมรับในเรื่องนี้ อิอิอิ

ประสบการณ์สัมผัสที่หก (สี่)

ผู้ใช้งานขณะนี้